پرش به محتوا

چراغ منیزیوم: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''چراغ منيزيوم'''، نوعي منبع نور مصنوعي درخشان لحظه‌اي براي عكسبرداري در مكان‌هاي كم نور. منيزيوم، فلزي سبك به رنگ نقره‌اي درخشان است كه با نور خيره‌كننده‌اي مي‌سوزد. در سال‌هاي مياني پيدايي عكاسي در ايران استفاده از نور منيزيوم، با ريخت...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''چراغ منيزيوم'''، نوعي منبع نور مصنوعي درخشان لحظه‌اي براي عكسبرداري در مكان‌هاي كم نور.  
'''چراغ منیزیوم'''، نوعی منبع نور مصنوعی درخشان لحظه‌ای برای عکسبرداری در مکان‌های کم نور.  


منيزيوم، فلزي سبك به رنگ نقره‌اي درخشان است كه با نور خيره‌كننده‌اي مي‌سوزد. در سال‌هاي مياني پيدايي عكاسي در ايران استفاده از نور منيزيوم، با ريختن گرد منيزيوم و افروختن آن، در هنگام عكسبرداري رواج داشته و پس از پيدايي فلاش‌هاي الكترونيك عكاسي، منسوخ شده است. در برخي رساله‌هاي عكاسي دوران قاجار، از جمله رسالة علم عكاسي<sup>*</sup> به چراغ منيزيوم اشاره شده است: «... در شب با روشنايي الكتريسيته يا چراغ منيزيوم، مي‌توان عكس انداخت...»<sup>1</sup> در كتاب ''صنعت عكاسي''<sup>*</sup>، تأليف پاپاريان نيز به چراغ منيزيوم و كاربرد آن اشاره شده است: «... غير از چراغ مخصوص كه براي تحصيل كردن ضياء مانيزيوم هست، يك ترتيب ديگر هم هست...»<sup>2</sup> در اين كتاب همچنين، چندين دستورالعمل دربارة آماده‌سازي پودر منيزيوم براي استفاده به عنوان نور مصنوعي لحظه‌اي ارائه شده است.  
منیزیوم، فلزی سبک به رنگ نقره‌ای درخشان است که با نور خیره‌کننده‌ای می‌سوزد. در سال‌های میانی پیدایی عکاسی در ایران استفاده از نور منیزیوم، با ریختن گرد منیزیوم و افروختن آن، در هنگام عکسبرداری رواج داشته و پس از پیدایی فلاش‌های الکترونیک عکاسی، منسوخ شده است. در برخی [[رسالات عکاسی|رساله‌های عکاسی]] [[قاجاریه|دوران قاجار]]، از جمله [[رسالات عکاسی|رساله علم عکاسی]] به چراغ منیزیوم اشاره شده است: <blockquote>«... در شب با روشنایی الکتریسیته یا چراغ منیزیوم، می‌توان عکس انداخت...»<ref>عکاسباشی، میرزا احمد. '''''رساله علم عکاسی'''''. تألیف سده 13ق، نسخه خطی، کتابخانه ملی ایران، ش 487، ص ف. </ref>. </blockquote>در کتاب ''صنعت عکاسی''، تألیف پاپاریان نیز به چراغ منیزیوم و کاربرد آن اشاره شده است: <blockquote>«... غیر از چراغ مخصوص که برای تحصیل کردن ضیاء مانیزیوم هست، یک ترتیب دیگر هم هست...»<ref>پاپاریان دواساز، مسیو. '''''صنعت عکاسی'''''. تهران: مطبعه فاروس،  1347ق / 1928م، ص 152. </ref>. </blockquote>در این کتاب همچنین، چندین دستورالعمل درباره آماده‌سازی پودر منیزیوم برای استفاده به عنوان نور مصنوعی لحظه‌ای ارائه شده است.  


== نیز نگاه کنید به ==


'''مأخذ:'''
* [[قاجاریه]]
* [[گنجینه عکس های ایران]]
* [[رسالات عکاسی]]


1.    عكاسباشي، ميرزا احمد. '''''رسالة علم عكاسي'''''. تأليف سدة 13ق، نسخة خطي، كتابخانة ملي ايران، ش 487، ص ف.
== مآخذ ==
<references />


2.    پاپاريان دواساز، مسيو. '''''صنعت عكاسي'''''. تهران: مطبعة فاروس،  1347ق / 1928م، ص 152.  
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
محمدرضا طهماسب پور
محمدرضا طهماسب پور
[[رده:هنر]]
[[رده:عکاسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۳

چراغ منیزیوم، نوعی منبع نور مصنوعی درخشان لحظه‌ای برای عکسبرداری در مکان‌های کم نور.

منیزیوم، فلزی سبک به رنگ نقره‌ای درخشان است که با نور خیره‌کننده‌ای می‌سوزد. در سال‌های میانی پیدایی عکاسی در ایران استفاده از نور منیزیوم، با ریختن گرد منیزیوم و افروختن آن، در هنگام عکسبرداری رواج داشته و پس از پیدایی فلاش‌های الکترونیک عکاسی، منسوخ شده است. در برخی رساله‌های عکاسی دوران قاجار، از جمله رساله علم عکاسی به چراغ منیزیوم اشاره شده است:

«... در شب با روشنایی الکتریسیته یا چراغ منیزیوم، می‌توان عکس انداخت...»[۱].

در کتاب صنعت عکاسی، تألیف پاپاریان نیز به چراغ منیزیوم و کاربرد آن اشاره شده است:

«... غیر از چراغ مخصوص که برای تحصیل کردن ضیاء مانیزیوم هست، یک ترتیب دیگر هم هست...»[۲].

در این کتاب همچنین، چندین دستورالعمل درباره آماده‌سازی پودر منیزیوم برای استفاده به عنوان نور مصنوعی لحظه‌ای ارائه شده است.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. عکاسباشی، میرزا احمد. رساله علم عکاسی. تألیف سده 13ق، نسخه خطی، کتابخانه ملی ایران، ش 487، ص ف.
  2. پاپاریان دواساز، مسیو. صنعت عکاسی. تهران: مطبعه فاروس،  1347ق / 1928م، ص 152.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا طهماسب پور