یغمای جندقی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:4545457890.jpg|بندانگشتی|یغمای جندقی، قابل بازیابی از https://vidah.rozblog.com/post/1000]] | |||
'''یغمای جندقی''' (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، خوشنویس. | '''یغمای جندقی''' (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، خوشنویس. | ||
میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور | میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور مرکز اصلی ولایت جندق و بیابانک، در خانوادهای تهیدست به دنیا آمد. در کودکی تحت تربیت امیر اسماعیل خان عامری، حاکم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتی زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغییر داد و تخلص مجنون را برگزید. به تدریج با سمت منشی در دستگاه اسماعیل خان به خدمت پرداخت<ref>آل داود، سیدعلی. '''''مجموعه آثار یغمای جندقی'''''. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.</ref>. در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاکم [[سمنان]] و دامغان درآمد و مدت شش سال منشی او بود. سرانجام با سعایت بدخواهان مدتی به زندان افتاد. بعد از رهایی تخلصش را به یغما تغییر داد<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: خوارزمی، 1351ش، ج 1، ص 110.</ref>. | ||
''' | او در [[قم]] انجمن مفاکهه (مطایبه، شوخی) را تأسیس کرد که پس از چندی منحل شد<ref>'''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1380ش، ج 6، ص 161.</ref>. سپس به [[استان تهران|تهران]] آمد و با پایمردی حاجی میرزا آقاسی صدراعظم مقتدر [[محمدشاه قاجار|محمد شاه قاجار]] (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه یافت<ref name=":0">نظمی، علی. '''''دویست سخنور'''''. تبریز: 2535، ص 492.</ref>. او در اوایل به [[تصوف]] گرایش داشت، اما بعدها به مذهب شیخیه گروید<ref>آل داود، سیدعلی. '''''مجموعه آثار یغمای جندقی'''''. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 11.</ref>. یغما افزون بر نظم و نثر در خوشنویسی نیز دستی داشت و خط شکسته را نیکو مینوشت<ref name=":0" />. سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعه امامزاده داود به خاک سپرده شد<ref>آل داود، سیدعلی. '''''مجموعه آثار یغمای جندقی'''''. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 13.</ref>. از آثارش میتوان ''منشآت'' به نثر؛ ''غزلیات''؛ ''هجویات''؛ ''مراثی''؛ ''ترجیعات''؛ ''قطعات'' و ''رباعیات'' را نام برد<ref>'''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1380ش، ج 6، ص 162.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[تصوف]] | |||
* [[سمنان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۴

یغمای جندقی (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، خوشنویس.
میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور مرکز اصلی ولایت جندق و بیابانک، در خانوادهای تهیدست به دنیا آمد. در کودکی تحت تربیت امیر اسماعیل خان عامری، حاکم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتی زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغییر داد و تخلص مجنون را برگزید. به تدریج با سمت منشی در دستگاه اسماعیل خان به خدمت پرداخت[۱]. در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاکم سمنان و دامغان درآمد و مدت شش سال منشی او بود. سرانجام با سعایت بدخواهان مدتی به زندان افتاد. بعد از رهایی تخلصش را به یغما تغییر داد[۲].
او در قم انجمن مفاکهه (مطایبه، شوخی) را تأسیس کرد که پس از چندی منحل شد[۳]. سپس به تهران آمد و با پایمردی حاجی میرزا آقاسی صدراعظم مقتدر محمد شاه قاجار (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه یافت[۴]. او در اوایل به تصوف گرایش داشت، اما بعدها به مذهب شیخیه گروید[۵]. یغما افزون بر نظم و نثر در خوشنویسی نیز دستی داشت و خط شکسته را نیکو مینوشت[۴]. سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعه امامزاده داود به خاک سپرده شد[۶]. از آثارش میتوان منشآت به نثر؛ غزلیات؛ هجویات؛ مراثی؛ ترجیعات؛ قطعات و رباعیات را نام برد[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما. تهران: خوارزمی، 1351ش، ج 1، ص 110.
- ↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1380ش، ج 6، ص 161.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ نظمی، علی. دویست سخنور. تبریز: 2535، ص 492.
- ↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 11.
- ↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 13.
- ↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1380ش، ج 6، ص 162.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر