باب، سید علی محمد شیرازی
باب، سید علی محمد شیرازی، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت* و سپس آورنده آیینی تازه.
علی محمد در شیراز به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت[۱][۲][۳]. پس از وفات سید کاظم با این ادعا که «باب» یا واسطه امام زمان است، توانست در شیراز گروهی از پیروان او را گرد خویش آورد[۴][۵].
وی به همراه یارانش به مکه و سپس به بوشهر سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود[۶][۷]. در شیراز او را دستگیر کرده به مجلس مناظرهای با حضور علمای اسلامی بردند و به توبه واداشتند. باب پس از رهایی به اصفهان رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد[۸][۹]. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبشهای بابیان در نواحی مختلف ایران به درگیریهای مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه باب را که در محاکمهای دیگر در تبریز توبهنامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به تبریز بردند و در آنجا اعدام کردند[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]. مسلک باب بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام بهائی* یا بهائیت گردید.
تعالیم باب مشتمل بر تأویلهای باطنی غریب از قرآن و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب بیان است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی[۱۴].باب در این کتاب که آن را ناسخ قرآن میشمرد،[۱۵] از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است[۱۶][۱۷][۱۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110.
- ↑ زعیمالدوله. مفتاح باب الابواب. ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74.
- ↑ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. بی جا، بی تا، ص 276-277.
- ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106.
- ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.
- ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135.
- ↑ بیان عربی. ص 3.
- ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29.
- ↑ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.
- ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد.
- ↑ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52.
- ↑ برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374.
- ↑ Brown, E, G., Materials for the Study of the Babi Religion, Cambridge, 1961, P. 283 ff.
- ↑ درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.
- ↑ بیان فارسی. ص 54.
- ↑ بیان فارسی. ص 3-4.
- ↑ براون. مقدمه نقطه الکاف. کا ـ کر.
- ↑ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. ص 273-275.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
پیوند به بیرون
سید علیمحمد باب،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از /سید_علی%E2%80%8Cمحمد_باب/https://fa.wikishia.net/view
نویسنده مقاله
نامعلوم