پرش به محتوا

مؤتمن‌الملک پیرنیا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''[[موتمن الملک پیرنیا|پيرنيا، مؤتمن‌الملك]]،''' ميرزا حسين‌خان مشيرالدوله، از فعالان سياسیدوران مشروطيت و عهده‌دار رياست مجلس شورایملي. (1254-1324ش / ؟ ق /  ؟ م)
'''مؤتمن‌الملک پیرنیا،''' میرزا حسین‌خان مشیرالدوله، از فعالان سیاسی [[نهضت مشروطه|دوران مشروطیت]] و عهده‌دار ریاست [[مجلس شورای ملی]]. (1254-1324ش / ؟ ق /  ؟ م)


ویفرزند ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله صدراعظم دوران مشروطيت بود كه پس از كسب تحصيلات مقدماتیبه اروپا رفت و رشته حقوق را در پاريس، فلسفه و رياضی را در انگلستان آموخت. بعد از اتمام تحصيلات به ايران آمد و جزء معلمانِ مدرسه سياسی و  <ref>بامداد، مهدي. '''''رجال ايران'''''. تهران: 1371، انتشارات زوار، ج1، ص388.</ref>سپس به مقام رياست مدرسه رسيد<ref>هدايت، مهدیقلی‌خان. '''''خاطرات و خطرات'''''. تهران: 1375، زوّار، ص141.</ref>. از طرف مظفرالدين شاه به همراه گروهی مأمور تنظيم نظام‌نامه مجلس شد<ref>  چرچيل، جورج ‌پ. '''''فرهنگ رجال قاجار'''''. تهران: 1369، انتشارات زرّين، ص187.</ref>. در كابينه‌های مختلف به وزارت رسيد و چند دوره نماينده و عهده‌دار رياست مجلس بود كه مهم‌ترين پُست سياسیاو محسوب مي‌شود. در انتخابات مجلس هفتم نيز وكيل شد ولیاز پذيرش پست حكومتی كناره گرفت. از آن به بعد دور از كارهای سياسی وقت خود را به مطالعه و مذاكره با دوستان و دانشمندان گذرانيد. بعد از شهريور 1320ش در امور سياسی مرتباً مورد مشورت قرار گرفت. در نهم شهريور 1326ش در 72 سالگی درگذشت<ref>عاقلي، باقر. '''''شرح حال رجال سياسیو نظامیمعاصر ايران.''''' تهران: 1380، نشر گفتار، ص479-476. </ref>.
وی فرزند میرزا نصرالله خان مشیرالدوله صدراعظم [[نهضت مشروطه|دوران مشروطیت]] بود كه پس از كسب تحصیلات مقدماتی به اروپا رفت و رشته حقوق را در پاریس، فلسفه و ریاضی را در انگلستان آموخت. بعد از اتمام تحصیلات به [[ایران]] آمد و جزء معلمانِ مدرسه سیاسی و  <ref>بامداد، مهدي. '''''رجال ايران'''''. تهران: 1371، انتشارات زوار، ج1، ص388.</ref>سپس به مقام ریاست مدرسه رسید<ref>هدايت، مهدیقلی‌خان. '''''خاطرات و خطرات'''''. تهران: 1375، زوّار، ص141.</ref>. از طرف [[مظفرالدین شاه]] به همراه گروهی مأمور تنظیم نظام‌نامه مجلس شد<ref>  چرچيل، جورج ‌پ. '''''فرهنگ رجال قاجار'''''. تهران: 1369، انتشارات زرّين، ص187.</ref>. در كابینه‌های مختلف به وزارت رسید و چند دوره نماینده و عهده‌دار ریاست مجلس بود كه مهم‌ترین پُست سیاسی او محسوب می‌شود. در انتخابات مجلس هفتم نیز وكیل شد ولی از پذیرش پست حكومتی كناره گرفت. از آن به بعد دور از كارهای سیاسی وقت خود را به مطالعه و مذاكره با دوستان و دانشمندان گذرانید. بعد از شهریور 1320ش در امور سیاسی مرتباً مورد مشورت قرار گرفت. در نهم شهریور 1326ش در 72 سالگی درگذشت<ref>عاقلي، باقر. '''''شرح حال رجال سياسیو نظامیمعاصر ايران.''''' تهران: 1380، نشر گفتار، ص479-476. </ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


== ماخذ ==
* [[مجلس شورای ملی]]
* [[مظفرالدین شاه]]


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران  
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
اکبر فلاحی
اکبر فلاحی
 
[[رده:تاریخ]]
 
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]
 
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۴

مؤتمن‌الملک پیرنیا، میرزا حسین‌خان مشیرالدوله، از فعالان سیاسی دوران مشروطیت و عهده‌دار ریاست مجلس شورای ملی. (1254-1324ش / ؟ ق /  ؟ م)

وی فرزند میرزا نصرالله خان مشیرالدوله صدراعظم دوران مشروطیت بود كه پس از كسب تحصیلات مقدماتی به اروپا رفت و رشته حقوق را در پاریس، فلسفه و ریاضی را در انگلستان آموخت. بعد از اتمام تحصیلات به ایران آمد و جزء معلمانِ مدرسه سیاسی و [۱]سپس به مقام ریاست مدرسه رسید[۲]. از طرف مظفرالدین شاه به همراه گروهی مأمور تنظیم نظام‌نامه مجلس شد[۳]. در كابینه‌های مختلف به وزارت رسید و چند دوره نماینده و عهده‌دار ریاست مجلس بود كه مهم‌ترین پُست سیاسی او محسوب می‌شود. در انتخابات مجلس هفتم نیز وكیل شد ولی از پذیرش پست حكومتی كناره گرفت. از آن به بعد دور از كارهای سیاسی وقت خود را به مطالعه و مذاكره با دوستان و دانشمندان گذرانید. بعد از شهریور 1320ش در امور سیاسی مرتباً مورد مشورت قرار گرفت. در نهم شهریور 1326ش در 72 سالگی درگذشت[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. بامداد، مهدي. رجال ايران. تهران: 1371، انتشارات زوار، ج1، ص388.
  2. هدايت، مهدیقلی‌خان. خاطرات و خطرات. تهران: 1375، زوّار، ص141.
  3.   چرچيل، جورج ‌پ. فرهنگ رجال قاجار. تهران: 1369، انتشارات زرّين، ص187.
  4. عاقلي، باقر. شرح حال رجال سياسیو نظامیمعاصر ايران. تهران: 1380، نشر گفتار، ص479-476.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اکبر فلاحی