ابراهیم ادهم: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۶

ابراهیم ادهم، ابواسحاق ابراهیم بن ادهم، عارف و زاهد معروف سده 2ق. بنابر روایات وی مُلک خراسان را از پدر به ارث برده بود. ولی ان را با زهد و پارسایی مغایر یافت. پس ان را رها کرد و باقی عمر به عبادت و سلوک پرداخت. سپس به نیشابور رفت و در غاری مسکن گزید و مدت 9 سال در آن غار به عبادت و ریاضت مشغول بود و چون مردمان از احوال او با خبر شدند، آن محل را ترک کرد و به مکه روی نهاد.

گفته‌‌اند که در مکه وی به شاگردی ابوحنیفه درآمد. برخی دیگر شاگردی و خدمت امام محمدباقر^(ع) را نیز به وی نسبت داده‌اند. که بسیار بعید می‌نماید. هر چند که نام او را در شمار راویان حدیث از آن حضرت نیز اورده‌اند. وی نقشی اساسی در تحول اخلاقیات و اندیشه‌های صوفیانه دوره‌های پس از خود داشته‌است.

مقدمات و مراحل اولیه بسیاری از اصول نظری و قواعد اخلاقی و عملی عرفان اسلامی را که از سده‌های 3 و 4 به بعد به عنوان مبانی و شرایط سیر و سلوک و مراحل و منازل طریقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به وی می‌توان یافت. ذم دنیا و پرهیز از هر چیز که انسان را از خدا و عبادت او دور کند، محور و مرکز افکار و اقوال اوست. ولی بر خلاف فقیران بودایی و راهبان مسیحی که از کار برای امرار معاش و زندگی اجتماعی پرهیز داشتند، وی خواستار رزق حلال از دسترنج خود بود و برای تحقق این منظور به باغبانی می‌پرداخت و حتی در جنگ‌های مسلمانان و رومیان شرکت می‌جست و سرانجام در یکی از همین جنگ‌ها بیمار شد و درگذشت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

عطار، فریدالدین. تذکره الاولیاء. به کوشش محمد استعلامی، تهران: 1360، ص105- 104.
هجویری، علی بن عثمان. کشف‌المحجوب. به کوشش و. ا. ژوکوفسکی، لنینگراد: 1926م، ص113- 128.
شوشتری، قاضی‌نورالله. مجالس المومنین. تهران: 1365ش، 2/24.
؟، یوسف. تهذیب‌الکمال. به کوشش بشار عواد، بیروت: 1404ق، ص 2/27.
؟.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیرحسین ساکت اف

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 [[پرونده:1-Ebrahim Adham.jpg|بندانگشتی|ابراهیم ادهم برگرفته از وبسایت لنجانی قابل بازیابی از https://lanjani.com/shop/p/%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%A7%D8%AF%D9%87%D9%85-%D9%88-%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA%D8%B4]]
-'''[[ابراهیم ادهم]]،''' ابواسحاق ابراهیم بن ادهم، عارف و زاهد معروف سده 2ق. بنابر روایات وی مُلک خراسان را از پدر به ارث برده بود. ولی ان را با زهد و پارسایی مغایر یافت. پس ان را رها کرد و باقی عمر به عبادت و سلوک پرداخت. سپس به نیشابور رفت و در غاری مسکن گزید و مدت 9 سال در ان غار به عبادت و ریاضت مشغول بود و چون مردمان از احوال او با خبر شدند، ان محل را ترک کرد و به مکه روی نهاد<sup>1</sup> گفته‌‌اند که در مکه وی به شاگردی ابوحنیفه درامد<sup>2</sup> برخی دیگر شاگردی و خدمت امام محمدباقر<sup>(ع)</sup> را نیز به وی نسبت داده‌اند. که بسیار بعید می‌نماید.<sup>3</sup> هر چند که نام او را در شمار راویان حدیث از ان حضرت نیز اورده‌اند.<sup>4</sup> وی نقشی اساسی در تحول اخلاقیات و اندیشه‌های صوفیانه دوره‌های پس از خود داشته‌است. مقدمات و مراحل اولیه بسیاری از اصول نظری و قواعد اخلاقی و عملی عرفان اسلامی را که از سده‌های 3 و 4 به بعد به عنوان مبانی و شرایط سیر و سلوک و مراحل و منازل طریقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به وی می‌توان یافت. ذم دنیا و پرهیز از هر چیز که انسان را از خدا و عبادت او دور کند، محور و مرکز افکار و اقوال اوست. ولی بر خلاف فقیران بودایی و راهبان مسیحی که از کار برای امرار معاش و زندگی اجتماعی پرهیز داشتند، وی خواستار رزق حلال از دسترنج خود بود و برای تحقق این منظور به باغبانی می‌پرداخت و حتی در جنگ‌های مسلمانان و رومیان شرکت می‌جست و سرانجام در یکی از همین جنگ‌ها بیمار شد و درگذشت.<sup>5</sup>
+'''[[ابراهیم ادهم]]،''' ابواسحاق ابراهیم بن ادهم، عارف و زاهد معروف سده 2ق. بنابر روایات وی مُلک خراسان را از پدر به ارث برده بود. ولی ان را با زهد و پارسایی مغایر یافت. پس ان را رها کرد و باقی عمر به عبادت و سلوک پرداخت. سپس به نیشابور رفت و در غاری مسکن گزید و مدت 9 سال در آن غار به عبادت و ریاضت مشغول بود و چون مردمان از احوال او با خبر شدند، آن محل را ترک کرد و به [[مکه]] روی نهاد.
+گفته‌‌اند که در [[مکه]] وی به شاگردی ابوحنیفه درآمد. برخی دیگر شاگردی و خدمت امام محمدباقر<sup>(ع)</sup> را نیز به وی نسبت داده‌اند. که بسیار بعید می‌نماید. هر چند که نام او را در شمار راویان حدیث از آن حضرت نیز اورده‌اند. وی نقشی اساسی در تحول اخلاقیات و اندیشه‌های [[صوفیه|صوفیانه]] دوره‌های پس از خود داشته‌است.
+مقدمات و مراحل اولیه بسیاری از اصول نظری و قواعد اخلاقی و عملی عرفان اسلامی را که از سده‌های 3 و 4 به بعد به عنوان مبانی و شرایط سیر و سلوک و مراحل و منازل طریقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به وی می‌توان یافت. ذم دنیا و پرهیز از هر چیز که انسان را از خدا و عبادت او دور کند، محور و مرکز افکار و اقوال اوست. ولی بر خلاف فقیران بودایی و راهبان مسیحی که از کار برای امرار معاش و زندگی اجتماعی پرهیز داشتند، وی خواستار رزق حلال از دسترنج خود بود و برای تحقق این منظور به باغبانی می‌پرداخت و حتی در جنگ‌های مسلمانان و رومیان شرکت می‌جست و سرانجام در یکی از همین جنگ‌ها بیمار شد و درگذشت.
 == نیز نگاه کنید به ==
-== ماخذ ==
+* [[اسلام]]
-# عطار، فریدالدین. '''''تذکرهالاولیاء'''''. به کوشش محمد استعلامی، تهران: 1360، ص105- 104.
+* [[زهد]]
+== مآخذ ==
+# عطار، فریدالدین. '''''تذکره الاولیاء'''''. به کوشش محمد استعلامی، تهران: 1360، ص105- 104.
 # هجویری، علی بن عثمان. '''''کشف‌المحجوب'''''. به کوشش و. ا. ژوکوفسکی، لنینگراد: 1926م، ص113- 128.
 # شوشتری، قاضی‌نورالله. '''''مجالس المومنین'''''. تهران: 1365ش، 2/24.
@@ خط ۱۲: / خط ۱۹: @@
 == منبع اصلی ==
-سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 == نویسنده مقاله ==
 امیرحسین ساکت اف
+[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]