بابافغانی شیرازی
بابافغانی شیرازی (د 925ق / 1519م)، از شاعران نیمه دوم سده 9ق و معاصر شاهان صفویه بود. در شیراز به دنیا آمد. در اوایل مانند پدر و برادرش به كاردگری (چاقوسازی) پرداخت. سپس به شاعری روی آورد و در غزل سرآمد شاعران دوره خود شد. نخست تخلص «سكاكی» و پس از آن «فغانی» را انتخاب كرد[۱].
هنگام اقامت در شیراز روزها را در كنج میكدهها میگذرانید. پس از مدتی به هرات رفت و به خدمت مولانا جامی رسید[۲].سپس رهسپار آذربایجان شد و چندی در تبریز سكنا گزید. آنگاه به دربار سلطان یعقوب آق قوینلو (حک 883 ـ 896ق) تقرب جست و به جرگه شاعران وی پیوست[۳].دیوانی فراهم آورده بود كه در یكی از جنگها به غارت رفت[۴]. مدتی بعد عازم خراسان شد و در ابیورد گوشهنشینی اختیار كرد. سرانجام در مشهد رضوی درگذشت[۵].
بابافغانی از بنیانگذاران سبک هندی (طرز تازه) بود كه در سدههای 10 و 11ق پیروان بسیاری پیدا كرد[۶].سادگی بیان و نازكی خیال او در سرودههای متأخران تأثیر بسیاری گذاشت[۷]. به گفته تقی الدین كاشی چون در غزل به شیوه حافظ بود، او را «حافظ كوچک» میخواندند[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 6، 1347، ج 4، ص 411.
- ↑ فغانی شیرازی. دیوان اشعار. بهاهتمام احمد سهیلیخوانساری، تهران: اقبال، 1340، ص 10.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 6، 1347، ج 4، ص 413.
- ↑ فغانی شیرازی. دیوان اشعار. بهاهتمام احمد سهیلیخوانساری، تهران: اقبال، 1340، ص 13.
- ↑ صفوی، ساممیرزا. تحفه سامی. به تصحیح ركنالدین همایون فرخ، تهران: علمی، بیتا، ص 176.
- ↑ سادات ناصری، حسن. سرآمدان فرهنگ و تاریخ ایران در دوره اسلامی. تهران: شورای عالی فرهنگ و هنر، 1353، بخش اول، ص 211.
- ↑ زرینكوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی. تهران: نوین، چ 1، 1363، ص 100.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 6، 1347، ج 4، ص 411، 414.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر