اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[اعراف]]'''، جمع عُرف به معنی بلندی. اعراف واژهای است | '''[[اعراف]]'''، جمع عُرف به معنی بلندی. اعراف واژهای است قرآنی (← الاعراف / 46 و 48) و در تفسیر متكلمان و مفسران به معنی حجاب میان [[بهشت]] و دوزخ است. از این حجاب گاه به كوه، گاه به دیوار و گاه به مكان بلند تعبیر شده است<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 5/163 و 165.</ref><ref>مفید، محمد بن نعمان. '''''تصحیح الاعتقاد'''''. مع مقدمه و تعلیق السیّد هیه الدین الشهرستانی، تصحیح عباسقلی وجدی، پیوست اوائل المقالات شیخ مفید، تبریز: 1371ق، ص 223-224.</ref> برخی هم اعراف را همان صراط دانستهاند<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. ص 5/163-164. </ref>. | ||
اهل اعراف بر طبق تفاسیر مختلف یكی از این چهار گروهند: | اهل اعراف بر طبق تفاسیر مختلف یكی از این چهار گروهند: | ||
1) پیامبران؛<ref> میبدی. '''''كشف الاسرار و عدة الابرار'''''. به كوشش علیاصغر حكمت، تهران: امیركبیر، ؟؟؟ ، 3/619.</ref> | |||
== | 2) امامان؛<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. 5/165.</ref> | ||
3) مكلّفان بلاتكلیف كه نیكیها و بدیهاشان برابر است و سرانجام به قهر یا به لطف خداوند به دوزخ یا به [[بهشت]] میروند؛<ref name=":0">مفید، محمد بن نعمان. '''''تصحیح الاعتقاد. ص 223-224.'''''</ref> | |||
4) غیر مكلّفانی كه خداوند میخواهد بابت تحمّل رنجهای گوناگون در این عالَم به انها عوض بدهد<ref name=":0" />. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[اسلام]] | |||
* [[بهشت]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۷
اعراف، جمع عُرف به معنی بلندی. اعراف واژهای است قرآنی (← الاعراف / 46 و 48) و در تفسیر متكلمان و مفسران به معنی حجاب میان بهشت و دوزخ است. از این حجاب گاه به كوه، گاه به دیوار و گاه به مكان بلند تعبیر شده است[۱][۲] برخی هم اعراف را همان صراط دانستهاند[۳].
اهل اعراف بر طبق تفاسیر مختلف یكی از این چهار گروهند:
1) پیامبران؛[۴]
2) امامان؛[۵]
3) مكلّفان بلاتكلیف كه نیكیها و بدیهاشان برابر است و سرانجام به قهر یا به لطف خداوند به دوزخ یا به بهشت میروند؛[۶]
4) غیر مكلّفانی كه خداوند میخواهد بابت تحمّل رنجهای گوناگون در این عالَم به انها عوض بدهد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ رازی، ابوالفتوح. روح (= روض) الجنان و روح الجنان. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 5/163 و 165.
- ↑ مفید، محمد بن نعمان. تصحیح الاعتقاد. مع مقدمه و تعلیق السیّد هیه الدین الشهرستانی، تصحیح عباسقلی وجدی، پیوست اوائل المقالات شیخ مفید، تبریز: 1371ق، ص 223-224.
- ↑ رازی، ابوالفتوح. روح (= روض) الجنان و روح الجنان. ص 5/163-164.
- ↑ میبدی. كشف الاسرار و عدة الابرار. به كوشش علیاصغر حكمت، تهران: امیركبیر، ؟؟؟ ، 3/619.
- ↑ رازی، ابوالفتوح. روح (= روض) الجنان و روح الجنان. 5/165.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ مفید، محمد بن نعمان. تصحیح الاعتقاد. ص 223-224.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه