کرامات: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''كرامات،''' جمع كرامت به معني بزرگواري و جوانمردي و در اصطلاح صوفيان كارهاي خارقالعادهاي است كه از سوي ولي [جمعِ آن اولياء= اولياء الله] انجام ميگيرد.<sup>1</sup> كردارهاي خارقالعادهاي از قبيل گذشتن بر آب، پيمودن راهي دراز در زماني كوتاه (طي...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[کرامات]]،''' جمع کرامت به معنی بزرگواری و جوانمردی و در اصطلاح [[صوفیه|صوفیان]] کارهای خارقالعادهای است که از سوی ولی [جمعِ آن اولیاء= اولیاء الله] انجام میگیرد<ref>قشیری، ابوالقاسم. '''''رساله قشیریه'''''. ترجمه به فارسی، به کوشش بدیع الزمان فروزانفر، تهران: ؟ ، ص ؟ </ref><ref>هجویری. '''''کشفالمحجوب'''''. به کوشش محمود عابدی، تهران: [بی نا]، ص343.</ref>. کردارهای خارقالعادهای از قبیل گذشتن بر آب، پیمودن راهی دراز در زمانی کوتاه (طیّ الارض)، شفا بخشیدن بیماران و دردمندان، خبر از رویدادهای آینده دادن، اشراف بر ضمایر، با حیوانات سخن گفتن و زبان آنها را فهمیدن، رام کردن حیوانات درنده و ... را ـ که در کتب صوفیه به مشایخ نسبت داده میشود ـ کرامات به شمار میآورند<ref>هجویری. '''''کشفالمحجوب'''''. به کوشش محمود عابدی، تهران: [بی نا]، ص334، 343.</ref>. | ||
بنا به باور | بنا به باور [[صوفیه]]، کرامت، عنایت [[حق]] است که به [[صوفیه|صوفی]] ارزانی میشود و دل [[صوفیه|صوفی]] صافی چون جام جهانبین است که اسرار گیتی در آن جلوهگر میگردد، چرا که:<blockquote>فیض روحالقدس ار باز مدد فرماید دگران هم بکنند آنچه مسیحا میکرد<ref>حافظ، '''''دیوان'''''.</ref></blockquote>جز بزرگان معتزله که کرامت را به سبب مشتبه شدنش با معجره ناممکن میشمرند، دیگر متکلمان و علمای اسلامی، کرامت را امکانپذیر میدانند و روا میشمارند. | ||
در کتب [[صوفیه]]، فصول مفصلّی به ذکر کرامات اولیاء اختصاص دارد، چنانکه بیش از یک ثلثِ کتاب ''اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابیسعید'' به ذکر کرامات وی مخصوص است. در ''تذکره الاولیا'' ضمن بیان احوال هر یک از عرفا، از کرامات آنها نیز سخن رفته است. جامی در ''نفحات الانس'' از انواع کرامات و خوارق عادت سخن گفته و از کردارهای خارقالعاده اولیاءالله یاد کرده است. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[تصوف]] | |||
* [[صوفیه]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۲
کرامات، جمع کرامت به معنی بزرگواری و جوانمردی و در اصطلاح صوفیان کارهای خارقالعادهای است که از سوی ولی [جمعِ آن اولیاء= اولیاء الله] انجام میگیرد[۱][۲]. کردارهای خارقالعادهای از قبیل گذشتن بر آب، پیمودن راهی دراز در زمانی کوتاه (طیّ الارض)، شفا بخشیدن بیماران و دردمندان، خبر از رویدادهای آینده دادن، اشراف بر ضمایر، با حیوانات سخن گفتن و زبان آنها را فهمیدن، رام کردن حیوانات درنده و ... را ـ که در کتب صوفیه به مشایخ نسبت داده میشود ـ کرامات به شمار میآورند[۳].
بنا به باور صوفیه، کرامت، عنایت حق است که به صوفی ارزانی میشود و دل صوفی صافی چون جام جهانبین است که اسرار گیتی در آن جلوهگر میگردد، چرا که:
فیض روحالقدس ار باز مدد فرماید دگران هم بکنند آنچه مسیحا میکرد[۴]
جز بزرگان معتزله که کرامت را به سبب مشتبه شدنش با معجره ناممکن میشمرند، دیگر متکلمان و علمای اسلامی، کرامت را امکانپذیر میدانند و روا میشمارند.
در کتب صوفیه، فصول مفصلّی به ذکر کرامات اولیاء اختصاص دارد، چنانکه بیش از یک ثلثِ کتاب اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابیسعید به ذکر کرامات وی مخصوص است. در تذکره الاولیا ضمن بیان احوال هر یک از عرفا، از کرامات آنها نیز سخن رفته است. جامی در نفحات الانس از انواع کرامات و خوارق عادت سخن گفته و از کردارهای خارقالعاده اولیاءالله یاد کرده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه