کوه سبلان
توده آتشفشانی سبلان از لحاظ حالت عمومی کوهستان و تضاد توپوگرافی با نواحی، تهنشسته اطراف، شبیه به کوهستان سهند است. با این تفاوت که جرم سهند تقریباً مدور است، در حالیکه سبلان رشته ممتدی در جهت شرقی غربی است که به وسیله کوه قوشهداغ از توده قرهداغ جدا شده و به دره قرهسو ختم میشود. ارتفاع سبلان در بلندترین قله آن ۴۸۴۰ متر میباشد و خصوصیات آتشفشانی آن مشابه سهند است.
آبهای گرم معدنی در حوالی اردبیل و دیگر نقاط اطراف این کوه نظیر آبگرم سرعین، قوتورسویی و... نشانی از فعالیت درونی زمین میباشد. سالانه گروههای زیادی برای استفاده از این آبگرمها که گفته میشود، خواص درمانی دارند و استفاده از هوای پاک و سالم کوهستان و مناظر بدیع و چشمنواز و استفاده از لبنیات و عسل این منطقه به این سامان سفر میکنند. قله سبلان به شکل مخروط بوده و در دامنههای آن شیارهای پهن تقریباً مستقیمی وجود دارد. در بلندترین قله سبلان برکه آبی وجود دارد که شاید دهانه آتشفشان باشد که به مرور آبهای اطراف در آن جمع شدهاند. ارتفاعات سبلان با برفهای دایمی پوشیده شده و بر اثر ارتفاع زیاد و استفاده از رطوبت دریای خزر منبع رطوبت آن وسیعتر و پردوامتر از سایر کوهستانها میباشد. دامنه شمالی سبلان با شیب تند به طرف جلگه قرهسو و رود اهر فرود میآید و ارتفاع نسبی در این منطقه ۳۴۰۰ متر میباشد ولی دامنه جنوبی به فلاتی که حد فاصل بین سهند و سبلان بوده و بستر علیای تلخهرود آنجاست، شیب ملایم دارد. سبلان یکی از منابع مهم اقتصادی کشور است، زیرا در تابستان محل ییلاق اکثر طوایف ایلسون و ایلات و عشایر اطراف، در این کوهستان میباشد.
نیز نگاه کنید:
- موقعیت جغرافیایی ایران
- سابقه تاریخی نام ایران
- ایران در خاورمیانه
- ناهمواری های ایران
- اشکال ناهمواری های ایران
- دماوند، سمبل پایداری ایران
- سهند
منبع اصلی
کیانی هفت لنگ، کیانوش (1379). کتاب ایران: گذری بر جغرافیای ایران. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.