طوفان
طوفان، روزنامه انقلابی طوفان در 1300ش در تهران شروع به انتشار کرد. صاحب امتیاز آن محمد فرخییزدی* شاعر و روزنامهنگار برجسته و مدیر مسئوول آن موسویزاده بود. نخستین شماره طوفان در 2 شهریور 1300ش منتشر گردید [محمدی، ص276]. طوفان در دوران انتشار چندین بار توقیف شد. نخست پس از نشر شماره 22 سال اوّل توقیف شد ولی فرخی به جای آن روزنامه ستاره شرق را منتشر میکرد. پس از رفع توقیف طوفان با همان سبک سابق، نخستین شماره سال دوم را در 21 اسد 1301 انتشار داد. (وحیدنیا، ص261)[۱]. سال دوم طوفان پس از چاپ 31 شماره مجدداً توقیف گردید و به جای آن روزنامه پیکار منتشر شد. به این ترتیب طوفان در دوران انتشار جمعاً 15 بار توقیف شد. پس از نشر شماره 10 سال 2 شخص سردارسپه از آن شکایت کرد و تقاضای محاکمه مدیر آن را نمود. (وحیدنیا، ص264)[۲].
طوفان یکی از بهترین روزنامههای ایران بود. مقالاتش در موضوع آزادیخواهی خیلی تند و صریح بود و در قسمت ادبی هم هر شماره یک رباعی به مناسبت سرمقاله و یک غزل در صفحه آخر درج مینمود. (مکی، ص52)[۳]. فرخی غیر از روزنامه طوفان، نشریه دیگری به نام طوفان هفتگی با همکاری سیدفخرالدین شادمان منتشر میکرد. طوفان هفتگی نشریهای ادبی، اجتماعی بود و نویسندگان و شاعران برجسته آن زمان چون ملکالشعرای بهار، سیداحمد کسروی، عبدالحسین هژیر و اسماعیل یکانی با آن همکاری داشتند. از طوفان هفتگی جمعاً 41 شماره انتشار یافت و سرانجام در اواخر بهمن 1307ش هر دو نشریه طوفان به سبب فرار فرخی به اروپا تعطیل شدند. (آرینپور، ص65، وحیدنیا همانجا)[۱][۲]. طوفان هفتگی هم همچون روزنامه طوفان، نشریهای انقلابی بود و علیه دولتها، مبارزهای پیگیر را ادامه میداد. فرخی توانست در دوران انتشار این دو نشریه همکاری گروهی از برجستهترین نویسندگان و شاعران آن عصر را جلب کرده و آثارشان را در طوفان به چاپ برساند.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
آرینپور، یحیی. از نیما تا روزگار ما. تهران: زوار، 1374، ج3/65؛ فرخییزدی، دیوان اشعار. به کوشش حسین مکی، مقدمه؛ محمدی، غلامرضا؛ مسرت، حسین. شاعر لب دوخته. یزد: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1378، ص275- 284؛ وحیدنیا، سیفالله. مرگ ستارگان. تهران: 1379، ص260- 266.
ابوالحسن آل داود
منبع