میر جاوه
میرجاوه، شهری مرزی، مرکز بخشی به همین نام از توابع شهرستان زاهدان، در استان سیستان و بلوچستان، با مختصات جغرافیایی "15 '27 ْ61 طول شرقی و "15 '01 ْ29 عرض شمالی[۱] و با ارتفاع 835 متر،2 در فاصله 86 کیلومتری از مرکز شهرستان و استان (زاهدان) و 1580 کیلومتری از تهران قرار دارد.3
میرجاوه تا مرز پاکستان حدود 15 کیلومتر از راه شوسه،4 فاصله دارد و از طریق راهآهن نیز با کشور پاکستان و زاهدان مرتبط است. در صورت تکمیل راهآهن زاهدان ـ کرمان، به شبکه راهآهن کشور خواهد پیوست. میرجاوه به دلیل موقعیت مرزی و ارتباطی خود دارای اهمیت بوده و دروازه ورود به پاکستان و شبه قاره است. میر جاوه دارای دو دهستان و یکی از سه نقطه شهری، شهرستان زاهدان،5 با آب و هوایی گرم و خشک است. اشتغال مردم بیشتر کشاورزی و مشاغل مرتبط با موقعیت مرزی و رفت و آمد و حمل مسافر و کالا از این نقطه مرزی است.6
جمعیت میرجاوه در سال 1375ش تعداد 8113 تن بوده7 و بر طبق برآوردها در سال 1384ش، به تعداد 18313 رسیده است.8
2- همو. گیتاشناسی ایران. دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، ج 3، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1248.
3- سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 133 و 134.
4- همان. ص 28.
5- جعفری. نقشهخوانی گیتاشناسی. همانجا.
6- همو. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، همانجا.
7- نورالهی، طه. توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 283.
8- مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1380، ص 132.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ جعفری، عباس. نقشهخوانی گیتاشناسی. چ 9، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص 118.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلامحسین تکمیل همایون