پرش به محتوا

کتابخانه و موزه ملی ملک

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۸ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)

کتابخانه و موزه ملی ملک، (Malek Public Library and Museum)کتابخانه‌ای عمومی به منظور جمع‌آوری کتب خطی و چاپی و منابع غنی و ذخایر اسلامی. حاج حسین آقاملک، مؤسس کتابخانه، به علت علاقه‌ای که به مطالعه داشت به تدریج مجموعی نفیسی از کتب و رسالات جمع‌آوری کرد. این مجموعه نخست در خانه اجدادی و محل تولد او در بازار بین‌الحرمین تبدیل به کتابخانه‌ای معتبر شد. در 1318ش کتابخانه‌ را به آستان قدس رضوی وقف کرد، ولی تا زمانی که در قید حیات بود (زمستان 1351) تمامی اختیارات مربوط به خرید کتب و اداره امور کتابخانه را خود بر عهده داشت. در 1342 فضاهایی شامل سه سالن مخزن و یک سالن قرائت به وسعت 150 مترمربع در همان مکان برای کتابخانه ساخته شد. به علت کمبود جا در 1364 در ضلع جنوبی وزارت امور خارجه در زمینی به مساحت 6 هزار متر ساختن کتابخانه‌ای جدید آغاز گردید.

این ساختمان ده‌هزار مترمربع زیر بنا دارد که 5000 متر آن برای کتابخا‌نه‌ و 5000 متر دیگر به موزه اختصاص دارد. پس از انتقال کتابخانه از ساختمان قدیم به ساختمان جدید، در تاریخ 5/10/1376 کتابخانه و موزه رسماً افتتاح گردید. این کتابخانه بیش از 18 هزار جلد نسخ خطی بسیار نفیس دارد. این قسمت دارای واحد صحافی و مرمت است. از ویژگی‌های دیگر این کتابخانه، موزه ملی ملک است که در طبقه همکف و در زیرزمین قرار دارد. در این موزه 12 تابلوی منحصر به فرد از کمال‌الملک و هنرمندان مشهور دوره قاجار و سکه‌های طلای دوره‌های گوناگون تاریخی به نمایش گذاشته شده است. از نفایس دیگر این موزه، قلمدان‌ها و تابلوهای رنگ و روغن ایتالیایی و مینیاتورهای ظریف و نیز قطعاتی از خط ثلث نوشته بایسنقر میرزای تیموری، دستنوشته‌های رضا عباسی، عینک و عکس منسوب به حکیم حاج‌ ملاهادی سبزواری، قباله ازدواج میرزا تقی‌خان امیرکبیر با خواهر ناصرالدین شاه قاجار و کلکسیون تمبر است. طبق مفاد وقفنامه کتاب‌ها به خارج امانت داده نمی‌شود[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سلطانی، پوری؛ راستين، فروردين. دانشنامه كتابداری و اطلاع‌رسانی. تهران: فرهنگ معاصر، 1379.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

پوری سلطانی