اوستا، مهرداد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:4567891234567.jpg|بندانگشتی|مهرداد اوستا، قابل بازیابی از https://www.hamshahrionline.ir/news/96415/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7-%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B8-%DB%B1%DB%B3%DB%B7%DB%B0]] | |||
'''اوستا، مهرداد''' (1308ـ1370ش) محمدرضا رحمانی یاراحمدی متخلص به «مهرداد اوستا»، شاعر و نویسنده. | '''اوستا، مهرداد''' (1308ـ1370ش) محمدرضا رحمانی یاراحمدی متخلص به «مهرداد اوستا»، شاعر و نویسنده. | ||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[شعر فارسی]] | |||
* [[انقلاب اسلامی ایران]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۸
اوستا، مهرداد (1308ـ1370ش) محمدرضا رحمانی یاراحمدی متخلص به «مهرداد اوستا»، شاعر و نویسنده.
در بروجرد در خانوادهای از اهل شعر و ادب متولد شد و در 12 سالگی به تهران آمد[۱]. در رشته معقول و منقول درجه لیسانس و در رشته فلسفه درجه فوق لیسانس گرفت[۲]. در 25 سالگی جوانترین استادی بود که جذب دانشگاه شد. در کوتاه مدت در ادبیات فارسی، عرب و جهان مهارت یافت[۳]. از آغاز جوانی به نوشتن مقاله و کارهای تحقیقاتی و سرودن شعر پرداخت[۴]. در حوزه شعر به اشعار سعدی، مولانا، حافظ، فرخی و سنایی گرایش داشت[۵]، در سرودن انواع شعر به ویژه قصیده تبحر داشت از این رو بزرگترین قصیده سرای معاصر بعد از «بهار» شناخته شد[۶]. به شیوه استادان کهن ـ و غالباً قصیده سرایان سبک خراسانی و عراقی ـ شعر میسرود، اما سرودههایش معانی، دیدها و افکار تازهای داشت[۷].
میان 1335 تا 1339 نزد سباستیان مونه[Sebastian Moné]، فیلسوف و خاورشناس فرانسوی به تکمیل فلسفه پرداخت[۸]. پس از انقلاب اسلامیایران، در شورای شعر انقلاب عضویت یافت و با یاری همکارانش در شکوفایی ادبیات پایداری تلاش کرد[۹]، در تهران درگذشت. از آثارش میتوان به مجموعه شعرهای شراب خانگی و ترس محتسب خورده (1351)؛ امام حماسهای دیگر (1360)؛ منظومه حماسه آرش (1344) و در حیطه نثر به سرود پالیزبان (1342) و تیرانا (1352) اشاره کرد[۱۰].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی كیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1373، ص 69 و 70.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 7 (مقدمه).
- ↑ رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،1373، ص 70.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، 1381، ص 7 ـ 8 (مقدمه).
- ↑ «استاد مهرداد اوستا بزرگ قصیده سرایان معاصر»، کیهان فرهنگی. س5، ش6 (شهریور1367)،ص 4.
- ↑ رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1373، ص 70ـ 71.
- ↑ زرین کوب، عبدالحسین. «پالیزبان»، افسوس بی سخن. همان، ص 95.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، 1381، ص 12.
- ↑ اولیایی، مصطفی . تذکره شعرای معاصر. دهه اول انقلاب اسلامی، اراک: جهاد دانشگاهی، 1369، ج 1، ص 136.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)،1381، ص 17، 18، 19.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر