ایل دشمن زیاری: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''دشمن زياري'''، از ايلات بزرگ لر استان كهگيلويه و بويراحمد. مردم دشمن زياري نام خود را برگرفته از نام نياي بزرگشان ـ علاءالدوله عضدالدين ابوجعفرمحمد بن دشمن زيار (دشمن زيار ديلمي) و نخستين خاستگاه جغرافيايي خود را سرزمينهاي آل كاكويه مانن...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''دشمن | '''دشمن زیاری'''، از ایلات بزرگ لر استان كهگیلویه و بویراحمد. | ||
مردم دشمن | مردم دشمن زیاری نام خود را برگرفته از نام نیای بزرگشان ـ علاءالدوله عضدالدین ابوجعفرمحمد بن دشمن زیار (دشمن زیار دیلمی) و نخستین خاستگاه جغرافیایی خود را سرزمینهای آل كاكویه مانند یزد، اصفهان، لرستان و... میدانند.<sup>1</sup> در [[صفویان|زمان صفویان]] شاخهای از ایل دشمن زیاری كهگیلویه و بویراحمد جدا شد و به همراه ایلات و طوایف ممسنی در شولستان (سرزمین [[ممسنی]]) سكنی گزید. این شاخه به ایل دشمنزیاری ممسنی معروف است.<sup>2</sup> | ||
دشمن | دشمن زیاریها از تیرهها و طایفههایی چند، مانند تیرههای الیاسی، باوردیناری (= وردانی، باوردانی)، سادات ونوئی ... و هر كدام از اولادهای متعدد، تشكیل شده است.<sup>3</sup> رؤسا و خانهای ایل از طایفة شیرمحمدیِ تیرة الیاسی برخاستهاند.<sup>4</sup> شماری از دشمنزیاریها اسكان یافتهاند و شمار زیادی كوچندهاند. كوچندگان دشمنزیاری بین دهستانهای شهرستانهای بویراحمد و كهگیلویه ییلاق و قشلاق میكنند.<sup>5</sup> | ||
شمار كوچندگان | شمار كوچندگان دشمنزیاری در 1377ش 1138 خانوار و 7207 نفر گزارش شده است.<sup>6</sup> دامداری و كشاورزی از مشاغل اصلی دشمنزیاری هاست. زنان دشمنزیاری نیز برای كمك به اقتصاد خانواده به بافتن و فروش گبه، قالیچه، جاجیم و... میپردازند.<sup>7</sup> | ||
'''مآخذ:''' | '''مآخذ:''' | ||
1. | 1. مجیدی، نورمحمد. '''''تاریخ و جغرافیای ممسنی'''''. تهران: 1371، ص 267. | ||
2. همو، همانجا. | 2. همو، همانجا. | ||
3. ''''' | 3. '''''جمعیت و شناسنامة ایلات كهگیلویه'''''. تهران: 1347، ص 344-362. | ||
4. افشار | 4. افشار سیستانی، ایرج. '''''مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: 1366، ص 1/593. | ||
5. ''''' | 5. '''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''''. تهران: 1378، ص 140-143. | ||
6. ''''' | 6. '''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص 16. | ||
7. | 7. افشارسیستانی، ایرج. '''''همان'''''. 1/598. | ||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
نسخهٔ ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۳
دشمن زیاری، از ایلات بزرگ لر استان كهگیلویه و بویراحمد.
مردم دشمن زیاری نام خود را برگرفته از نام نیای بزرگشان ـ علاءالدوله عضدالدین ابوجعفرمحمد بن دشمن زیار (دشمن زیار دیلمی) و نخستین خاستگاه جغرافیایی خود را سرزمینهای آل كاكویه مانند یزد، اصفهان، لرستان و... میدانند.1 در زمان صفویان شاخهای از ایل دشمن زیاری كهگیلویه و بویراحمد جدا شد و به همراه ایلات و طوایف ممسنی در شولستان (سرزمین ممسنی) سكنی گزید. این شاخه به ایل دشمنزیاری ممسنی معروف است.2
دشمن زیاریها از تیرهها و طایفههایی چند، مانند تیرههای الیاسی، باوردیناری (= وردانی، باوردانی)، سادات ونوئی ... و هر كدام از اولادهای متعدد، تشكیل شده است.3 رؤسا و خانهای ایل از طایفة شیرمحمدیِ تیرة الیاسی برخاستهاند.4 شماری از دشمنزیاریها اسكان یافتهاند و شمار زیادی كوچندهاند. كوچندگان دشمنزیاری بین دهستانهای شهرستانهای بویراحمد و كهگیلویه ییلاق و قشلاق میكنند.5
شمار كوچندگان دشمنزیاری در 1377ش 1138 خانوار و 7207 نفر گزارش شده است.6 دامداری و كشاورزی از مشاغل اصلی دشمنزیاری هاست. زنان دشمنزیاری نیز برای كمك به اقتصاد خانواده به بافتن و فروش گبه، قالیچه، جاجیم و... میپردازند.7
مآخذ:
1. مجیدی، نورمحمد. تاریخ و جغرافیای ممسنی. تهران: 1371، ص 267.
2. همو، همانجا.
3. جمعیت و شناسنامة ایلات كهگیلویه. تهران: 1347، ص 344-362.
4. افشار سیستانی، ایرج. مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، ص 1/593.
5. سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 140-143.
6. سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 16.
7. افشارسیستانی، ایرج. همان. 1/598.
معصومه ابراهیمی