پرش به محتوا

پیکرنگاری درباری

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۷ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
نقاشی پیگر نگاری درباری(1392)، برگرفته از بخش هنری سایت تبیان، قابل بازیابی ازhttps://article.tebyan.net/258153/

پیکرنگاری درباری، سبکی در نقاشی ایرانی  که در اواخر سده 12ق / 18م اغلب با موضوع پیکرنگاری درباریان با تلفیقی از معیارهای نقاشی اروپایی و نگارگری ایرانی، در دربار فتحعلی شاه پدید آمد[۱].

شاه قاجار شماری از برجسته‌ترین هنرمندان را در پایتخت (تهران) گرد آورد و آنها را به کار نقاشی پرده‌های بزرگ اندازه برای نصب در کاخ‌های نوساز گماشت[۲]. پیکرنگاری درباری تلفیقی میان عناصر طبیعت گرای اروپایی و شیوه سنتی آرمانی نمودن واقعیت بود. در این مکتب پیکر انسان اهمیت اساسی پیدا کرد و اشخاص نمونه‌وار و به طرزی قراردادی تصویر شدند[۱].

مردان غالباً با سبیل و ریش بلند، کمر باریک، نگاه خیره و زنان با چهره بیضی، ابروان پیوسته، چشمان سرمه کشیده و انگشتان حنا بسته، همگی در جامگان زربفت و مرواریدنشان تصویر می‌شدند[۳] و به جز چهره‌ها و دستان که سایه‌پردازی می‌شد. مابقی عناصر تصویر به شکل دو بعدی و پر از نقش نگار به تصویر در می‌آمد[۴].

ویژگی‌های این مکتب عبارتند از:

  • ساختار متقارن بر اساس خطوط افقی و عمودی و منحنی؛
  • تلفیق نقشمایه‌های تزئینی و تصویری؛
  • رنگ گزینی محدود (با تسلط رنگ‌های گرم خصوصاً قرمز)؛
  • با کاربست رنگ روغن به روش خاص[۱].

میرزا بابا، محمدصادق و باقر از بنیانگذاران این مکتب بودند و از نمایندگان دیگر این سبک می‌توان به مهرعلی اصفهانی، محمدحسن، ابوالقاسم و احمد اشاره کرد[۵].

این مکتب که تا حد زیادی وابسته به فتحعلی شاه بود، پس از مرگ او رو به افول گذارد (1250ق)[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ پاكباز، روئين (1378). دايره المعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 147.
  2. پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 150.
  3. پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 151.
  4. شریف‌زاده، عبدالمجید (1375). تاریخ نگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص 174.
  5. رابینسن، ب. و (1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی، ص 86-89.
  6. پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 158.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بوذری

پیوند به بیرون

رمضان ماهی، سمیه(1392)."پیکرنگاری درباری". بخش هنری تبیان، قابل بازیابی ازhttps://article.tebyan.net/258153/

غفاری، لیلا و عرب زاده، جمال(1401)."پیکره‌نگاری درباری: روایتی تصویری از عصر قاجار نقدی بر کتاب پرتره‌های سلطنتی قاجار"، پژوهش نامه انتقادی متون و برنامه های علوم انسانی، 22(7): 415-430، قابل بازیابی از https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_8178.html

مقالات مرتبط با پیکر نگاری درباری، نورمگز، قابل بازیابی ازhttps://www.noormags.ir/view/fa/keyword/

مقالات مرتبط با پیکر نگاری درباری، پایگاه سید(SID)، قابل بازیابی از https://www.sid.ir/search/journal/paper/