ایل میلان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ميلان'''، از ايلات بزرگ و مهم كرد استان آذربايجان غربي. نام ايل را برخي برگرفته از شخصي به نام ميلان ميدانند كه با زيلان برادر بود و دو ايل بزرگ كرد زيلان و ميلان را تشكيل دادند؛ برخي ديگر برگرفته از نام شخصي به نام ميلي دانستهاند.<sup>1</sup> م...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[ایل میلان|میلان]]'''، از ایلات بزرگ و مهم كرد استان [[آذربایجان غربی]]. نام ایل را برخی برگرفته از شخصی به نام میلان میدانند كه با زیلان برادر بود و دو ایل بزرگ كرد زیلان و میلان را تشكیل دادند؛ برخی دیگر برگرفته از نام شخصی به نام میلی دانستهاند<ref>اسكندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی'''''. بندرانزلی: 1366، ص 50. </ref><ref>كلانتری، منوچهر. «ایل میلان»، '''''هنر و مردم'''''. س 4، ش 43، اردیبهشت 1345، ص 21-30.</ref>. | ||
مردم ایل میلان در مناطق شرق و شمال شرقی شهرستان ماكو تا نواحی اطراف رودخانه ارس و نواحی كوهستانی مرز [[کشور ایران|ایران]] و تركیه پراكندهاند<ref>اسكندرینیا، ابراهیم.'''''ساختار سازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی''''' . ص 20.</ref>. در گذشته قسمت بزرگی از كوچندگان استان [[آذربایجان غربی]] را ایل میلان تشكیل میداد. امروزه اكثر میلانیها یكجانشین شدهاند و فقط گروههای كوچكی از انها نیز برای چرای دامهایشان بین شهرستانهای استانهای چالدران، خوی، سردشت و ماكو استان [[آذربایجان غربی]]، ییلاق و قشلاق میكنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''''. تهران: 1378، ص 21-30</ref>. | |||
در زمان حكومتهای [[صفویان]] و [[افشاریه|افشاریان]] گروههایی از مردم ایل میلان برای دفاع از سرحدات شمال شرق [[کشور ایران|ایران]] در برابر یورش ازبکها به خراسان كوچانده شدند<ref>اسكندرینیا، ابراهیم. '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''''.. ص 51.</ref> اینها [[ایل میلانلو|میلانلو]]<sup>*</sup> خوانده میشوند<ref>توحدی، كلیمالله. '''''حركت تاریخی كرد به خراسان'''''. مشهد: 1359، ص 1/520.</ref>. | |||
ساختار ایلی به صورت: ایل، طایفه، باو، زومه (اوه = اوبه) و مال است<ref>اسكندرینیا، ابراهیم. '''''حركت تاریخی كرد به خراسان'''''. ص 31 و 33.</ref>. | |||
ایل میلان از 12 طایفه و 124 زومه تشكیل شده است كه هر كدام نیز به واحدهای كوچکتری تقسیم میشوند. برخی از مهمترین طوایف میلان عبارتند از شیخكانلو، امویی، دودكانلو<ref>اسكندرینیا، ابراهیم.'''''حركت تاریخی كرد به خراسان'''''. ص 257.</ref>. از جمعیت كل میلانیها اطلاع دقیقی در دست نیست. شمار خانوارهای كوچنده این ایل در 1377ش 2079 خانوار و 14880 نفر برآورد شده است<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص 21.</ref>. | |||
مردم ایل میلان آذربایجان سنی [[شافعی]] مذهب هستند<ref>توحدی، كلیمالله. '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. 2/211.</ref>. دامداری و پرورش بز،گوسفند، اسب و گاومیش و... از مهمترین مشاغل میلانیهاست. كشاورزی و صنایع دستی مانند جاجیم، خورجین و نمد كه از پشم دامها به دست میاید نیز از دیگر مشاغل میلانیهاست<ref>اسكندرینیا، ابراهیم. '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. ص 114 و 170.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[آذربایجان غربی]] | |||
* [[صفویان]] | |||
* [[افشاریه]] | |||
* [[ایل میلانلو]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | |||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:مردم شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۳
میلان، از ایلات بزرگ و مهم كرد استان آذربایجان غربی. نام ایل را برخی برگرفته از شخصی به نام میلان میدانند كه با زیلان برادر بود و دو ایل بزرگ كرد زیلان و میلان را تشكیل دادند؛ برخی دیگر برگرفته از نام شخصی به نام میلی دانستهاند[۱][۲].
مردم ایل میلان در مناطق شرق و شمال شرقی شهرستان ماكو تا نواحی اطراف رودخانه ارس و نواحی كوهستانی مرز ایران و تركیه پراكندهاند[۳]. در گذشته قسمت بزرگی از كوچندگان استان آذربایجان غربی را ایل میلان تشكیل میداد. امروزه اكثر میلانیها یكجانشین شدهاند و فقط گروههای كوچكی از انها نیز برای چرای دامهایشان بین شهرستانهای استانهای چالدران، خوی، سردشت و ماكو استان آذربایجان غربی، ییلاق و قشلاق میكنند[۴].
در زمان حكومتهای صفویان و افشاریان گروههایی از مردم ایل میلان برای دفاع از سرحدات شمال شرق ایران در برابر یورش ازبکها به خراسان كوچانده شدند[۵] اینها میلانلو* خوانده میشوند[۶].
ساختار ایلی به صورت: ایل، طایفه، باو، زومه (اوه = اوبه) و مال است[۷].
ایل میلان از 12 طایفه و 124 زومه تشكیل شده است كه هر كدام نیز به واحدهای كوچکتری تقسیم میشوند. برخی از مهمترین طوایف میلان عبارتند از شیخكانلو، امویی، دودكانلو[۸]. از جمعیت كل میلانیها اطلاع دقیقی در دست نیست. شمار خانوارهای كوچنده این ایل در 1377ش 2079 خانوار و 14880 نفر برآورد شده است[۹].
مردم ایل میلان آذربایجان سنی شافعی مذهب هستند[۱۰]. دامداری و پرورش بز،گوسفند، اسب و گاومیش و... از مهمترین مشاغل میلانیهاست. كشاورزی و صنایع دستی مانند جاجیم، خورجین و نمد كه از پشم دامها به دست میاید نیز از دیگر مشاغل میلانیهاست[۱۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 50.
- ↑ كلانتری، منوچهر. «ایل میلان»، هنر و مردم. س 4، ش 43، اردیبهشت 1345، ص 21-30.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم.ساختار سازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی . ص 20.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 21-30
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها.. ص 51.
- ↑ توحدی، كلیمالله. حركت تاریخی كرد به خراسان. مشهد: 1359، ص 1/520.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. حركت تاریخی كرد به خراسان. ص 31 و 33.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم.حركت تاریخی كرد به خراسان. ص 257.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21.
- ↑ توحدی، كلیمالله. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. 2/211.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. ص 114 و 170.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی