پرش به محتوا

فرزند خواندگی

از ویکی ایران

فرزند خواندگی، فرزند دیگری را به فرزندی پذیرفتن.

فرزند خواندگی در حقوق مدنی، رابطه‌ای است حقوقی که ایجاد رابطه فرزندی صوری میان دو شخص می‌کند؛ مطابق با این رابطه، یکی فرزندخواه و دیگری، فرزند خوانده نامیده می‌شود[۱]. مقصود این رابطه این بود که فرزند خوانده در ایام پیری، مددرسان پدرخوانده باشد و در مقابل از تمام دارایی پدرخوانده ارث برد، به شرط آن‌که هزینه سالانه پدر خود را پرداخت کند[۲]. رابطه فرزند خواندگی، حقوقی را که فرزند خوانده در خانواده خود دارد سلب نمی‌کند[۲]. در اسلام فرزند خواندگی نیست؛ در قوانین مدنی ایران نیز رابطه فرزند خواندگی وجود ندارد، اما در مورد واقعیت‌های مذهبی و احوال شخصیه آنان رعایت می‌شود[۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، ص498.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. مسبوط در ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، جلد 4، ص. 2782.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اسدالله معظمی گودرزی