پست تصویری

پست تصویری، یا فاکسی میل (Facsimile)نسخه‌برداری الکترونیکی به کمک خطوط تلفن از راه دور از نوشته‌ها، اشکال، و نقشه‌ها بر روی کاغذ یا ریزنگار که آن را به اختصار فاکس نیز گفته‌اند. در زبان فارسی اصطلاح‌های دورنگار، نمابَر، نمابُرد، کُپی‌گیر، مشابه‌نگار، دورنویس و همسان‌بَر نیز در برابر آن به کار برده است. از نظر لغوی، فاکسی میل مرکّب از پیشوند fac به معنای شبیه و چهره و simile هم خانواده با similar به معنای مانند و شبیه است و در مجموع به معنای مشابه‌سازی و تهیه نسخه‌ای شبیه به اصل است.  پست تصویری از سال‌ها پیش در ایران، به ویژه در ارتش و شرکت نفت، به‌ کار می‌رفته؛ اما تا پیش از 1366ش  تمرکز و نظارتی بر آن وجود نداشت و هر مؤسسه یا سازمانی بنابر نیاز خود دستگاهی را تهیه می‌کرد. از 1366ش همه امور مربوط به این نظام از جمله صدور اجازه بهره‌گیری از آن منحصراً به شرکت پست محول شد. اداره پست تصویری در همان سال پا گرفت و نظارت و فعالیت تجهیزات خصوصی را نیز عهده‌دار شد. تا نیمه دوم 1368ش واگذاری دستگاه پست تصویری به بخش خصوصی مجاز نبود، اما از آن هنگام به بعد درخواست‌های شرکت‌های خصوصی نیز پذیرفته شد. برابر آمار ارائه شده از سوی اداره پست تصویری، هزاران مشترک مجاز در تهران و شهرستان‌های کشور وجود داشته است.

دستگاه‌هایی که در حال حاضر در سطح کشور مورد استفاده قرار می‌گیرند عمدتاً از گروه G₃ هستند. دستگاه‌های G₄ آخرین نسل از این گروه و کامل‌ترین آنها است که امکانات و قابلیت‌های جدیدی عرضه می‌دارد، ولی بهره‌برداری از این دستگاه‌ها به جهت نارسایی‌های خطوط مخابراتی در ایران امکان‌پذیر نیست.

نیز نگاه کنید به

• پست

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

نرگس نشاط