شفاء(كتابالشفاء)
شفاء یا کتابالشفاء یا شفا کتابی به عربی و مهمترین و مفصلترین تألیفات شیخالرئیس ابوعلی سینا/ ابن سینا (و 428 ق) دانشمند، فیلسوف، پزشک و ریاضیدان بزرگ ایران در زمینه منطق و فلسفهالهی و طبیعی و نیز ریاضیات است[۱]. این کتاب چهار بخش زیر را در بردارد:
- منطق؛
- طبیعیات؛
- تعلیمات؛
- الهیات.
بخش منطق آن مشروحترین کتاب منطق صوری به شمار میرود. مشهور است که ابن سینا شفا را در بیان فلسفه مشایی ارسطویی نگاشته و هدفش پیروی کامل از آرای آن طایفه، به ویژه ارسطو بوده است. متن کامل شفا میان 1953 ـ 1983 در مصر و در 1364 ش در ایران تجدید چاپ شده است[۲]. از آن یا اجزای آن ترجمههای متعددی به زبانهای مختلف از جمله عبری، آلمانی، لاتین، فرانسوی و فارسی در دست است[۳]. جدیدترین چاپ انتقادی آن، ترجمه لاتین بخش الهیات است که به کوشش سیمون فان ریت و با مقدمهای از وربکه در دو جلد طبع و انتشار یافته است (سوئیس، 1977 و 1980 م)[۴]. بر این کتاب شروح بسیاری هم نوشتهاند که از میان مفصلترین آنها به شرح ملاصدرای شیرازی میتوان اشاره کرد[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1479.
- ↑ دایره المعارف تشیع، زیر نظر احمدصدر حاج سیدجوادی، کامران فانی و بهاءالدین خرمشاهی، تهران: بنیاد اسلامی طاهر، 1366 ش، ج 1، ص 328.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: ابن سینا، چ 6، 1347 ش، ج 1، ص 315.
- ↑ دایره المعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، چ 1، 1370 ش، ج 4، ص 6 (ذیلالشفاء)
- ↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار، تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 246.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر