پرش به محتوا

دینکرد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
۸۴۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
۸۴۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۰: خط ۱۰:
کتاب ششم در واقع اندرزنامه‌ای است دارای 23000 واژه. این کتاب مجموعه‌ای از کلمات قصار اخلاقی و مذهبی با بیان وظایف، سنت‌ها و رسوم است که از دانایان پیشین، پوریوتکیشان، به جا مانده است. کتاب ششم از نظر موضوع، قالب و طرزبیان دارای ارزشی والاست<ref>West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 94</ref><ref>تاوادیا، ج. '''''زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه'''''. ترجمه س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 75-76.</ref>. کتاب هفتم شامل حدود 16000 واژه و بر اساس متن اصلی و ترجمه سه نسک [[اوستا|اوستایی]] است. این کتاب حاوی داستان کامل زندگی [[زرتشت]] و حوادث پس از او تا پایان جهان و نیز سه موعود [[زرتشتی، دین|زرتشتی]] است<ref>West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 95</ref><ref>De Menasce, J. P. «Zoroastrian Pahlavi Writing», '''''The Cambridge History of Iran'''''. Vol. III(2). ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, P. 1172</ref><ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 135-136.</ref>.  
کتاب ششم در واقع اندرزنامه‌ای است دارای 23000 واژه. این کتاب مجموعه‌ای از کلمات قصار اخلاقی و مذهبی با بیان وظایف، سنت‌ها و رسوم است که از دانایان پیشین، پوریوتکیشان، به جا مانده است. کتاب ششم از نظر موضوع، قالب و طرزبیان دارای ارزشی والاست<ref>West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 94</ref><ref>تاوادیا، ج. '''''زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه'''''. ترجمه س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 75-76.</ref>. کتاب هفتم شامل حدود 16000 واژه و بر اساس متن اصلی و ترجمه سه نسک [[اوستا|اوستایی]] است. این کتاب حاوی داستان کامل زندگی [[زرتشت]] و حوادث پس از او تا پایان جهان و نیز سه موعود [[زرتشتی، دین|زرتشتی]] است<ref>West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 95</ref><ref>De Menasce, J. P. «Zoroastrian Pahlavi Writing», '''''The Cambridge History of Iran'''''. Vol. III(2). ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, P. 1172</ref><ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 135-136.</ref>.  


کتاب هشتم دارای ارزش ویژه‌ای است، زیرا شامل خلاصه‌ای از محتویات [[اوستا|'''''اوستا'''''ی]] ساسانی است که به 3 بخش 7 فصلی تقسیم می‌شود. بحث مهم دیگر آن مربوط به قوانین جزا و زمین‌های زراعتی است<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 137-138.</ref>. کتاب نهم دارای 28000 واژه است و شرح و تفسیر سه نسک [[اوستا]] از نسک‌های ''گاثاها''ست<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 138-139؛
کتاب هشتم دارای ارزش ویژه‌ای است، زیرا شامل خلاصه‌ای از محتویات [[اوستا|'''''اوستا'''''ی]] ساسانی است که به 3 بخش 7 فصلی تقسیم می‌شود. بحث مهم دیگر آن مربوط به قوانین جزا و زمین‌های زراعتی است<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 137-138.</ref>. کتاب نهم دارای 28000 واژه است و شرح و تفسیر سه نسک [[اوستا]] از نسک‌های ''گاثاها''ست<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 138-139</ref><ref>West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 98</ref>.  
 
West, E. W. '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 98</ref>.  


4 نسخه از ''[[دینکرد]]'' در دست است که کامل‌ترین آن‌ها در 1659م کتابت شده است.  
4 نسخه از ''[[دینکرد]]'' در دست است که کامل‌ترین آن‌ها در 1659م کتابت شده است.  
خط ۳۳: خط ۳۱:
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان]]
[[رده:ادیان]]
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:زبان شناسی]]

نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۵

کتاب سوم دینکرد،برگرفته از سایت سی کتاب، قابل بازیابی از https://www.30book.com

دینکرد، کتابی بزرگ از مجموع اطلاعات راجع به آموزه‌ها، سنن و آداب و تاریخ و ادبیات زرتشتیان به زبان پهلوی. معنای تحت اللفظی دینکرد ”تألیف دینی“ است[۱]. این اثر شامل 9 کتاب بوده که کتاب اول و دوم و بخش آغازین کتاب سوم از میان رفته است[۲][۱][۳]. تعداد واژگان کل متن را حدود 169000 واژه تخمین زده‌اند[۴]. دینکرد را می‌توان حاصل گردآوری و تدوین مطالب مبتنی بر اوستا و ترجمه‌های آن دانست، کاری که آذر فرنبغ پسر فرخزاد آغاز و آذرباد ایمیدان آن را کامل کرد[۱]. آذرباد ایمیدان بنا به گفته محققان در سده 4 ق / 10م می‌زیسته است، از این‌رو تاریخ کتاب را مربوط به سده 9 یا10م دانسته‌اند[۵].

کتاب سوم دینکرد شامل 420 فصل (که بیش‌تر فصول کوتاه‌اند) و 73000 واژه است. ارتباطی بین فصول متوالی دیده نمی‌شود. مندرجات کتاب در جهت توجیه مسائل یزدان‌شناسی و فلسفی است. مسئله اصلی کتاب ثنویت است. در فصولی از کتاب به صاحبان ادیان دیگر انتقاد شده است و غالباً عقاید مسلمانان مد نظر بوده است. روش بحث در این کتاب منطقی است و متن آن به دلیل وجود جملات دراز و پر شاخ و برگ و ساختگی دشوار است[۶][۴][۷][۸].

کتاب چهارم شامل 4000 کلمه و منتخبی از آئین نامه آذر فرنبغ فرخزادان و شبیه به کتاب سوم است. در آغاز کتاب شرح آفرینش امشاسپندان و سپس اشاره به شاهانی که از دین مزدیسنی پشتیبانی کردند و آن‌گاه از موجودات گیتی سخن رفته است. سبک آن نیز دشوار است. رد پای آثار یونانی و هندی را در این کتاب می‌توان دید[۹][۱۰][۱۱].

کتاب پنجم شامل 6000 واژه است و از دو بخش اصلی تشکیل شده: 1) پاسخ‌های آذر فرنبغ فرخزادان به یعقوب پسر خالد که سؤالاتی در مورد دین زرتشتی مطرح کرده بود؛ 2) پاسخ به 33 پرسش بخت ماری مسیحی در مورد امور ماوراءالطبیعه، الهام ایزدی پرستش و آئین‌های زرتشتی[۱۲][۱۳][۱۴].

کتاب ششم در واقع اندرزنامه‌ای است دارای 23000 واژه. این کتاب مجموعه‌ای از کلمات قصار اخلاقی و مذهبی با بیان وظایف، سنت‌ها و رسوم است که از دانایان پیشین، پوریوتکیشان، به جا مانده است. کتاب ششم از نظر موضوع، قالب و طرزبیان دارای ارزشی والاست[۱۵][۱۶]. کتاب هفتم شامل حدود 16000 واژه و بر اساس متن اصلی و ترجمه سه نسک اوستایی است. این کتاب حاوی داستان کامل زندگی زرتشت و حوادث پس از او تا پایان جهان و نیز سه موعود زرتشتی است[۱۷][۱۸][۱۹].

کتاب هشتم دارای ارزش ویژه‌ای است، زیرا شامل خلاصه‌ای از محتویات اوستای ساسانی است که به 3 بخش 7 فصلی تقسیم می‌شود. بحث مهم دیگر آن مربوط به قوانین جزا و زمین‌های زراعتی است[۲۰]. کتاب نهم دارای 28000 واژه است و شرح و تفسیر سه نسک اوستا از نسک‌های گاثاهاست[۲۱][۲۲].

4 نسخه از دینکرد در دست است که کامل‌ترین آن‌ها در 1659م کتابت شده است.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

   

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 128.
  2. ↑ Gignoux, Ph. «Dēnkard», Encyclopaedia Iranica. 1996, Vol. VII, P.285
  3. ↑ عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی. تهران: 1374، ص 521.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ West, E. W. Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 91
  5. ↑ De Menasce, J. P. «Zoroastrian Pahlavi Writing», The Cambridge History of Iran. Vol. III(2). ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, P. 1170.
  6. ↑ Gignoux, Ph. «Dēnkard», Encyclopaedia Iranica. 1996, Vol. VII, PP. 285-286
  7. ↑ تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 56-57.
  8. ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 131-132.
  9. ↑ West, E. W. Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 22
  10. ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 133.
  11. ↑ تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 62-63.
  12. ↑ Gignoux, Ph. «Dēnkard», Encyclopaedia Iranica. 1996, Vol. VII, P. 93
  13. ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 134.
  14. ↑ تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 72-75.
  15. ↑ West, E. W. Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 94
  16. ↑ تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س. نجم آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 75-76.
  17. ↑ West, E. W. Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 95
  18. ↑ De Menasce, J. P. «Zoroastrian Pahlavi Writing», The Cambridge History of Iran. Vol. III(2). ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, P. 1172
  19. ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 135-136.
  20. ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 137-138.
  21. ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 138-139
  22. ↑ West, E. W. Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Phiologic, Strassburg: P. 98

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

نامعلوم

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=دینکرد&oldid=8054»