آجيل مشكلگشا
ظاهر
آجیل مشکلگشا، نوعی آجیل است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر میکنند. این آجیل مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است. آجیل مشکلگشا را با مراسم خاصی تمیز میکنند و دم کشمشها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا میکنند و سپس آجیل را تقسیم میکنند. از این آجیل در سفرههای نذرانه* مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده میشود. آجیل مشکلگشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از اسلام بازمیگردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است[۱]. در میان شهرهای ایران آجیل تبریز شهرت خاصی دارد.
فاطمه اسماعیلی
- دهخدا، علیاکبر. لغتنامهی دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.
- انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.
کتابشناسی
- ↑ شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.