جامعه دهقانی ایران
جامعه دهقانی در ایران، عنوان كتابی درباره وضعیت دهقانان ایران از دوران باستان تا عصر حاضر، تألیف خسرو خسروی (ز. 1306ش)، نشر در 1357ش.
كتاب دارای یك سرآغاز، 7 بخش و فهرستهای اعلام است. نویسنده در سرآغاز، پس از یك مقدمه درباره دهقانان به ارائه و تعریفی از برخی واژههای زارعی، از جمله بُنِهبَنْدی، قرعهكشی، جفتگاو، نَسَق و مانند آنها میپردازد سپس در بخشهای هفتگانه كتاب، شرح و توضیحاتی در باره روستا و روستائیان، جامعه برزگری، از هم پاشیدگی جامعه برزگری، جامعه دهقانی، از هم پاشیدگی جامعه دهقانی، اقتصاد روستایی، و رفتارهای اجتماعی روستائیان را از دوران باستان تا پس از اصلاحات ارضی (از نخستین سالهای دهه 1340 به این سو) همراه با مثالهایی در دوران مختلف مطرح میسازد. در صفحات پایانی كتاب، آینده جامعه دهقانی و تغییرات اجتماعی این جامعه طی دورههای گوناگون آمده است و نویسنده به مسأله حمایت از دهقانان و امر مهاجرت روستائیان به شهرها توجه كرده است. این کتاب چند بار تجدید چاپ شده است[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ خسروی، خسرو. جامعه دهقانی ایران. تهران: پیام، 1357.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه اسماعیلی