پرش به محتوا

حزب رستاخیز: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''رستاخيز'''، حزبي سياسي، كه در 1353ش محمدرضا شاه پهلوي<sup>*</sup> تأسيس آن را اعلام كرد. رستاخيز حزبي فراگير بود و به دنبال آن نظام حزبي كشور به نظام تك حزبي مبدل شد. نخستين دبير كل حزب اميرعباس هويدا<sup>*</sup> نخست وزير وقت بود.<sup>1</sup> اهداف حزب «ايجاد...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''رستاخيز'''، حزبي سياسي، كه در 1353ش محمدرضا شاه پهلوي<sup>*</sup> تأسيس آن را اعلام كرد.  
[[پرونده:Khwu0.jpg|بندانگشتی|حزب رستاخیز برگرفته از وبسایت ویستا قابل بازیابی از<nowiki/>https://vista.ir/m/a/khwu0]]
'''[[حزب رستاخیز|رستاخیز]]'''، حزبی سیاسی، که در 1353ش [[محمدرضا شاه پهلوی]] تأسیس آن را اعلام کرد.  


رستاخيز حزبي فراگير بود و به دنبال آن نظام حزبي كشور به نظام تك حزبي مبدل شد. نخستين دبير كل حزب اميرعباس هويدا<sup>*</sup> نخست وزير وقت بود.<sup>1</sup>  
رستاخیز حزبی فراگیر بود و به دنبال آن نظام حزبی کشور به نظام تک حزبی مبدل شد. نخستین دبیر کل حزب [[امیرعباس هویدا]]<sup>*</sup> نخست وزیر وقت بود<ref>علم، اسدالله. '''''یادداشت‌های علم.''''' به کوشش علینقی عالیخانی، تهران: کتاب‌سرا، 1380، ج 4، ص 396.</ref><ref>نجاتی، غلامرضا. '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب'''''. تهران: رسا، 1373، ج 1، ص 494-496.</ref>.


اهداف حزب «ايجاد پيوند ميان حكومت و مردم، كمك به پيشبرد اصول انقلاب سفيد<sup>*</sup> و ايجاد فضاي مناسب براي فعاليت سياسي» بود.<sup>2</sup> اين حزب يك سازمان زنان و يك كنگرة كارگري تشكيل داد و نشرياتي چون ''رستاخيز''، ''رستاخيز كارگران''، ''رستاخيز كشاورزان''، ''رستاخيز جوان'' و ''انديشه‌هاي رستاخيز'' را منتشر مي‌كرد.<sup>3</sup>
اهداف حزب «ایجاد پیوند میان حکومت و مردم، کمک به پیشبرد اصول [[انقلاب سفید]] و ایجاد فضای مناسب برای فعالیت سیاسی» بود<ref>صارمی شهاب، اصغر. '''''احزاب دولتی و نقش آن‌ها در تاریخ معاصر ایران'''''. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1378، ص 233-242.</ref>. این حزب یک سازمان زنان و یک کنگره کارگری تشکیل داد و نشریاتی چون ''رستاخیز''، ''رستاخیز کارگران''، ''رستاخیز کشاورزان''، ''رستاخیز جوان'' و ''اندیشه‌های رستاخیز'' را منتشر می‌کرد<ref>  آبراهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه محمدابراهیم فتاحی و احمد گل‌محمدی، تهران: نی، 1377، ص 543-544.</ref>.


با شروع انقلاب اسلامي<sup>*</sup>، مراكز حزب در شهرهاي مختلف مورد حمله تظاهركنندگان قرار گرفت و سرانجام دولت شريف امامي آن را در مهر ماه 1357ش منحل كرد.<sup>4</sup>
با شروع [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، مراکز حزب در شهرهای مختلف مورد حمله تظاهرکنندگان قرار گرفت و سرانجام دولت شریف امامی آن را در مهر ماه 1357ش منحل کرد<ref>  عاقلی، باقر. '''''روزشمار تاریخ ایران'''''. تهران: نشر گفتار، 1370، ج 2، ص 365.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1-    علم، اسدالله. '''''يادداشت‌هاي علم.''''' به كوشش علينقي عاليخاني، تهران: كتاب‌سرا، 1380، ج 4، ص 396؛ نجاتي، غلامرضا. '''''تاريخ سياسي بيست و پنج سالة ايران، از كودتا تا انقلاب'''''. تهران: رسا، 1373، ج 1، ص 494-496.
* [[محمدرضا شاه پهلوی]]
 
* [[امیرعباس هویدا]]
2-    صارمي شهاب، اصغر. '''''احزاب دولتي و نقش آن‌ها در تاريخ معاصر ايران'''''. تهران: مركز اسناد انقلاب اسلامي، 1378، ص 233-242.
 
3-    آبراهاميان، يرواند. '''''ايران بين دو انقلاب'''''. ترجمة محمدابراهيم فتاحي و احمد گل‌محمدي، تهران: ني، 1377، ص 543-544.
 
4-    عاقلي، باقر. '''''روزشمار تاريخ ايران'''''. تهران: نشر گفتار، 1370، ج 2، ص 365.


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
محمدمهدی موسی خان
محمدمهدی موسی خان
[[رده:علوم سیاسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۶

حزب رستاخیز برگرفته از وبسایت ویستا قابل بازیابی ازhttps://vista.ir/m/a/khwu0

رستاخیز، حزبی سیاسی، که در 1353ش محمدرضا شاه پهلوی تأسیس آن را اعلام کرد.

رستاخیز حزبی فراگیر بود و به دنبال آن نظام حزبی کشور به نظام تک حزبی مبدل شد. نخستین دبیر کل حزب امیرعباس هویدا* نخست وزیر وقت بود[۱][۲].

اهداف حزب «ایجاد پیوند میان حکومت و مردم، کمک به پیشبرد اصول انقلاب سفید و ایجاد فضای مناسب برای فعالیت سیاسی» بود[۳]. این حزب یک سازمان زنان و یک کنگره کارگری تشکیل داد و نشریاتی چون رستاخیز، رستاخیز کارگران، رستاخیز کشاورزان، رستاخیز جوان و اندیشه‌های رستاخیز را منتشر می‌کرد[۴].

با شروع انقلاب اسلامی، مراکز حزب در شهرهای مختلف مورد حمله تظاهرکنندگان قرار گرفت و سرانجام دولت شریف امامی آن را در مهر ماه 1357ش منحل کرد[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. علم، اسدالله. یادداشت‌های علم. به کوشش علینقی عالیخانی، تهران: کتاب‌سرا، 1380، ج 4، ص 396.
  2. نجاتی، غلامرضا. تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب. تهران: رسا، 1373، ج 1، ص 494-496.
  3. صارمی شهاب، اصغر. احزاب دولتی و نقش آن‌ها در تاریخ معاصر ایران. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1378، ص 233-242.
  4.   آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه محمدابراهیم فتاحی و احمد گل‌محمدی، تهران: نی، 1377، ص 543-544.
  5.   عاقلی، باقر. روزشمار تاریخ ایران. تهران: نشر گفتار، 1370، ج 2، ص 365.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدمهدی موسی خان