پرش به محتوا

روزنامه مردم: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''مردم، ارگان حزب توده ايران،''' نخستين شماره روزنامه ''مردم'' به صاحب امتيازي صفر نوعي و سردبيري عباس نراقي در 12 بهمن 1320ش منتشر شد.<sup>1</sup> برخي منابع تاريخ انتشار نخستين شماره اين روزنامه را 13 بهمن نوشته‌اند.<sup>2</sup> ترتيب انتشار روزنامه ''مردم'' ابتدا روزانه، و از 1323ش به صورت هفتگي نامنظم و از 1325ش ماهانه بود. اين روزنامه ابتدا ارگان «جمعيت ضد فاشيست ايران» به رهبري مصطفي فاتح بود كه پس از رفتن او از هيئت تحريريه، روزنامه به عنوان ارگان رسمي [[حزب توده|حزب‌توده ايران]] منتشر گرديد.<sup>3</sup> عنوان اصلي روزنامه ''نامه مردم'' بود، ولي به ''مردم'' شهرت داشت.<sup>4</sup> در 1321ش روزنامه ''مردم'' دو هفته توقيف گرديد و در شهريور همان سال امتياز آن به دكتر رضا رادمنش واگذار شد و در فرودين 1322ش سه بار ديگر توقيف گرديد. در 1323ش انتشار روزنامه مردم به صورت هفتگي اما نامنظم درآمد تا آن‌كه از مهر 1325ش به صورت مجله ماهانه با سردبيري احسان طبري و سپس جلال آل‌احمد به انتشار خود ادامه داد.<sup>5</sup>
[[پرونده:N-1327.jpg|بندانگشتی|روزنامه مردم برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی از<nowiki/>https://kajemag.ir/product-category/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85/]]
'''[[روزنامه مردم|مردم، ارگان حزب توده ایران]]،''' نخستین شماره [[روزنامه مردم|روزنامه ''مردم'']] به صاحب امتیازی صفر نوعی و سردبیری عباس نراقی در 12 بهمن 1320ش منتشر شد<ref>   '''''سالنامه توده.''''' به مناسبت پنجاهمین سالگرد حزب كمونیست ایران، انتشارات حزب‌توده ایران، 1349، ص 183.</ref>. برخی منابع تاریخ انتشار نخستین شماره این روزنامه را 13 بهمن نوشته‌اند<ref>ابوترابیان، حسین. '''''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326.''''' تهران: مؤسسه اطلاعات، 1366، ص 143.</ref>. ترتیب انتشار روزنامه ''مردم'' ابتدا روزانه، و از 1323ش به صورت هفتگی نامنظم و از 1325ش ماهانه بود. این روزنامه ابتدا ارگان «جمعیت ضد فاشیست ایران» به رهبری مصطفی فاتح بود كه پس از رفتن او از هیئت تحریریه، روزنامه به عنوان ارگان رسمی [[حزب توده|حزب‌توده ایران]] منتشر گردید<ref>اسكندری، ایرج. '''''خاطرات سیاسی'''''. به كوشش علی دهباشی، تهران: علمی، 1368، ص 226.</ref>.


چندي پس از غير قانوني شدن حزب‌توده، انتشار روزنامه از 10 مهر 1328ش به صورت مخفي از سر گرفته شد و تا 1334ش كه سازمان نظامي كشف گرديد، ادامه داشت و از آن پس تعطيل گرديد. در 10 فرودين 1338ش نخستين شماره از دوره پنجم روزنامه ''مردم'' منتشر شد.<sup>6</sup>
عنوان اصلی روزنامه ''نامه مردم'' بود، ولی به ''مردم'' شهرت داشت<ref>برزین، مسعود. '''''شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357.''''' مركز بررسی اسناد تاریخی، تهران: بهجت، 1371، ص 363ـ364.</ref>. در 1321ش روزنامه ''مردم'' دو هفته توقیف گردید و در شهریور همان سال امتیاز آن به دكتر رضا رادمنش واگذار شد و در فرودین 1322ش سه بار دیگر توقیف گردید. در 1323ش انتشار روزنامه مردم به صورت هفتگی اما نامنظم درآمد تا آن‌كه از مهر 1325ش به صورت مجله ماهانه با سردبیری احسان طبری و سپس [[جلال آل احمد، روزنامه نگار|جلال آل‌احمد]] به انتشار خود ادامه داد<ref>   ابوترابیان حسین. '''''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326.''''' تهران: مؤسسه اطلاعات، 1366. ص 144.</ref>.


در دهه 40 و ميانه‌هاي دهه 50 ''مردم'' به صورت نشريه‌اي زيرزميني منشر مي‌شد،<sup>7</sup> تا اين‌كه پس از پيروزي انقلاب، نخستين شماره دوره هفتم با سردبيري و مدير مسئولي منوچهر بهزادي، در 23 اسفند 1357 منتشر شد و پس از انتشار 533 شماره در خرداد 1360 توقيف شد<sup>8</sup> و از آن پس به كلي از انتشار فروماند.
چندی پس از غیر قانونی شدن حزب‌توده، انتشار روزنامه از 10 مهر 1328ش به صورت مخفی از سر گرفته شد و تا 1334ش كه سازمان نظامی كشف گردید، ادامه داشت و از آن پس تعطیل گردید. در 10 فرودین 1338ش نخستین شماره از دوره پنجم روزنامه ''مردم'' منتشر شد<ref>'''''سالنامه توده. به مناسبت پنجاهمین سالگرد حزب كمونیست ایران، انتشارات حزب‌توده ایران، 1349'''''. ص 196، 215.</ref>.


در دهه 40 و میانه‌های دهه 50 ''مردم'' به صورت نشریه‌ای زیرزمینی منشر می‌شد،<ref>  برزین مسعود. '''''شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357.''''' مركز بررسی اسناد تاریخی، تهران: بهجت، 1371. ص 363.</ref> تا این‌كه پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]]، نخستین شماره دوره هفتم با سردبیری و مدیر مسئولی منوچهر بهزادی، در 23 اسفند 1357 منتشر شد و پس از انتشار 533 شماره در خرداد 1360 توقیف شد<ref>ابوترابیان.تهران: مؤسسه اطلاعات، 1366.</ref> و از آن پس به كلی از انتشار فروماند.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1.    '''''سالنامه توده.''''' به مناسبت پنجاهمين سالگرد حزب كمونيست ايران، انتشارات حزب‌توده ايران، 1349، ص 183.
* [[حزب توده|حزب‌توده]]
* [[جلال آل احمد، روزنامه نگار]]


2.    ابوترابيان، حسين. '''''مطبوعات ايران از شهريور 1320 تا 1326.''''' تهران: مؤسسه اطلاعات، 1366، ص 143.
== '''مآخذ''' ==
 
<references />
3.    همانجا؛ اسكندري، ايرج. '''''خاطرات سياسي'''''. به كوشش علي دهباشي، تهران: علمي، 1368، ص 226.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
4.    برزين، مسعود. '''''شناسنامه مطبوعات ايران از 1215 تا 1357.''''' مركز بررسي اسناد تاريخي، تهران: بهجت، 1371، ص 363ـ364.
 
5.    ابوترابيان. ص 144.
 
6.    '''''سالنامه توده'''''. ص 196، 215.
 
7.    برزين. ص 363.
 
8.    ابوترابيان. همانجا.


== نویسنده مقاله ==
مسعود عرفانیان
مسعود عرفانیان
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۹

روزنامه مردم برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی ازhttps://kajemag.ir/product-category/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85/

مردم، ارگان حزب توده ایران، نخستین شماره روزنامه مردم به صاحب امتیازی صفر نوعی و سردبیری عباس نراقی در 12 بهمن 1320ش منتشر شد[۱]. برخی منابع تاریخ انتشار نخستین شماره این روزنامه را 13 بهمن نوشته‌اند[۲]. ترتیب انتشار روزنامه مردم ابتدا روزانه، و از 1323ش به صورت هفتگی نامنظم و از 1325ش ماهانه بود. این روزنامه ابتدا ارگان «جمعیت ضد فاشیست ایران» به رهبری مصطفی فاتح بود كه پس از رفتن او از هیئت تحریریه، روزنامه به عنوان ارگان رسمی حزب‌توده ایران منتشر گردید[۳].

عنوان اصلی روزنامه نامه مردم بود، ولی به مردم شهرت داشت[۴]. در 1321ش روزنامه مردم دو هفته توقیف گردید و در شهریور همان سال امتیاز آن به دكتر رضا رادمنش واگذار شد و در فرودین 1322ش سه بار دیگر توقیف گردید. در 1323ش انتشار روزنامه مردم به صورت هفتگی اما نامنظم درآمد تا آن‌كه از مهر 1325ش به صورت مجله ماهانه با سردبیری احسان طبری و سپس جلال آل‌احمد به انتشار خود ادامه داد[۵].

چندی پس از غیر قانونی شدن حزب‌توده، انتشار روزنامه از 10 مهر 1328ش به صورت مخفی از سر گرفته شد و تا 1334ش كه سازمان نظامی كشف گردید، ادامه داشت و از آن پس تعطیل گردید. در 10 فرودین 1338ش نخستین شماره از دوره پنجم روزنامه مردم منتشر شد[۶].

در دهه 40 و میانه‌های دهه 50 مردم به صورت نشریه‌ای زیرزمینی منشر می‌شد،[۷] تا این‌كه پس از پیروزی انقلاب، نخستین شماره دوره هفتم با سردبیری و مدیر مسئولی منوچهر بهزادی، در 23 اسفند 1357 منتشر شد و پس از انتشار 533 شماره در خرداد 1360 توقیف شد[۸] و از آن پس به كلی از انتشار فروماند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1.    سالنامه توده. به مناسبت پنجاهمین سالگرد حزب كمونیست ایران، انتشارات حزب‌توده ایران، 1349، ص 183.
  2. ابوترابیان، حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. تهران: مؤسسه اطلاعات، 1366، ص 143.
  3. اسكندری، ایرج. خاطرات سیاسی. به كوشش علی دهباشی، تهران: علمی، 1368، ص 226.
  4. برزین، مسعود. شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357. مركز بررسی اسناد تاریخی، تهران: بهجت، 1371، ص 363ـ364.
  5.    ابوترابیان حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. تهران: مؤسسه اطلاعات، 1366. ص 144.
  6. سالنامه توده. به مناسبت پنجاهمین سالگرد حزب كمونیست ایران، انتشارات حزب‌توده ایران، 1349. ص 196، 215.
  7.   برزین مسعود. شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357. مركز بررسی اسناد تاریخی، تهران: بهجت، 1371. ص 363.
  8. ابوترابیان.تهران: مؤسسه اطلاعات، 1366.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

مسعود عرفانیان