ملک الشعرای بهار

بهار، محمدتقی ملك‌الشعرا (1304ق، مشهد/1330ش، تهران)، فرزند محمدكاظم صبوری، شاعر، روزنامه‌نگار، استاد دانشگاه و از پیشروان تجدد ادبی. جاذبة انقلاب مشروطیت محمدتقی جوان را در صف مبارزانِ استبداد ستیز جای داد. نخستین آثار ادبیِ او در ترویج آزادی در روزنامة «خراسان» چاپ شد. در 1328ق، روزنامة «نوبهار» را در مشهد دایر كرد كه پس از چندی به سبب مقالات تندش در انتقاد از حضور نظامیان روسی در خراسان به تعطیلی كشید. بهار بلافاصله «تازه بهار» را به جای آن تأسیس كرد كه پس از یك سال توقیف و خودِ بهار به تهران تبعید شد. وقتی در 1332ق در مقام نمایندة مجلس از طرف درگز و كلات به تهران آمد، نوبهار را دوباره در این شهر به راه انداخت و در كنارش در 1334ق انجمن ادبی دانشكده و «مجلة دانشكده» را بنیان نهاد. «نوبهار» باز توقیف شد. با سقوط رضاشاه، بهار فعالیت‌های سیاسی ـ اجتماعی و «نوبهار» را از سرگرفت ولی بیماری سل مزمن او را در 1330ش از پای درآورد.

مآخذ:

بهار و ادب فارسی. به كوشش محمد گلبن، ج1 / مقدمه، تهران: 1351، ج1، مقدمه؛ بهار، ملك‌الشعرا، محمدتقی. دیوان. ج1 / مقدمه، توس: 1368؛ نیكوهمت، 1، زندگی و آثار بهار. گروه انتشاراتی آباد، 1361، ص1-2.

مجدالدین کیوانی