پرش به محتوا

آجيل مشكل‌گشا

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۹ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)

آجیل مشکل‌گشا، نوعی آجیل است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر می‌کنند. این آجیل مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است[۱][۲]. آجیل مشکل‌گشا را با مراسم خاصی تمیز می‌کنند و دم کشمش‌ها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا می‌کنند و سپس آجیل را تقسیم می‌کنند. از این آجیل در سفره‌های نذرانه* مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده می‌شود. آجیل مشکل‌گشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است[۳]. در میان شهرهای ایران آجیل تبریز شهرت خاصی دارد.

کتابشناسی

  1. دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.
  2. انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.
  3. شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.