پرش به محتوا

ابن میثم

از ویکی ایران

ابن‌مِیْثَم، کمال‌الدین میثم بن علی بحرانی، متکلم، محدث و فقیه پرآوازه شیعه سده 7ق / 13م. از زندگانی وی اطلاع چندانی نداریم جز این‌که گفته‌اند در 636ق / 1239م زاده شد[۱] و در محضر ابوالسعادات عبدالقاهر اصفهانی و کمال‌الدین علی بحرانی شاگردی کرد[۲].

وی با خواجه نصیرالدین طوسی هم روزگار بود و گفته‌اند که خواجه از ابن‌میثم فقه اموخت و او نیز نزد خواجه کلام می‌خواند[۳] شهرت عمده ابن‌میثم در کلام است و حتی در شرحی که بر نهج‌البلاغه نوشته است صبغه کلامی و فلسفی کاملاً برجسته است. در مجموع حدود 30 اثر به وی نسبت داده‌اند. سبک و سیاق نوشته‌های وی به شیوه خواجه طوسی در تجرید الاعتقاد، بسیار نزدیک است و بر خلاف علامه حلی، بیشتر عقل‌گراست تا نقل‌گرا.

ابن‌میثم معرفت و شناخت خدا را عقلاً واجب می‌داند و بر آن است که این معرفت نباید مقلّدانه و برآمده از نقل باشد[۴] گویا وی در باب اثبات صانع نظر مبتنی بر عقل معتزله را بر اشاعره ترجیح داده است[۵] درباره حشر و معاد نیز پیرو ابوالحسن بصری است که می‌گفت اجزای اصلی پیکر انسان که تحول و تغییر نمی‌پذیرد محشور خواهد شد[۶].

درباره تاریخ وفات و مدفن او اختلاف نظر وجود دارد ولی از آن‌جا که وی در 681 تألیف الشرح الصغیر نهج‌البلاغه را به پایان رساند[۷] می‌بایست پس از تاریخ، در گذشته باشد قبر وی در دو جای: الدونج یا هلتا در ماحوز بحرین ذکر کرده‌اند[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ماحوزی بحرانی، سیلمان. فهرست ال‌بویه و علماء البحرین. به کوشش احمد حسینی و محمد مرعشی، قم: 1404ق، ص69.
  2. افندی‌اصفهانی، عبدالله. ریاض العلما. به کوشش محمود مرعشی و احمد حسینی، قم: 1401ق، ص5/277.
  3. خوانساری، محمدباقر. روضات الجنات. تهران: 1382ق/ 1962م، ص6/302.
  4. ابن‌میثم، قواعد المرام فی علم الکلام. به کوشش احمد حسینی، قم: 1398ق، ص28.
  5. ابن‌میثم، قواعد المرام فی علم الکلام. به کوشش احمد حسینی، قم: 1398ق. ص63، 82، 84.
  6. ابن‌میثم، قواعد المرام فی علم الکلام. به کوشش احمد حسینی، قم: 1398ق. ص139- 144.
  7. اقا بزرگ. طبقات اعلام الشیعه. قرن 7، به کوشش علی‌نقی منزوی، بیروت: 1972م، ص188.
  8. نوری، میرزاحسین. مستدرک الوسائل. تهران: 1388- 1321ق، ص3/461؛ نامه دانشوران. قم: دارالفکر، ص3/287.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سیدجعفر سجادی

تلخیص‌کننده: امیرحسین ساکت‌اف