گلچین گیلانی
گلچین گیلانی (1288 ـ 1351 ش) شاعر معاصر.
مجدالدین میرفخرایی متخلص و مشهور به گلچین گیلانی در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان برد. سپس به تهران آمد و در مدارس سیروس و دارالفنون نزد استادانی چون وحید دستگردی* و عباس اقبال آشتیانی به تحصیل ادامه داد[۱]. پس از آن تحصیلات عالی را در دارالمعلمین عالی در رشته ادبیات و فلسفه و علوم تربیتی به پایان رسانید و در 1312 ش مدرک لیسانس گرفت. در همان سال پس از موفقیت در آزمون اعزام دانشجو ابتدا به فرانسه و سپس به انگلستان رفت و در لندن به تحصیل در رشتهزبان و ادبیات انگلیسی پرداخت. پس از چندی به رشته پزشکی روی آورد[۲]. زندگی ادبی گلچین با انتشار شعر «باران» در مجله سخن در 1323ش شروع شد. این شعر شهرت بسیاری برای وی به ارمغان آورد و به کتاب فارسی کودکان دبستانی راه یافت. سرانجام گلچین پس از گذشت سالها دوری از وطن در غربت درگذشت[۲]. بخشی از سرودههای گلچین در مجله ارمغان و بخشهای دیگر آن در مجلههای روزگار نو و سخن به چاپ رسیده است. مجموعهای از اشعار او نیز با عنوان نهفته در لندن طبع شده است[۳]. گلچین را برخی از بنیانگذاران شعر نو در ایران دانستهاند که در قوالب و اشکال شعر فارسی ابتکارات و بدایعی را به کار بست[۴]. برخی دیگر اشعار او را به تعبیر نیمایی شعر نو نمیدانند[۵]. او به شکل بارزی تحت تأثیر اقلیم و محیط زیست خویش ـ گیلان ـ قرار داشت و این ویژگی به شعر او طراوت خاصی بخشیده است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ عابدی، کامیار. زندگی و شعر گلچین گیلانی. تهران: نشر ثالث، چ 1، 1379 ش، ص 13.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ عابدی، کامیار. زندگی و شعر گلچین گیلانی. تهران: نشر ثالث، چ 1، 1379 ش، ص 15.
- ↑ برقعی، سید محمد جعفر. سخنوران معاصر ایران. تهران: خرم، 1373 ش، ص 3049.
- ↑ خلخالی، عبدالمجید. تذکره شعرای معاصر ایران. تهران: طهوری، چ 1، 1337 ش، ج 1، ص 296.
- ↑ لنگرودی، شمس. تاریخ تحلیلی شعر نو. تهران: نشر مرکز، 1377ش، 1/ 255.
- ↑ یوسفی، غلامحسین. چشمهروشن. تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 534.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر