پرش به محتوا

حیدرانلو

از ویکی ایران

حیدرانلو، از طوایف كُرد سنی پراكنده در استان آذربایجان‌غربی. برخی نام طایفه را برگرفته از «حیدر» یكی از اجداد حیدرانلو‌ها و برخی دیگر با استناد به گفته‌های مطلعان نام آن‌ها را به سبب علاقه فراوانشان به علی (ع)، برگرفته از «حیدر كرار» یكی از القاب علی (ع) دانسته‌اند[۱]. طایفه حیدرانلو از طوایف بزرگ پنج‌گانه ایل زیلان به شمار می‌رود[۲]. این طایفه اكثراً یكجانشین شده‌اند، با این‌حال شماری از آن‌ها بین دهستان‌های شهرستان‌های چالدران و ماكو استان آذربایجان غربی ییلاق و قشلاق می‌كنند[۳].

در زمان حكومت صفویان و افشاریان گروهی از حیدرانلو‌ها به همراه ایل‌های زیلان و میلان برای حراست از مرزهای شرقی به خراسان كوچانده شدند[۴]. امروزه گروه‌هایی از حیدرانلو‌ها در روستاهای اطراف قوچان سكونت دارند[۵]. از تقسیمات طایفگی حیدرانلو‌ها اطلاع چندانی در دست نیست. جمعیت كوچنده حیدرانلو‌ها در 1377ش، 249 خانوار و 1876 نفر گزارش شده است[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

1.    اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366ش، ص50-51، 161.

2.   اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366ش، ص 115-117.

3.    سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده ـ 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها.تهران: 1378، ص 23 و 27.

4.    اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366ش، ص51.

5.    توحدی، كلیم‌الله. حركت تاریخی كرد به خراسان. مشهد: 1364ش، 2/208.

6.    سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده ـ 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378ش، ص 33.


معصومه ابراهیمی

  1. اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366ش، ص50-51، 161.
  2. اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366ش، ص 115-117.
  3. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده ـ 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها.تهران: 1378، ص 23 و 27.
  4.   اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366ش، ص51.
  5. توحدی، كلیم‌الله. حركت تاریخی كرد به خراسان. مشهد: 1364ش، جلد 2، ص. 208.
  6. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده ـ 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378ش، ص 33.