هفت پیکر
هفت پیکر، یا هفتگنبد یا بهرامنامه نامهای گوناگون چهارمین مثنوی از پنجگنج حکیم نظامی گنجوی موضوعآن داستان بهرامگور یا بهرام پنجم ساسانی (420-438م)، از قصههای مشهور دوره ساسانی است[۱].
نظامی در 593ق / 1197م این منظومه را در 5130 (یا 5136)بیت به نام سلطان علاءالدین کرپ ارسلان آقسنقری، حاکم مراغه سروده است[۲]. در این مثنوی، نظامی نخست بهشرح دوران کودکی و جوانی بهرام گور تا زمان جلوس او بر تخت سلطنت می پردازد. سپس از ازدواج بهرام با 7 دختر از 7 پادشاه 7 اقلیم و جای دادن آنان در 7 گنبد به 7 رنگ و مهمان شدن بهرام در هریک از روزهای هفته به یکی از آن دختران و قصههایی که از زبان آنها می شنود، سخن می راند[۳]. پس از آن پریشانی کار ملک به سبب غفلت بهرام از کارها و حمله ملک چین به ایران و داستان ستمهای «راست روشن» وزیر و هوشیار شدن بهرام را شرح می دهد. در پایان نیز به رفتنپادشاه در پی گورخر به غار و ناپدید شدن وی اشاره می کند[۲]. با اینکه موضوع عمده داستان هفتپیکر است، اما در واقع هفت پیکر تنها یکی از موضوعهای این مثنوی را تشکیل می دهد[۴][۵][۶][۷][۸][۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 541.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ رادفر، ابوالقاسم. کتابشناسی نظامی گنجوی. تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1371، ص 109.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابنسینا، 1347، ج 2، ص 803-804.
- ↑ براون، ادوارد. تاریخ ادبی ایران. ترجمه علی پاشاصالح. تهران: امیرکبیر، 1358، ج 2، ص 689.
- ↑ بامداد، ا. افسانههای هفتگنبد (تلخیص هفت پیکر نظامی). تهران: نیل، 1337.
- ↑ مجموعه مقالات کنگره بینالمللی بزرگداشت نخستین سده تولد حکیم نظامی گنجوی. تبریز: دانشگاه تبریز، 1372، 3ج.
- ↑ زنجانی، برات. برگزیدهای از هفت پیکر نظامی گنجوی. تهران: امیرکبیر، 1364.
- ↑ معین، محمد. تحلیل هفت پیکر نظامی. تهران: دانشگاه تهران، 1338.
- ↑ وحید دستگردی، حسن. هفت پیکر یا بهرامنامه. تهران: ابنسینا، 1316.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر