پساک
پساک، نوعی سربندو یا تاج مانند که با انواع گلها و سبزهها، بویژه گیاه مورد، تزیین شده و یا ساخته می شد و بزرگان در مواقع شادی و جشن بر سر می گذاشتند.
ایران باستان
در دوره اشکانیان گاه امیران سربندی از گیاه بر سر خود می گذاشتهاند. البته نوع مصنوعی آن را که سربندی ساخته شده با برگهای طلایی بود، نیز بر سر می نهادند[۱][۲]. زنان و مردان ساسانی از پساکهای سربندی شکل صورتی، آبی، سفید و رنگهای دیگر استفاده می کردند[۳].
ابتدای اسلام تا مغول
امراء و بزرگان سامانی در مجالس عشرت، تاجی از برگ گیاه مورد بر سر می نهادند[1][۴].
ز زیور همه غرق در سیم و زر پساکی ز گل بر نهاده بسر[۵]
نیز نگاه کنید به
پاورقی
[1].شعر رودکی در وصف مجلس امیر خراسان
هر یک بر سر پساک مورد نهاده ابش و می سرخ و زلف و جعدش ریحان
مآخذ
- ↑ بصمه چی، فرج. دلیل المتحف العراقی، بغداد، مطبعة الحکومة،1960، ص 138، لوح 57 "اکلیلان من الذهب الخاص" بدست آمده از گوری از"وارکا" در میان رودان، سده 3 م، موزه بغداد.
- ↑ Ibid,Bichapour.Fouilles de chapour,muse du Louvre, Paris, 1971, vol 2, Pp.40-41, pl.A, pl. 9-12, no 1-4. table.9,
- ↑ Ghirshman,R.Iran.Parthes et Sassanides, Paris,Gallimard,1962,Pp.144
- ↑ تاریخ سیستان، مولف ناشناخته، تصحیح محمد تقی بهار،تهران، 1314، ص 319
- ↑ اسدی طوسی. لغت فرس، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، کتابخانه طهوری، 1336، ص 92، 103.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا چیت ساز