خشت و آینه

خشت و آینه برگرفته از سایت فیلیمو قابل بازیابی از https://www.filimo.com/shot/163186/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%AE%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/

خشت‌ و آینه‌ (ابراهیم گلستان، 1344)

از فیلم‌های غیرمتعارف سینمای ایران در نیمه اول دهه 1340، که چه از لحاظ مضمون و چه از لحاظ روند تولید متفاوت از جریان غالب سینمای ایران (موسوم به «فیلم فارسی») بود. گلستان، که استودیوی مجهزی به نام خود در دهه 1330 تأسیس کرده بود و فیلم‌های مستند برای «شرکت‌های عامل نفت ایران» تهیه می‌کرد، خشت و آینه را در روزهایی (دی 1344) به نمایش عمومی درآورد که سینمای ایران در مسیری کاملاً تجاری سیر می‌کرد. گلستان فیلمش را با یک گروه فنی چهار نفری، دوربین بزرگ «میچل»، عدسی آنامورفیک (دیالسکوپ) و صدابرداری سر صحنه ساخت، که تا آن زمان در سینمای ایران سابقه نداشت. در این فیلم زکریا هاشمی و تاجی احمدی ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم در دوره خودش با اقبال منتقدان و مردم مواجه نشد، اما در دو دهه اخیر بارها توسط تحلیل‌گران سینمای ایران ستایش شده است.

نیز نگاه کنید به

• خانه دوست کجاست

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

عباس بهارلو