انقلاب فرهنگی
انقلاب فرهنگی، جنبش پاكسازی مراكز علمی.
در پی وضع نابسامان دانشگاهها و مراكز علمی در اوائل پیروزی انقلاب اسلامی، در دوم اردیبهشت 1359ش دانشگاهها به مدت 2 سال تعطیل اعلام شدند[۱]. تعطیل دانشگاهها با عنوان انقلاب فرهنگی و به منظور ایجاد تحول اساسی در دانشگاهها به فرمان امام خمینی* به اجرا درآمد[۲] و این تعطیلی برای آن بود تا مسئولان فرهنگی كشور فرصت كافی[۳] برای تهیه برنامه و سامان دادن به نظام آموزشی بر اساس فرهنگ اسلامی و انتخاب اساتید متعهد به اسلام را داشته باشند[۴]. از جمله اقدامات انقلاب فرهنگی آشنا ساختن دانشآموزان با فرهنگ و معارف اسلامی، تاسیس نهادهایی برای امور تربیتی، ارتقای شعور سیاسی و اجتماعی دانشآموزان، پاکسازی اساتید غیر متعهد به اسلام، تغییر محتوای كتابهای درسی و ایجاد تحول در دانشگاهها و مدارس بر اساس فرهنگ اسلامی[۵] بود. (← شورای عالی انقلاب فرهنگی)
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سمیرا وکیل ها
- ↑ پزشكی، محمد؛ حسینزاده، سید محمدعلی؛ حقیقت، سیدصادق؛ فراتی، عبدالوهاب؛ ملكوتیان، مصطفی. انقلاب اسلامی و چرایی و چگونگی رخداد آن. قم: دفتر نشر معارف اسلامی، 1382، ص 118.
- ↑ سروش، عبدالكریم. آئین شهریاری و دینداری. تهران: صراط، ص 329.
- ↑ «انقلاب فرهنگی». حیات نو. 7 اردیبهشت 1381، ص 3.
- ↑ خمینی، روحالله. صحیفه نور. قم: مؤسسه نشر آثار امام خمینی، 1378، ج 12، ص 177.
- ↑ هیأت نویسندگان دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظم كل قوا. روزها و رویدادها. تهران: رامین، 1377، ج 1، ص 226، 227.