کل عنایت
کل عنایت، (د. 1017ق/ 1608م)، دلقک دربار شاه عباس بزرگ (حک996ق/ 1587م- 1308ش).
در شهر اصفهان و در حومه محلّه دردشت زندگی میکرد[۱]. در نزدیکی کاخ شاهعباس و در انتهای کوچه اسمعیل بیک، صاحب حمامی بود که به نام خودش شهرت داشت[۲]. نامش کربلائی عنایت و به کل عنایت معروف بود؛ اما شاهعباس او را کچل عایت مینامید. او دلقک وندیم شاه بود و مسخرگی و لودگی و حرکات و اطوار و حاضرجوابیهایش شاه را میخنداند[۱][۳]. در باره هنرنماییهای او داستانهای بسیار فراوانی نقل کردهاند.
استعداد اودر خوش مزگی کردن او را محبوب مردم کرده بود. بسیار حساس و تیزبین بود و با یک حرکت ساده مردم را میخنداند. شیرین کاریهای او در بازیهای «دایر کردن دکهی کرباس فروشی»، «مداوای چشم»، و «نجات جان محافظ باز شاه» را میتوان نام برد[۱][۴].4 هر یک از این بازیها ماجرای داستانی واقعی را مینمود.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
1- شاردن، ژان،سفرنامه. ترجمه اقبال یغمایی، تهران: توس، 1374.
2- نوربخش، حسین. دلقکهای مشهور درباری، تهران، سنائی، چاپ چهارم، 1371، ص 75.
3- شاردن، همانجا، جمالزاده، سید محمدعلی. هزارپیشه، تهران، 1326، ص139.
4- شاردن، همان، نیز جنتی عطایی، ابوالقاسم. بنیاد نمایش درایران، تهران، ابن سینا، 1333، 54.