محمدعلی جعفری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
جعفری، محمدعلی (1303-1365ش)، بازیگر و کارگردان تئاتر. | |||
در [[استان تهران|تهران]] متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در دبستان صفویه و متوسطه را در مدرسهی صنعتی گذراند | در [[استان تهران|تهران]] متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در دبستان صفویه و متوسطه را در مدرسهی صنعتی گذراند<ref name=":0">'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص163.</ref>. | ||
از راه خویشاوندی با محمود ظهیرالدینی، یکی از پیشکسوتان هنرهای نمایشی، با هنر تئاتر آشنا شد | از راه خویشاوندی با محمود ظهیرالدینی، یکی از پیشکسوتان هنرهای نمایشی، با هنر تئاتر آشنا شد<ref name=":1">میزبان، جلال: '''''چهرههای آشنا'''''، تهران چاپخانه خوشه، تابستان 1337، جلد اول، ص34.</ref>. | ||
نخستین بار در نمایشنامهی «رویای فرزند» در سالن مدرسهی صنعتی که در آن تحصیل میکرد به ایفای نقش پرداخت | نخستین بار در نمایشنامهی «رویای فرزند» در سالن مدرسهی صنعتی که در آن تحصیل میکرد به ایفای نقش پرداخت<ref name=":0" />. | ||
او شاگرد اول دورهی سوم هنرستان هنرپیشگی بود. عبدالحسین نوشین او را از میان دهها هنرپیشه انتخاب کرد و به تربیتش همت گماشت | او شاگرد اول دورهی سوم هنرستان هنرپیشگی بود. عبدالحسین نوشین او را از میان دهها هنرپیشه انتخاب کرد و به تربیتش همت گماشت<ref name=":1" />. | ||
پس از افتتاح تماشاخانه تهران، جعفری به گروه نمایشی این تماشاخانه پیوست و در نمایشنامههایی مانند «محمدعلی بیک» (نویسنده و کارگردان علی اصغر گرمسیری)، «عروسک پشت پرده»، «پهپو» (نوشتهی سوندوگیان و به کارگردانی ناپلئون سروری)< | پس از افتتاح تماشاخانه تهران، جعفری به گروه نمایشی این تماشاخانه پیوست و در نمایشنامههایی مانند «محمدعلی بیک» (نویسنده و کارگردان علی اصغر گرمسیری)، «عروسک پشت پرده»، «پهپو» (نوشتهی سوندوگیان و به کارگردانی ناپلئون سروری)<ref name=":0" />، تورانداخت، رومئووژولیت و چند نمایش دیگر به ایفای نقش پرداخت. پس از گشایش [[تئاتر فرهنگ]]<sup>*</sup> و بعد [[تئاتر فردوسی]]<sup>*</sup> به جمع یاران نوشین پیوست و در نمایشهای «وُلپن»، «برای شرف» در [[تئاتر فرهنگ]]<ref name=":1" /> و «چراغ گاز» در [[تئاتر فردوسی]] بازی کرد و خوش درخشید وشهرت فراوان یافت<ref name=":2">'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص 165.</ref>. پس از تعطیل [[تئاتر فردوسی]] و بعد افتتاح تماشاخانه سعدی، جعفری در 1329ش به آنجا رفت و در نمایشهایی چند مانند «بادبزن خانم ویندرمیر»، «چراغ گاز»، «شنل قرمز» و ... به ایفای نقش پرداخت<ref name=":2" />. با کودتای 28 مرداد 1332 و به آتش کشیده شدن تماشاخانه سعدی، جعفری در خانهی شاهین سرکیسیان مخفی شد<ref name=":2" />. در 1333ش جعفری پس از دو سال خاموشی، گروهی به نام «گروه جعفری» تأسیس کرد و نمایشهای زیادی مانند: «آخرین لحظه»، «پیچ خطرناک»، «آتش زیر خاکستر»<ref name=":1" /> و ... به روی صحنه آورد. | ||
جعفری در 1346ش به استخدام ادارهی تئاتر در آمد و از آن سال به بعد نمایشنامههای بسیاری مانند «پروار بندان»، «خسیس» و «مونسترا» را به روی صحنه آورد و در آنها بازی کرد. بازی در نمایش «مستنطق» با برداشتی تازه در 1359ش آخرین حضور او در صحنههای نمایش در ایران بود. او سه شنبه 8 مهرماه 1365 در گذشت | جعفری در 1346ش به استخدام ادارهی تئاتر در آمد و از آن سال به بعد نمایشنامههای بسیاری مانند «پروار بندان»، «خسیس» و «مونسترا» را به روی صحنه آورد و در آنها بازی کرد. بازی در نمایش «مستنطق» با برداشتی تازه در 1359ش آخرین حضور او در صحنههای نمایش در ایران بود. او سه شنبه 8 مهرماه 1365 در گذشت<ref>'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، 166 و 167.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان تهران]] | |||
* [[تئاتر فرهنگ]] | |||
* [[تئاتر فردوسی]] | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۸
جعفری، محمدعلی (1303-1365ش)، بازیگر و کارگردان تئاتر.
در تهران متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در دبستان صفویه و متوسطه را در مدرسهی صنعتی گذراند[۱].
از راه خویشاوندی با محمود ظهیرالدینی، یکی از پیشکسوتان هنرهای نمایشی، با هنر تئاتر آشنا شد[۲].
نخستین بار در نمایشنامهی «رویای فرزند» در سالن مدرسهی صنعتی که در آن تحصیل میکرد به ایفای نقش پرداخت[۱].
او شاگرد اول دورهی سوم هنرستان هنرپیشگی بود. عبدالحسین نوشین او را از میان دهها هنرپیشه انتخاب کرد و به تربیتش همت گماشت[۲].
پس از افتتاح تماشاخانه تهران، جعفری به گروه نمایشی این تماشاخانه پیوست و در نمایشنامههایی مانند «محمدعلی بیک» (نویسنده و کارگردان علی اصغر گرمسیری)، «عروسک پشت پرده»، «پهپو» (نوشتهی سوندوگیان و به کارگردانی ناپلئون سروری)[۱]، تورانداخت، رومئووژولیت و چند نمایش دیگر به ایفای نقش پرداخت. پس از گشایش تئاتر فرهنگ* و بعد تئاتر فردوسی* به جمع یاران نوشین پیوست و در نمایشهای «وُلپن»، «برای شرف» در تئاتر فرهنگ[۲] و «چراغ گاز» در تئاتر فردوسی بازی کرد و خوش درخشید وشهرت فراوان یافت[۳]. پس از تعطیل تئاتر فردوسی و بعد افتتاح تماشاخانه سعدی، جعفری در 1329ش به آنجا رفت و در نمایشهایی چند مانند «بادبزن خانم ویندرمیر»، «چراغ گاز»، «شنل قرمز» و ... به ایفای نقش پرداخت[۳]. با کودتای 28 مرداد 1332 و به آتش کشیده شدن تماشاخانه سعدی، جعفری در خانهی شاهین سرکیسیان مخفی شد[۳]. در 1333ش جعفری پس از دو سال خاموشی، گروهی به نام «گروه جعفری» تأسیس کرد و نمایشهای زیادی مانند: «آخرین لحظه»، «پیچ خطرناک»، «آتش زیر خاکستر»[۲] و ... به روی صحنه آورد.
جعفری در 1346ش به استخدام ادارهی تئاتر در آمد و از آن سال به بعد نمایشنامههای بسیاری مانند «پروار بندان»، «خسیس» و «مونسترا» را به روی صحنه آورد و در آنها بازی کرد. بازی در نمایش «مستنطق» با برداشتی تازه در 1359ش آخرین حضور او در صحنههای نمایش در ایران بود. او سه شنبه 8 مهرماه 1365 در گذشت[۴].