شهاب الدوله مسعود غزنوی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''مسعود غزنوی، شهابالدوله،''' (د432ق / ؟ م) از پادشاهان سلسلة، سلطان غزنوي (421 – 432ق / ؟ ). مسعود پسر ارشد سلطان محمود بو که به دليل تواناييهاي نظامي و لياقت به وليعهدي پدرش رسيد و حكومت هرات را به دست آورد، اما بدبيني سلطانمحمود به او موجب بر كن...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''مسعود غزنوی، | '''[[شهاب الدوله مسعود غزنوی|مسعود غزنوی، شهابالدوله]]،''' (د432ق / ؟ م) از پادشاهان سلسله، سلطان [[غزنویان|غزنوی]] (421 – 432ق / ؟ ). | ||
مسعود پسر ارشد سلطان محمود بو که به | مسعود پسر ارشد سلطان محمود بو که به دلیل تواناییهای نظامی و لیاقت به ولیعهدی پدرش رسید و حكومت هرات را به دست آورد، اما بدبینی سلطانمحمود به او موجب بر كناریش از ولیعهدی به نفع برادرش محمد شد<ref>باسورث، كلیفورد ادموند. '''''تاریخ غزنویان'''''. ترجمه حسن انوشه، تهران: 1357، امیركبیر، ص234-233.</ref>. | ||
سلطان محمود تداوم فتوحات در غرب را به مسعود واگذار كرد (420ق) | سلطان محمود تداوم فتوحات در غرب را به مسعود واگذار كرد (420ق)<ref>بیهقی، خواجه ابوالفضل محمد بن حسین. '''''تاریخ بیهق'''''. چاپ دكتر غنی و دكتر فیاض، تهران: 1324، چاپخانه بانك ملی ایران، ص14-13.</ref>. با فوت سلطان محمود مسعود به ادعای سلطنت با طرفداران خود (پسریان) در مقابل محمد و طرفدارانش (پدریان) قرار گرفت <ref>ابنخلدون. '''''تاریخ ابنخلدون'''''. ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: 1366، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ص542.</ref>كه طرفداران محمد شكست خوردند و كسانی مانند حسنک وزیر به جرم قرمطی بودن اعدام شدند<ref>منهاجالاسراج. '''''طبقات ناصری'''''. چاپ عبدالحی حبیبی، تهران: 1363، انتشارات دنیای كتاب، ج1، ص232-231.</ref>. | ||
لشگركشی به هند<ref>گردیزی، ابوسعید عبدالحی بن ضحاك، '''''تاریخ گردیزی'''''. چاپ عبدالحی حبیبی، تهران: 1363، انتشارات دنیای كتاب، ص424،425.</ref>، درگیری با [[آل بویه|آلبویه]] و لشگركشی بینتیجه به طبرستان<ref>باسورث، كلیفورد ادموند. «دوره اول غزنویان» '''''تاریخ ایران ما'''''. ترجمه حسن انوشه، تهران: 1363، انتشارات امیركبیر، ج4، ص164.</ref>، از اقدامات نظامی وی بودند. حكومت او را از شرق تركمانان غز تهدید كردند و سرانجان در دندانقان میان مرو و سرخس از آنان شكست خورد (431ق / ؟ م) و در حركت به هند سپاهیان شورشی، او را به زندان انداختند<ref>خواندمیر، غیاثالدین، '''''حبیبالسیر'''''. تهران: 1343، انتشارات خیام، ج2،ص392.</ref>، محمد آزاد شده به سلطانی رسید و مسعود در 432ق به قتل رسید<ref>پرویز، عباس. '''''تاریخ دیالمه و غزنویان'''''. تهران: 1336، مؤسسه مطبوعاتی علیاكبر علمی،ص342-340.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[آل بویه]] | |||
* [[غزنویان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سیدحسن شجاعی دیو کلائی | سیدحسن شجاعی دیو کلائی | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۲
مسعود غزنوی، شهابالدوله، (د432ق / ؟ م) از پادشاهان سلسله، سلطان غزنوی (421 – 432ق / ؟ ).
مسعود پسر ارشد سلطان محمود بو که به دلیل تواناییهای نظامی و لیاقت به ولیعهدی پدرش رسید و حكومت هرات را به دست آورد، اما بدبینی سلطانمحمود به او موجب بر كناریش از ولیعهدی به نفع برادرش محمد شد[۱].
سلطان محمود تداوم فتوحات در غرب را به مسعود واگذار كرد (420ق)[۲]. با فوت سلطان محمود مسعود به ادعای سلطنت با طرفداران خود (پسریان) در مقابل محمد و طرفدارانش (پدریان) قرار گرفت [۳]كه طرفداران محمد شكست خوردند و كسانی مانند حسنک وزیر به جرم قرمطی بودن اعدام شدند[۴].
لشگركشی به هند[۵]، درگیری با آلبویه و لشگركشی بینتیجه به طبرستان[۶]، از اقدامات نظامی وی بودند. حكومت او را از شرق تركمانان غز تهدید كردند و سرانجان در دندانقان میان مرو و سرخس از آنان شكست خورد (431ق / ؟ م) و در حركت به هند سپاهیان شورشی، او را به زندان انداختند[۷]، محمد آزاد شده به سلطانی رسید و مسعود در 432ق به قتل رسید[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ باسورث، كلیفورد ادموند. تاریخ غزنویان. ترجمه حسن انوشه، تهران: 1357، امیركبیر، ص234-233.
- ↑ بیهقی، خواجه ابوالفضل محمد بن حسین. تاریخ بیهق. چاپ دكتر غنی و دكتر فیاض، تهران: 1324، چاپخانه بانك ملی ایران، ص14-13.
- ↑ ابنخلدون. تاریخ ابنخلدون. ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: 1366، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ص542.
- ↑ منهاجالاسراج. طبقات ناصری. چاپ عبدالحی حبیبی، تهران: 1363، انتشارات دنیای كتاب، ج1، ص232-231.
- ↑ گردیزی، ابوسعید عبدالحی بن ضحاك، تاریخ گردیزی. چاپ عبدالحی حبیبی، تهران: 1363، انتشارات دنیای كتاب، ص424،425.
- ↑ باسورث، كلیفورد ادموند. «دوره اول غزنویان» تاریخ ایران ما. ترجمه حسن انوشه، تهران: 1363، انتشارات امیركبیر، ج4، ص164.
- ↑ خواندمیر، غیاثالدین، حبیبالسیر. تهران: 1343، انتشارات خیام، ج2،ص392.
- ↑ پرویز، عباس. تاریخ دیالمه و غزنویان. تهران: 1336، مؤسسه مطبوعاتی علیاكبر علمی،ص342-340.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سیدحسن شجاعی دیو کلائی