ملک قاسم میرزا
ملک قاسم میرزا، (ز 1222ق/ د 1277ق)، شاهزاده قاجار[۱] و از نخستین ایرانیانی که با فن عکاسی به روش داگرئوتیپ* آشنایی یافته بود.
او پسر فتحعلیشاه قاجار و از شاهزادگان نیکاندیش و نوجوی زمان خود در کسب علوم و مهارتهای فنی بود و با زبانهای انگلیسی، فرانسه، روسی، ترکی، عربی و هندی آشنایی بسیار داشت[۲].
در کسب علوم و دانشهای جدید کوشا بود و خود نیز مدرسهای به سبک جدید در شیشوان اورمیه تأسیس کرد. او با خارجیان و از جمله کشیشهای پروتستان مقیم اورمیه روابط نزدیکی داشت. ملک قاسم میرزا دوستدار هنر بود و به نقاشی عشق میورزید و دستی نیز در نقاشی داشت[۳].
وی همچنین، عکسهایی را به روش داگرئوتیپ در اورمیه عکسبرداری کرده بود[۴]. کار عکسبرداری ملک قاسم میرزا را میتوان بر اساس شواهد شفاهی حتی متقدم بر کار برخی خارجیان در ایران بشمار آورد[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ محمود میرزا. گلشن محمود. نسخه خطی، ش ف 95، کتابخانه ملی ایران، در بیان احوال نواب ملک قاسم میرزا، ص 80.
- ↑ تورنتن، لین. تصاویری از ایران. (سفر کلنل ف. کلمباری به دربار شاه ایران)، ترجمه مینا نوایی با مقدمه علی بلوکباشی، تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1374، ص 58-59.
- ↑ ذکاء، یحیی. تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص 9-17.
- ↑ Adle, Ch., avec la collaboration de yahya zoka, «Notes et Documents sur la photographie Iranianne et son Histoire», studia Irannica, Leiden: Brill, 1983, Vol XII.
- ↑ ذکاء، یحیی. تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص. 8-17.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور