تاریخ سواری و سوارکاری در ایران
تاریخ سواری و سوار کاری در ایران، کتابی در باره تاریخچه سوار و سوارکاری ایرانیان از گذشتههای دور تا این زمان، تألیِفِ سرهنگ دوم دکتر افراخته که در سال 1320 در یک جلد چاپ شده است. کتاب 94 صفحه و شامل یک پیشگفتار و هشت بخش است و در هر شب تعدادی تصویر مربوط به موضوع دیده میشود. در پایان کتاب نیز تصاویری از وسایل اسب سواری و اشیاء مربوط به اسبها که در مناطق مختلف ایران به دست آمده و در موزهها نگهداری میشود چاپ شده است.
در بخش نخست نویسنده در باره پیدایش و اصل باستانی اسب صحبت کرده و سپس در بخشهای بعدی به موضوعهای زیر پرداخته است: اسبهای دَرین و تورانی پیشینه و صفات آنها؛ اهمیت واژه اسب و مشتقاتِ آن بر حسب مدارکِ زبانشناسی؛ اهمیت اسبهای ایرانی در تشکیلِ نژاد اسبهای گیتی، و ورزشهای سوار در ایران و انتقال آن به سایر ملتهای؛ پرورشاسب و اصول مهمه آن در ایران قدیم؛ اسب در دورههای گوناگونی تاریخ ایران؛ یادگاریها و آثار تاریخی اسب و سوارکاری ایرانیان[۱].
نیز نگاه کنید به
مأخذ
- ↑ برافراخته(1320). تاریخ سوار و سوارکاری در ایران. تهران: انتشارات- باشگاه سوارکاران، جلد 1، ص.94.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
فاطمه اسماعیلی