داستان های عاشقانه و غنایی
در این داستانها معمولاً از حالات و اعمال موجود میان عاشقان سخن میرود. بن مایهی اصلی همهی این داستانها، عشق و روابط میان عاشق و معشوق است، بدون هیچگونه تأویلی. زمینهی چنین قصههایی را میتوان در شاهنامهی فردوسی در داستان عشق رودابه به زال و تهمینه به رستم دید، ولی در آنجا عنصر غالب حماسه است نه غنا. از نمونههای این قصهها که نسبتاً بلند است، ویس و رامین از فخرالدین اسعد گرگانی، لیلی و مجنون، خسرو و شیرین از نظامی و همینگونه یوسف و زلیخاست. بهدلیل آنکه سبک نظامی در داستانسرایی سرمشق شاعران بسیاری در قرون بعد قرار گرفت، آثار برجای مانده از آنان نیز جزو داستانهای عاشقانه محسوب میشود.
نیز نگاه کنید به
- داستان های عرفانی و صوفیانه
- داستان های حماسی و پهلوانی
- داستان های طنز آمیز
- داستان های سمبلیک و فلسفی
- داستان های عامیانه
منبع اصلی
تمیم داری، احمد (1379). کتاب ایران: تاریخ ادب فارسی: مکتب ها، دورها، سبک ها و انواع ادبی. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
احمد تمیم داری