یغمای جندقی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۴

یغمای جندقی، قابل بازیابی از https://vidah.rozblog.com/post/1000

یغمای جندقی (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، ‌خوشنویس.

میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور مرکز اصلی ولایت جندق و بیابانک، در خانواده‌ای تهیدست به دنیا آمد. در کودکی تحت تربیت امیر اسماعیل خان عامری، ‌حاکم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتی زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغییر داد و تخلص مجنون را برگزید. به تدریج با سمت منشی در دستگاه اسماعیل خان به خدمت پرداخت^[۱]. در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاکم سمنان و دامغان درآمد و مدت شش سال منشی او بود. سرانجام با سعایت بدخواهان مدتی به زندان افتاد. بعد از رهایی تخلصش را به یغما تغییر داد^[۲].

او در قم ‌انجمن مفاکهه (مطایبه، شوخی) را تأسیس کرد که پس از چندی منحل شد^[۳]. سپس به تهران آمد و با پایمردی حاجی میرزا آقاسی صدراعظم مقتدر محمد شاه قاجار (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه یافت^[۴]. او در اوایل به تصوف گرایش داشت، اما بعدها به مذهب شیخیه گروید^[۵]. یغما افزون بر نظم و نثر در خوشنویسی نیز دستی داشت و خط شکسته را نیکو می‌نوشت^[۴]. سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعه امامزاده داود به خاک سپرده شد^[۶]. از آثارش می‌توان منشآت به نثر؛ غزلیات؛ هجویات؛ مراثی؛ ترجیعات؛ قطعات و رباعیات را نام برد^[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.
↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما. ‌تهران: خوارزمی، 1351ش، ج 1، ص 110.
↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 161.
↑ ^۴٫۰ ^۴٫۱ نظمی، علی. دویست سخنور. تبریز: 2535، ‌ص 492.
↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 11.
↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 13.
↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 162.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[1] آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.

[2] آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما. ‌تهران: خوارزمی، 1351ش، ج 1، ص 110.

[3] اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 161.

[:0-4] ۴٫۰ ^۴٫۱ نظمی، علی. دویست سخنور. تبریز: 2535، ‌ص 492.

[5] آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 11.

[6] آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 13.

[7] اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 162.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''يغماي جندقي''' (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به يغما شاعر، ‌خوشنويس.
+[[پرونده:4545457890.jpg|بندانگشتی|یغمای جندقی، قابل بازیابی از https://vidah.rozblog.com/post/1000]]
+'''یغمای جندقی''' (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، ‌خوشنویس.
-ميرزا رحيم / يا ابوالحسن فرزند ابراهيم قلي در خور مركز اصلي ولايت جندق و بيابانك، در خانواده‌اي تهيدست به دنيا آمد. در كودكي تحت تربيت امير اسماعيل خان عامري، ‌حاكم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتي زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغيير داد و تخلص مجنون را برگزيد. به تدريج با سمت منشي در دستگاه اسماعيل خان به خدمت پرداخت.<sup>1</sup> در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاكم سمنان و دامغان درآمد و مدت شش سال منشي او بود. سرانجام با سعايت بدخواهان مدتي به زندان افتاد. بعد از رهايي تخلصش را به يغما تغيير داد.<sup>2</sup> او در قم ‌انجمن مفاكهه (مطايبه، شوخي) را تأسيس كرد كه پس از چندي منحل شد.<sup>3</sup> سپس به تهران آمد و با پايمردي حاجي ميرزا آقاسي<sup>*</sup> صدراعظم مقتدر محمد شاه قاجار (حك 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه يافت.<sup>4</sup> او در اوايل به تصوف گرايش داشت، اما بعدها به مذهب شيخيه<sup>*</sup> گرويد.<sup>5</sup> يغما افزون بر نظم و نثر در خوشنويسي نيز دستي داشت و خط شكسته را نيكو مي‌نوشت.<sup>6</sup> سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعة امامزاده داود به خاك سپرده شد.<sup>7</sup> از آثارش مي‌توان ''منشآت'' به نثر؛ ''غزليات''؛ ''هجويات''؛ ''مراثي''؛ ''ترجيعات''؛ ''قطعات'' و ''رباعيات'' را نام برد.<sup>8</sup>
+میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور مرکز اصلی ولایت جندق و بیابانک، در خانواده‌ای تهیدست به دنیا آمد. در کودکی تحت تربیت امیر اسماعیل خان عامری، ‌حاکم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتی زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغییر داد و تخلص مجنون را برگزید. به تدریج با سمت منشی در دستگاه اسماعیل خان به خدمت پرداخت<ref>آل داود، سیدعلی. '''''مجموعه آثار یغمای جندقی'''''. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.</ref>. در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاکم [[سمنان]] و دامغان درآمد و مدت شش سال منشی او بود. سرانجام با سعایت بدخواهان مدتی به زندان افتاد. بعد از رهایی تخلصش را به یغما تغییر داد<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. ‌تهران: خوارزمی، 1351ش، ج 1، ص 110.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+او در [[قم]] ‌انجمن مفاکهه (مطایبه، شوخی) را تأسیس کرد که پس از چندی منحل شد<ref>'''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 161.</ref>. سپس به [[استان تهران|تهران]] آمد و با پایمردی حاجی میرزا آقاسی صدراعظم مقتدر [[محمدشاه قاجار|محمد شاه قاجار]] (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه یافت<ref name=":0">نظمی، علی. '''''دویست سخنور'''''. تبریز: 2535، ‌ص 492.</ref>. او در اوایل به [[تصوف]] گرایش داشت، اما بعدها به مذهب شیخیه گروید<ref>آل داود، سیدعلی. '''''مجموعه آثار یغمای جندقی'''''. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 11.</ref>. یغما افزون بر نظم و نثر در خوشنویسی نیز دستی داشت و خط شکسته را نیکو می‌نوشت<ref name=":0" />. سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعه امامزاده داود به خاک سپرده شد<ref>آل داود، سیدعلی. '''''مجموعه آثار یغمای جندقی'''''. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 13.</ref>. از آثارش می‌توان ''منشآت'' به نثر؛ ''غزلیات''؛ ''هجویات''؛ ''مراثی''؛ ''ترجیعات''؛ ''قطعات'' و ''رباعیات'' را نام برد<ref>'''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 162.</ref>.
-ـ آل داود، سيدعلي. '''''مجموعة‌ آثار يغماي جندقي'''''. با مقدمه ابراهيم باستاني پاريزي، ‌تهران: توس، چ 1، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.
+== نیز نگاه کنید به ==
-ـ آرين پور، يحيي. '''''از صبا تا نيما'''''. ‌تهران: خوارزمي، چ 2، 1351ش، ج 1، ص 110.
+* [[تصوف]]
+* [[سمنان]]
-ـ '''''اثر آفرينان'''''. زير نظر عبدالحسين نوايي، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، ‌1380ش، ج 6، ص 161.
+== مآخذ ==
+<references />
-ـ نظمي، علي. '''''دويست سخنور'''''. تبريز: 2535، ‌ص 492.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-ـ آل داود، ‌سيدعلي. '''''همان'''''. ص 11.
-ـ نظمي، علي. همان جا.
-ـ آل داود، ‌سيدعلي. '''''همان'''''. ص 13.
-ـ '''''اثرآفرينان'''''. ص 162.
+== نویسنده مقاله ==
 ابوالقاسم رادفر
+[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
+[[رده:ادبیات]]