خصوصیات شکلی و صوری جمهوری اسلامی ایران: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «خصوصیات شکلی و صوری جمهوری اسلامی ایران جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضوی از جامعه بینالمللی همانند بقیه کشورهای جهان تابع یک سلسله سنتهای ملی و مذهبی قابل قبول و مورد احترام است و به همین سبب اصل دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به بیان...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضوی از جامعه بینالمللی همانند بقیه کشورهای جهان تابع یک سلسله سنتهای ملی و مذهبی قابل قبول و مورد احترام است و به همین سبب اصل دوم [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران]] به بیان این مظاهر ملی و قومی از قبیل زبان و خط و تعطیلات و تاریخ و پرچم رسمیکشور پرداخته و جایگاه هر یک از مظاهر ملی فوق را به شرح زیر مشخص کردهاست. | |||
=== زبان و خط === | |||
زبان و خط رسمی مردم ایران [[فارسی]] است که تقریباً تمام مردم ایران میتوانند به آن تکلمکنند و بنویسند و تمامی کتب درسی و اسناد و متون رسمی و مکاتبات باید به این زبان و خط باشد اما استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانههای گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس در کنار زبان فارسی آزاد است. | |||
علاوه بر زبان و خط [[فارسی]]، چون زبان عربی زبان [[قرآن|قرآنکریم]] است و ادبیات فارسی کاملاً با این زبان آمیخته شدهاست، لذا این زبان باید پس از دوره ابتدایی تا پایان دوره متوسطه در تمام کلاسها و در همه رشتهها تدریس شود. | |||
=== تاریخ و تعطیل رسمی === | |||
مبداً تاریخ رسمی ایران هجرت پیامبر اکرم از مکه به مدینه است که در سال یازدهم از بعثت اتفاق افتاد و با گردش زمین به دور خورشید که ۳۶۵ روز و شش ساعت است تا این زمان ۱۳۷۹ سال شمسی و با محاسبه گردش ماه به دور خورشید که در حدود ۳۵۵ روز است، ۱۴۲۱ سال قمری از آن سپری شدهاست. هر دو تاریخ معتبر بوده اما مبنای کار ادارات دولتی هجری شمسی است. | |||
در رژیم سلطنتی قبل از [[انقلاب اسلامی ایران]]، با تصویب قانونی در مجلسین سابق، مبدأ تاریخ از هجرت پیامبر اکرم به تاریخ تولد کوروش پادشاه [[هخامنشیان|هخامنشی]] و بنیانگذار این سلسله تغییر یافت و همین امر یکی از مهمترین اعتراضها و عکسالعملهای مراجع و روحانیون و مردم مسلمان علیه رژیم سلطنتیگردید که با اوجگیری [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]]، خود رژیم آن را لغو کرد و تاریخ قبلی را مجدداً رسمیت داد. تعطیل رسمی هفتگی مانند بسیاری از کشورهای دیگر اسلامی روز جمعه است. | |||
=== پرچم رسمی کشور === | |||
طبق اصل ۱۸ قانون اساسی پرچم کشور به رنگهای سبز و سفید و سرخ با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار الله اکبر استکه رنگ سبز علامت سیادت خاندان نبوت و سفید علامت صلح طلبی و سرخ علامت شهادت در [[اسلام]] است.<ref>فصل دوم قانون اساسی از اصول ۱۵ تا ۱۸.</ref> | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[حقوق اساسی ایران پیش از مشروطه]] | |||
* [[حقوق اساسی ایران پس از انقلاب مشروطه]] | |||
* [[مراحل تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران]] | |||
* [[تدوین و تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران]] | |||
* [[شکل حکومت ایران پس از انقلاب اسلامی]] | |||
* [[حقوق اساسی در ایران]] | |||
* [[حق حاکمیت ملت ایران و قوای ناشی از آن]] | |||
== مـآخذ == | |||
<references /> | |||
در | == منبع اصلی == | ||
منوچهری، عباس(1381). کتاب ایران: نظام سیاسی در ایران. ویراستاری محسن شانه چی. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی – بین المللی. | |||
== نویسنده مقاله == | |||
عباس منوچهری | |||
[[رده:نظام سیاسی]] | |||
[[رده:انقلاب اسلامی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۱
جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضوی از جامعه بینالمللی همانند بقیه کشورهای جهان تابع یک سلسله سنتهای ملی و مذهبی قابل قبول و مورد احترام است و به همین سبب اصل دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به بیان این مظاهر ملی و قومی از قبیل زبان و خط و تعطیلات و تاریخ و پرچم رسمیکشور پرداخته و جایگاه هر یک از مظاهر ملی فوق را به شرح زیر مشخص کردهاست.
زبان و خط
زبان و خط رسمی مردم ایران فارسی است که تقریباً تمام مردم ایران میتوانند به آن تکلمکنند و بنویسند و تمامی کتب درسی و اسناد و متون رسمی و مکاتبات باید به این زبان و خط باشد اما استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانههای گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس در کنار زبان فارسی آزاد است.
علاوه بر زبان و خط فارسی، چون زبان عربی زبان قرآنکریم است و ادبیات فارسی کاملاً با این زبان آمیخته شدهاست، لذا این زبان باید پس از دوره ابتدایی تا پایان دوره متوسطه در تمام کلاسها و در همه رشتهها تدریس شود.
تاریخ و تعطیل رسمی
مبداً تاریخ رسمی ایران هجرت پیامبر اکرم از مکه به مدینه است که در سال یازدهم از بعثت اتفاق افتاد و با گردش زمین به دور خورشید که ۳۶۵ روز و شش ساعت است تا این زمان ۱۳۷۹ سال شمسی و با محاسبه گردش ماه به دور خورشید که در حدود ۳۵۵ روز است، ۱۴۲۱ سال قمری از آن سپری شدهاست. هر دو تاریخ معتبر بوده اما مبنای کار ادارات دولتی هجری شمسی است.
در رژیم سلطنتی قبل از انقلاب اسلامی ایران، با تصویب قانونی در مجلسین سابق، مبدأ تاریخ از هجرت پیامبر اکرم به تاریخ تولد کوروش پادشاه هخامنشی و بنیانگذار این سلسله تغییر یافت و همین امر یکی از مهمترین اعتراضها و عکسالعملهای مراجع و روحانیون و مردم مسلمان علیه رژیم سلطنتیگردید که با اوجگیری انقلاب، خود رژیم آن را لغو کرد و تاریخ قبلی را مجدداً رسمیت داد. تعطیل رسمی هفتگی مانند بسیاری از کشورهای دیگر اسلامی روز جمعه است.
پرچم رسمی کشور
طبق اصل ۱۸ قانون اساسی پرچم کشور به رنگهای سبز و سفید و سرخ با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار الله اکبر استکه رنگ سبز علامت سیادت خاندان نبوت و سفید علامت صلح طلبی و سرخ علامت شهادت در اسلام است.[۱]
نیز نگاه کنید به
- حقوق اساسی ایران پیش از مشروطه
- حقوق اساسی ایران پس از انقلاب مشروطه
- مراحل تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
- تدوین و تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
- شکل حکومت ایران پس از انقلاب اسلامی
- حقوق اساسی در ایران
- حق حاکمیت ملت ایران و قوای ناشی از آن
مـآخذ
- ↑ فصل دوم قانون اساسی از اصول ۱۵ تا ۱۸.
منبع اصلی
منوچهری، عباس(1381). کتاب ایران: نظام سیاسی در ایران. ویراستاری محسن شانه چی. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی – بین المللی.
نویسنده مقاله
عباس منوچهری