پرش به محتوا

مجله یغما

از ویکی ایران
مجله یغما، قابل بازیابی از https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%DB%8C%D8%BA%D9%85%D8%A7/

یغما، ماهنامه تحقیقی تاریخی و ادبی که از فروردین 1327ش به مدیری و سردبیری حبیب یغمائی [1316ق / ؟ م ـ 1363ش] در تهران منتشر می‌شد. یغما به طور منظم در اوایل هر ماه یک شماره از آن تا اسفند 1357ش انتشار می‌یافت. این ترتیب انتشار تا سی و یک سال (31 دوره) منتشر شده است.

در آن مقالات و نوشته‌های متعددی از بزرگ‌ترین استادان معاصر به چاپ رسیده است، در شماره‌های مختلف دوره‌های نخستین این مجله آثار ارزنده‌ای از علامه محمد قزوینی، سیدحسن تقی‌زاده، مجتبی مینوی، دکتر محمد معین، علامه علی‌اکبر دهخدا، بدیع‌الزمان فروزانفر به طبع رسیده است، در ادوار بعد گروه دیگری از نویسندگان نامور چون دکتر اسلامی ندوشن، دکتر باستانی پاریزی و ایرج افشار به گروه همکاران یغما پیوستند.

در این مجله همواره برخی از بهترین سروده‌های شاعران نامور معاصر چون دکتر حمیدی شیرازی، دکتر محمدحسین شهریار، پژمان بختیاری، امیری فیروز‌کوهی، دکتر پرویز خانلری و شخص یغمائی به چاپ رسیده است. یغما از چاپ و درج سروده‌های نوسرایان پرهیز داشت، مگر گاهی اشعار کسانی چون اخوان ثالث و فریدون مشیری و هوشنگ ابتهاج را به چاپ رسانده است. در مجله یغما مطالب داستانی و ترجمه هم گاه درج شده است. محمدعلی جمال‌زاده از نویسندگان معاصر بیشترین نوشته‌ها و ترجمه‌های خود را در یغما به طبع رسانده است. مجله یغما از منظم‌ترین و پردوام‌ترین مجله پژوهشی صد ساله اخیر ایران است که در انتشار آن وقفه‌ای رخ نداده است. پس از انقلاب انتشارات ایران دوره کامل یغما را با کیفیتی خوب تجدید چاپ کرد[۱][۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. افشار، ایرج. یغمای سی و دو. تهران: انتشارات ایران، 1370، جاهای مختلف.
  2. دوره‌های مختلف مجله یغما به ویژه دوره اول و آخر.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سیدعلی آل‌داود