عکاسخانه عمومی
عکاسخانه عمومی، نخستین عکاسخانه برای عکسبرداری از عموم مردم.
این عکاسخانه به دستور ناصرالدین شاه قاجار در 1285ق / 1868م در خیابان جباخانه (حوالی خیابان باب همایون امروزی) تهران گشایش یافت. سبب تأسیس این عکاسخانه در روزنامه دولت علیه ایران چنین آمده است:
«... چون اغلب مردم زیاده از حد مایل و راغب هستند که عکس خود را بیندازند و در عکاسخانه مبارکه دولتی همه کس نمی توانست برود و عکس خود را بیندازد، عکاسباشی. عباسعلی بیک... قرار گذاشت و در خیابان جباخانه مبارکه حجره ترتیب و اسباب عکاسی آماده نماید تا هر کس را میل انداختن عکس خود باشد، در آنجا رفته عکس بیندازد و قیمت آنهم موقوف به بزرگ و کوچکی عکس است...»[۱].
این عکاسخانه به مدیریت عباسعلی بیک از شاگردان آقا رضا عکاسباشی اداره میشده است[۲]. از این تاریخ عکاسخانههای عمومی در دیگر شهرهای ایران توسط عکاسان دورهگرد توسعه یافت. روشهای عکسبرداری و ارائه عکس در عکاسخانههای شهرهای مختلف ایران بسیار متنوع و چشمگیر بوده است.
از حدود 1300ق 1883م به بعد نیز محمد جعفر قاجار مدیریت این عکاسخانه را که با نام عکاسخانه عمومی دارالخلافه ناصری[۳] شناخته میشده بر عهده داشته است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور