ملک الشعرای بهار: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[ملک الشعرای بهار|بهار، محمدتقی | '''[[ملک الشعرای بهار|بهار، محمدتقی ملکالشعرا]]''' (1304ق، مشهد/1330ش، [[استان تهران|تهران]])، فرزند محمدکاظم صبوری، شاعر، روزنامهنگار، استاد دانشگاه و از پیشروان تجدد ادبی. جاذبه [[انقلاب مشروطه|انقلاب مشروطیت]] محمدتقی جوان را در صف مبارزانِ استبداد ستیز جای داد. نخستین آثار ادبیِ او در ترویج آزادی در روزنامه «خراسان» چاپ شد. در 1328ق، روزنامه «نوبهار» را در مشهد دایر کرد که پس از چندی به سبب مقالات تندش در انتقاد از حضور نظامیان روسی در خراسان به تعطیلی کشید. بهار بلافاصله «تازه بهار» را به جای آن تأسیس کرد که پس از یک سال توقیف و خودِ بهار به تهران تبعید شد. وقتی در 1332ق در مقام نماینده مجلس از طرف درگز و کلات به تهران آمد، نوبهار را دوباره در این شهر به راه انداخت و در کنارش در 1334ق انجمن ادبی دانشکده و «مجله دانشکده» را بنیان نهاد. «نوبهار» باز توقیف شد. با سقوط رضاشاه، بهار فعالیتهای سیاسی ـ اجتماعی و «نوبهار» را از سرگرفت ولی بیماری سل مزمن او را در 1330ش از پای درآورد <ref>'''''بهار و ادب فارسی'''''. به كوشش محمد گلبن، ج1 / مقدمه، تهران: 1351، ج1، مقدمه </ref><ref>بهار، ملكالشعرا، محمدتقی. '''''دیوان'''''. ج1 / مقدمه، توس: 1368 </ref><ref>نیكوهمت، 1، '''''زندگی و آثار بهار'''''. گروه انتشاراتی آباد، 1361، ص1-2. </ref> | ||
== نیز نگاه کنید به '''مآخذ:''' == | == نیز نگاه کنید به '''مآخذ:''' == | ||
نسخهٔ ۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۹
بهار، محمدتقی ملکالشعرا (1304ق، مشهد/1330ش، تهران)، فرزند محمدکاظم صبوری، شاعر، روزنامهنگار، استاد دانشگاه و از پیشروان تجدد ادبی. جاذبه انقلاب مشروطیت محمدتقی جوان را در صف مبارزانِ استبداد ستیز جای داد. نخستین آثار ادبیِ او در ترویج آزادی در روزنامه «خراسان» چاپ شد. در 1328ق، روزنامه «نوبهار» را در مشهد دایر کرد که پس از چندی به سبب مقالات تندش در انتقاد از حضور نظامیان روسی در خراسان به تعطیلی کشید. بهار بلافاصله «تازه بهار» را به جای آن تأسیس کرد که پس از یک سال توقیف و خودِ بهار به تهران تبعید شد. وقتی در 1332ق در مقام نماینده مجلس از طرف درگز و کلات به تهران آمد، نوبهار را دوباره در این شهر به راه انداخت و در کنارش در 1334ق انجمن ادبی دانشکده و «مجله دانشکده» را بنیان نهاد. «نوبهار» باز توقیف شد. با سقوط رضاشاه، بهار فعالیتهای سیاسی ـ اجتماعی و «نوبهار» را از سرگرفت ولی بیماری سل مزمن او را در 1330ش از پای درآورد [۱][۲][۳]
نیز نگاه کنید به مآخذ:
نویسنده
مجدالدین کیوانی