محمدعلی جعفری: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۹

محمد علی جعفری، قابل بازیابی از https://wikijoo.ir/index.php/%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B9%D9%84%DB%8C_(%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B3%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B6%DB%B5%D8%B4)

جعفری، محمدعلی (1303-1365ش)، بازیگر و کارگردان تئاتر. در تهران متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در دبستان صفویه و متوسطه را در مدرسه‌ی صنعتی گذراند^[۱]. از راه خویشاوندی با محمود ظهیرالدینی، یکی از پیشکسوتان هنرهای نمایشی، با هنر تئاتر آشنا شد^[۲]. نخستین بار در نمایشنامه‌ی «رویای فرزند» در سالن مدرسه‌ی صنعتی که در آن تحصیل می‌کرد به ایفای نقش پرداخت^[۱].

او شاگرد اول دوره‌ی سوم هنرستان هنرپیشگی بود. عبدالحسین نوشین او را از میان ده‌ها هنرپیشه انتخاب کرد و به تربیتش همت گماشت^[۲]. پس از افتتاح تماشاخانه تهران، جعفری به گروه نمایشی این تماشاخانه پیوست و در نمایشنامه‌هایی مانند «محمدعلی بیک» (نویسنده و کارگردان علی اصغر گرمسیری)، «عروسک پشت پرده»، «په‌پو» (نوشته‌ی سوندوگیان و به کارگردانی ناپلئون سروری)^[۱]، تورانداخت، رومئووژولیت و چند نمایش دیگر به ایفای نقش پرداخت. پس از گشایش تئاتر فرهنگ^* و بعد تئاتر فردوسی^* به جمع یاران نوشین پیوست و در نمایش‌های «وُلپن»، «برای شرف» در تئاتر فرهنگ^[۲] و «چراغ گاز» در تئاتر فردوسی بازی کرد و خوش درخشید وشهرت فراوان یافت^[۳]. پس از تعطیل تئاتر فردوسی و بعد افتتاح تماشاخانه سعدی، جعفری در 1329ش به آنجا رفت و در نمایش‌هایی چند مانند «بادبزن خانم ویندرمیر»، «چراغ گاز»، «شنل قرمز» و ... به ایفای نقش پرداخت^[۳]. با کودتای 28 مرداد 1332 و به آتش کشیده شدن تماشاخانه سعدی، جعفری در خانه‌ی شاهین سرکیسیان مخفی شد^[۳]. در 1333ش جعفری پس از دو سال خاموشی، گروهی به نام «گروه جعفری» تأسیس کرد و نمایش‌های زیادی مانند: «آخرین لحظه»، «پیچ خطرناک»، «آتش زیر خاکستر»^[۲] و ... به روی صحنه آورد.

جعفری در 1346ش به استخدام اداره‌ی تئاتر در آمد و از آن سال به بعد نمایشنامه‌های بسیاری مانند «پروار بندان»، «خسیس» و «مونسترا» را به روی صحنه آورد و در آنها بازی کرد. بازی در نمایش «مستنطق» با برداشتی تازه در 1359ش آخرین حضور او در صحنه‌های نمایش در ایران بود. او سه شنبه 8 مهرماه 1365 در گذشت^[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ چیستا: سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص163.
↑ ^۲٫۰ ^۲٫۱ ^۲٫۲ ^۲٫۳ میزبان، جلال: چهره‌های آشنا، تهران چاپخانه خوشه، تابستان 1337، جلد اول، ص34.
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ ^۳٫۲ چیستا: سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص 165.
↑ چیستا: سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، 166 و 167.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ چیستا: سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص163.

[:1-2] ۲٫۰ ^۲٫۱ ^۲٫۲ ^۲٫۳ میزبان، جلال: چهره‌های آشنا، تهران چاپخانه خوشه، تابستان 1337، جلد اول، ص34.

[:2-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ ^۳٫۲ چیستا: سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص 165.

[4] چیستا: سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، 166 و 167.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-جعفری، محمدعلی (1303-1365ش)، بازیگر و کارگردان تئاتر.
+[[پرونده:16064600-1.jpg|بندانگشتی|محمد علی جعفری، قابل بازیابی از https://wikijoo.ir/index.php/%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B9%D9%84%DB%8C_(%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B3%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B6%DB%B5%D8%B4)]]
+جعفری، محمدعلی (1303-1365ش)، بازیگر و کارگردان تئاتر. در [[استان تهران|تهران]] متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در دبستان صفویه و متوسطه را در مدرسه‌ی صنعتی گذراند<ref name=":0">'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص163.</ref>. از راه خویشاوندی با محمود ظهیرالدینی، یکی از پیشکسوتان هنرهای نمایشی، با هنر تئاتر آشنا شد<ref name=":1">میزبان، جلال: '''''چهره‌های آشنا'''''، تهران چاپخانه خوشه، تابستان 1337، جلد اول، ص34.</ref>. نخستین بار در نمایشنامه‌ی «رویای فرزند» در سالن مدرسه‌ی صنعتی که در آن تحصیل می‌کرد به ایفای نقش پرداخت<ref name=":0" />.
-در [[استان تهران|تهران]] متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در دبستان صفویه و متوسطه را در مدرسه‌ی صنعتی گذراند<ref name=":0">'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص163.</ref>.
+او شاگرد اول دوره‌ی سوم هنرستان هنرپیشگی بود. [[عبدالحسین نوشین]] او را از میان ده‌ها هنرپیشه انتخاب کرد و به تربیتش همت گماشت<ref name=":1" />. پس از افتتاح تماشاخانه تهران، جعفری به گروه نمایشی این تماشاخانه پیوست و در نمایشنامه‌هایی مانند «محمدعلی بیک» (نویسنده و کارگردان [[علی اصغر گرمسیری]])، «عروسک پشت پرده»، «په‌پو» (نوشته‌ی سوندوگیان و به کارگردانی ناپلئون سروری)<ref name=":0" />، تورانداخت، رومئووژولیت و چند نمایش دیگر به ایفای نقش پرداخت. پس از گشایش [[تئاتر فرهنگ]]<sup>*</sup> و بعد [[تئاتر فردوسی]]<sup>*</sup> به جمع یاران [[عبدالحسین نوشین|نوشین]] پیوست و در نمایش‌های «وُلپن»، «برای شرف» در [[تئاتر فرهنگ]]<ref name=":1" /> و «چراغ گاز» در [[تئاتر فردوسی]] بازی کرد و خوش درخشید وشهرت فراوان یافت<ref name=":2">'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص 165.</ref>. پس از تعطیل [[تئاتر فردوسی]] و بعد افتتاح تماشاخانه سعدی، جعفری در 1329ش به آنجا رفت و در نمایش‌هایی چند مانند «بادبزن خانم ویندرمیر»، «چراغ گاز»، «شنل قرمز» و ... به ایفای نقش پرداخت<ref name=":2" />. با کودتای 28 مرداد 1332 و به آتش کشیده شدن تماشاخانه سعدی، جعفری در خانه‌ی شاهین سرکیسیان مخفی شد<ref name=":2" />. در 1333ش جعفری پس از دو سال خاموشی، گروهی به نام «گروه جعفری» تأسیس کرد و نمایش‌های زیادی مانند: «آخرین لحظه»، «پیچ خطرناک»، «آتش زیر خاکستر»<ref name=":1" /> و ... به روی صحنه آورد.
-از راه خویشاوندی با محمود ظهیرالدینی، یکی از پیشکسوتان هنرهای نمایشی، با هنر تئاتر آشنا شد<ref name=":1">میزبان، جلال: '''''چهره‌های آشنا'''''، تهران چاپخانه خوشه، تابستان 1337، جلد اول، ص34.</ref>.
+جعفری در 1346ش به استخدام اداره‌ی تئاتر در آمد و از آن سال به بعد نمایشنامه‌های بسیاری مانند «پروار بندان»، «خسیس» و «مونسترا» را به روی صحنه آورد و در آنها بازی کرد. بازی در نمایش «مستنطق» با برداشتی تازه در 1359ش آخرین حضور او در صحنه‌های [[نمایش در ایران]] بود. او سه شنبه 8 مهرماه 1365  در گذشت<ref>'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، 166 و 167.</ref>.
-نخستین بار در نمایشنامه‌ی «رویای فرزند» در سالن مدرسه‌ی صنعتی که در آن تحصیل می‌کرد به ایفای نقش پرداخت<ref name=":0" />.
-او شاگرد اول دوره‌ی سوم هنرستان هنرپیشگی بود. عبدالحسین نوشین او را از میان ده‌ها هنرپیشه انتخاب کرد و به تربیتش همت گماشت<ref name=":1" />.
-پس از افتتاح تماشاخانه تهران، جعفری به گروه نمایشی این تماشاخانه پیوست و در نمایشنامه‌هایی مانند «محمدعلی بیک» (نویسنده و کارگردان علی اصغر گرمسیری)، «عروسک پشت پرده»، «په‌پو» (نوشته‌ی سوندوگیان و به کارگردانی ناپلئون سروری)<ref name=":0" />، تورانداخت، رومئووژولیت و چند نمایش دیگر به ایفای نقش پرداخت. پس از گشایش [[تئاتر فرهنگ]]<sup>*</sup> و بعد [[تئاتر فردوسی]]<sup>*</sup> به جمع یاران نوشین پیوست و در نمایش‌های «وُلپن»، «برای شرف» در [[تئاتر فرهنگ]]<ref name=":1" /> و «چراغ گاز» در [[تئاتر فردوسی]] بازی کرد و خوش درخشید وشهرت فراوان یافت<ref name=":2">'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، ص 165.</ref>. پس از تعطیل [[تئاتر فردوسی]] و بعد افتتاح تماشاخانه سعدی، جعفری در 1329ش به آنجا رفت و در نمایش‌هایی چند مانند «بادبزن خانم ویندرمیر»، «چراغ گاز»، «شنل قرمز» و ... به ایفای نقش پرداخت<ref name=":2" />. با کودتای 28 مرداد 1332 و به آتش کشیده شدن تماشاخانه سعدی، جعفری در خانه‌ی شاهین سرکیسیان مخفی شد<ref name=":2" />. در 1333ش جعفری پس از دو سال خاموشی، گروهی به نام «گروه جعفری» تأسیس کرد و نمایش‌های زیادی مانند: «آخرین لحظه»، «پیچ خطرناک»، «آتش زیر خاکستر»<ref name=":1" /> و ... به روی صحنه آورد.
-جعفری در 1346ش به استخدام اداره‌ی تئاتر در آمد و از آن سال به بعد نمایشنامه‌های بسیاری مانند «پروار بندان»، «خسیس» و «مونسترا» را به روی صحنه آورد و در آنها بازی کرد. بازی در نمایش «مستنطق» با برداشتی تازه در 1359ش آخرین حضور او در صحنه‌های نمایش در ایران بود. او سه شنبه 8 مهرماه 1365  در گذشت<ref>'''''چیستا''''': سال چهارم، شماره 3 آبان 1365، 166 و 167.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
-* [[استان تهران]]
+* [[نمایش در ایران]]
 * [[تئاتر فرهنگ]]
 * [[تئاتر فردوسی]]
+* [[عبدالحسین نوشین]]
+* [[علی اصغر گرمسیری]]
 == مآخذ ==