پرش به محتوا

کیهان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''كيهان،''' روزنامة سياسي ـ خبري و از روزنامه‌هاي معروف ايران كه در سوم خرداد 1321 شروع به انتشار كرد.<sup>1</sup> ترتيب انتشار روزنامه از آغاز روزانه و صاحب امتياز آن ابتدا عبدالرحمان فرامرزي بود كه پس از مدت كوتاهي به مصطفي مصباح‌زاده واگذار شد. نخس...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''كيهان،''' روزنامة سياسي ـ خبري و از روزنامه‌هاي معروف ايران كه در سوم خرداد 1321 شروع به انتشار كرد.<sup>1</sup> ترتيب انتشار روزنامه از آغاز روزانه و صاحب امتياز آن ابتدا عبدالرحمان فرامرزي بود كه پس از مدت كوتاهي به مصطفي مصباح‌زاده واگذار شد. نخستين سردبيران آن مصطفي مصباح‌زاده و سپس عبدالرحمان فرامرزي بودند.<sup>2</sup> پس از رويداد 17 آذر 1321 (توقيف عمومي جرايد) تا 20 دي 1321، روزنامة كيهان منتشر نشد و پس از انتشار دوباره، جاي صاحب امتياز و سردبير آن عوض شد. كيهان ديگر بار در بهمن 1321 توقيف شد و پس از مدتي دوباره منتشر گرديد تا اين‌كه در 1322 به دليل چاپ مقالاتي عليه نيروهاي اشغالگر و به ويژه امريكايي‌ها توقيف شد.<sup>3</sup>  
[[پرونده:KayhanNews s.jpg|بندانگشتی|کیهان برگرفته از وبسایت پیشخوان قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.pishkhan.com/preview/KayhanNews/14010905]]
'''[[کیهان]]،''' روزنامه سیاسی ـ خبری و از روزنامه‌های معروف ایران که در سوم خرداد 1321 شروع به انتشار کرد<ref>صدری‌طباطبائی‌نائینی، سیدمحمد. '''راهنمای مطبوعات ایران (1304 تا 1357)'''. جلد اول، چاپ 1378، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها، ص 590</ref><ref>ابوترابیان، حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.</ref>. ترتیب انتشار روزنامه از آغاز روزانه و صاحب امتیاز آن ابتدا عبدالرحمان فرامرزی بود که پس از مدت کوتاهی به مصطفی مصباح‌زاده واگذار شد. نخستین سردبیران آن مصطفی مصباح‌زاده و سپس [[عبدالرحمن فرامرزی|عبدالرحمان فرامرزی]] بودند<ref>مؤسسه اطلاعات.</ref>. پس از رویداد 17 آذر 1321 (توقیف عمومی جراید) تا 20 دی 1321، روزنامه کیهان منتشر نشد و پس از انتشار دوباره، جای صاحب امتیاز و سردبیر آن عوض شد. کیهان دیگر بار در بهمن 1321 توقیف شد و پس از مدتی دوباره منتشر گردید تا این‌که در 1322 به دلیل چاپ مقالاتی علیه نیروهای اشغالگر و به ویژه امریکایی‌ها توقیف شد<ref>ابوترابیان حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.</ref>.


پس از آن مشفق همداني، حسينقلي‌ مستعان، سيدحسين عدل، نصير اميني، عبدالرسول عظيمي، دكترمهدي سمسار و امير طاهري هر يك در دوره‌هايي از انتشار كيهان تا 1357، سردبير آن بوده‌اند.<sup>4</sup>
پس از آن مشفق همدانی، حسینقلی‌ مستعان، سیدحسین عدل، نصیر امینی، عبدالرسول عظیمی، دکترمهدی سمسار و امیر طاهری هر یک در دوره‌هایی از انتشار کیهان تا 1357، سردبیر آن بوده‌اند<ref>برزین، مسعود. '''شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357'''. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.</ref>.


در 1323 در حالي‌كه روزنامة كيهان عضو جبهة آزادي بود، در ماجراي امتياز نفت شمال با شوروي‌ها به مخالفت پرداخت و در مهر 1324 با يك چرخش در سياست خود و جانبداري تلويحي از سياست شوروي در ايران، اين روزنامه به مدت 5 روز توقيف شد.<sup>5</sup>
در 1323 در حالی‌که روزنامه کیهان عضو جبهه آزادی بود، در ماجرای امتیاز نفت شمال با شوروی‌ها به مخالفت پرداخت و در مهر 1324 با یک چرخش در سیاست خود و جانبداری تلویحی از سیاست شوروی در [[ایران]]، این روزنامه به مدت 5 روز توقیف شد<ref>ابوترابیان حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.</ref>.


در روند تغييرات در مواضع سياسي كيهان، پس از بازگشت مصباح‌زاده از سفر آمريكا، اين روزنامه سياست ميانه‌روي را پيشه كرد و سپس به يك روزنامة دست راستي تبديل و مخالف سياست شوروي در ايران شد.<sup>6</sup> روزنامة كيهان را مي‌توان داراي چند دورة مشخص دانست كه نخستين آن از بدو انتشار تا 1332 و دورة دوم از نيمة دوم 1332 تا 1357، ادامه داشت.<sup>7</sup> مقالات سياسي روزانة كيهان مستند و لحن آن‌ها صريح و روشن بود كه بيشتر آن‌ها را عبدالرحمان فرامرزي مي‌نوشت. در دهة 53- 1343، روزنامة كيهان به تدريج به گسترش تجهيزات و تأسيسات فني مؤسسة خود پرداخت و با استفاده از ابزار و لوازم مدرن چاپ و آموزش و تربيت خبرنگار و نويسنده براساس اصول حرفه‌اي، موفق به تحكيم موقعيت خود گرديد و بر تعداد نشريات خود افزود. كيهان پس از آن‌كه توانست به عنوان روزنامه‌اي نيرومند موقعيت خود را استوار كند، در راه اطلاعات گام نهاد و به دنبال برپايي يك شبكه پخش و توزيع سراسري در تمام ايران به انتشار نشريات ديگري چون: كيهان بچه‌ها، كتاب هفته‌، كيهان فرانسه (كه زمان انتشار آن طولاني نبود)، كيهان انگليسي، كيهان ورزشي و كيهان هوايي پرداخت.<sup>8</sup> همچنين اين روزنامه به منظور بالا بردن تيراژ خود و جذب خوانندة بيشتر، به برگزاري مسابقاتي چون دوچرخه‌سواري، اتومبيلراني و امثال آن پرداخت و با استفاده از دانش و فن روز در بازاريابي توانست تا حدود زيادي بر نارسايي‌هاي موجود غلبه نمايد.<sup>9</sup> بدين ترتيب اين روزنامه تا پيش از انقلاب ايران توانست به يكي از دو روزنامة مهم ايران تبديل و به تعبيري به يكي از غول‌هاي مطبوعاتي كشور تبديل شود و در كنار روزنامة اطلاعات دومين روزنامه‌اي است كه مدت زمان زيادي انتشار آن دوام داشته و هنوز هم انتشار مي‌يابد.  
در روند تغییرات در مواضع سیاسی کیهان، پس از بازگشت مصباح‌زاده از سفر آمریکا، این روزنامه سیاست میانه‌روی را پیشه کرد و سپس به یک روزنامه دست راستی تبدیل و مخالف سیاست شوروی در ایران شد<ref>ابوترابیان حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 136.</ref>. روزنامه کیهان را می‌توان دارای چند دوره مشخص دانست که نخستین آن از بدو انتشار تا 1332 و دوره دوم از نیمه دوم 1332 تا 1357، ادامه داشت<ref>برزین مسعود. '''شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357'''. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.</ref>. مقالات سیاسی روزانه کیهان مستند و لحن آن‌ها صریح و روشن بود که بیشتر آن‌ها را عبدالرحمان فرامرزی می‌نوشت. در دهه 53- 1343، روزنامه کیهان به تدریج به گسترش تجهیزات و تأسیسات فنی مؤسسه خود پرداخت و با استفاده از ابزار و لوازم مدرن چاپ و آموزش و تربیت خبرنگار و نویسنده براساس اصول حرفه‌ای، موفق به تحکیم موقعیت خود گردید و بر تعداد نشریات خود افزود. [[کیهان]] پس از آن‌که توانست به عنوان روزنامه‌ای نیرومند موقعیت خود را استوار کند، در راه اطلاعات گام نهاد و به دنبال برپایی یک شبکه پخش و توزیع سراسری در تمام ایران به انتشار نشریات دیگری چون: کیهان بچه‌ها، کتاب هفته‌، کیهان فرانسه (که زمان انتشار آن طولانی نبود)، کیهان انگلیسی، کیهان ورزشی و کیهان هوایی پرداخت<ref>صالحیار، غلامحسین. '''چشم‌انداز جهانی و ... ویژگی‌های ایرانی مطبوعات'''. اسفند 2535، وزارت اطلاعات و جهانگردی، ادراه کل انتشارات، ص 175.</ref>. همچنین این روزنامه به منظور بالا بردن تیراژ خود و جذب خواننده بیشتر، به برگزاری مسابقاتی چون دوچرخه‌سواری، اتومبیلرانی و امثال آن پرداخت و با استفاده از دانش و فن روز در بازاریابی توانست تا حدود زیادی بر نارسایی‌های موجود غلبه نماید<ref>برزین، مسعود. '''مطبوعات ایران 53- 1343'''. چاپ 1354، انتشارات کتابخانه بهجت، ص 51.</ref>. بدین ترتیب این روزنامه تا پیش از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] ایران توانست به یکی از دو روزنامه مهم ایران تبدیل و به تعبیری به یکی از غول‌های مطبوعاتی کشور تبدیل شود و در کنار [[اطلاعات|روزنامه اطلاعات]] دومین روزنامه‌ای است که مدت زمان زیادی انتشار آن دوام داشته و هنوز هم انتشار می‌یابد.  


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[عبدالرحمن فرامرزی]]
 
* [[کیهان ماه]]
1. صدري‌طباطبائي‌نائيني، سيدمحمد. '''راهنماي مطبوعات ايران (1304 تا 1357)'''. جلد اول، چاپ 1378، مركز مطالعات و تحقيقات رسانه‌ها، ص 590؛ ابوترابيان، حسين. '''مطبوعات ايران از شهريور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسة اطلاعات، ص 135.
* [[اطلاعات]]
 
2. همانجا.
== مآخذ ==
 
<references />
3. ابوترابيان، ص 135.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
4. برزين، مسعود. '''شناسنامة مطبوعات ايران از 1215 تا 1357'''. چاپ 1371، كتابخانة بهجت، ص 337.
 
5. ابوترابيان، ص 135.
 
6. ابوترابيان، ص 136.
 
7. برزين، ص 337.
 
8. صالحيار، غلامحسين. '''چشم‌انداز جهاني و ... ويژگي‌هاي ايراني مطبوعات'''. اسفند 2535، وزارت اطلاعات و جهانگردي، ادراه كل انتشارات، ص 175.
 
9. برزين، مسعود. '''مطبوعات ايران 53- 1343'''. چاپ 1354، انتشارات كتابخانة بهجت، ص 51.


== نویسنده مقاله ==
مسعود عرفانیان
مسعود عرفانیان
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۵

کیهان برگرفته از وبسایت پیشخوان قابل بازیابی ازhttps://www.pishkhan.com/preview/KayhanNews/14010905

کیهان، روزنامه سیاسی ـ خبری و از روزنامه‌های معروف ایران که در سوم خرداد 1321 شروع به انتشار کرد[۱][۲]. ترتیب انتشار روزنامه از آغاز روزانه و صاحب امتیاز آن ابتدا عبدالرحمان فرامرزی بود که پس از مدت کوتاهی به مصطفی مصباح‌زاده واگذار شد. نخستین سردبیران آن مصطفی مصباح‌زاده و سپس عبدالرحمان فرامرزی بودند[۳]. پس از رویداد 17 آذر 1321 (توقیف عمومی جراید) تا 20 دی 1321، روزنامه کیهان منتشر نشد و پس از انتشار دوباره، جای صاحب امتیاز و سردبیر آن عوض شد. کیهان دیگر بار در بهمن 1321 توقیف شد و پس از مدتی دوباره منتشر گردید تا این‌که در 1322 به دلیل چاپ مقالاتی علیه نیروهای اشغالگر و به ویژه امریکایی‌ها توقیف شد[۴].

پس از آن مشفق همدانی، حسینقلی‌ مستعان، سیدحسین عدل، نصیر امینی، عبدالرسول عظیمی، دکترمهدی سمسار و امیر طاهری هر یک در دوره‌هایی از انتشار کیهان تا 1357، سردبیر آن بوده‌اند[۵].

در 1323 در حالی‌که روزنامه کیهان عضو جبهه آزادی بود، در ماجرای امتیاز نفت شمال با شوروی‌ها به مخالفت پرداخت و در مهر 1324 با یک چرخش در سیاست خود و جانبداری تلویحی از سیاست شوروی در ایران، این روزنامه به مدت 5 روز توقیف شد[۶].

در روند تغییرات در مواضع سیاسی کیهان، پس از بازگشت مصباح‌زاده از سفر آمریکا، این روزنامه سیاست میانه‌روی را پیشه کرد و سپس به یک روزنامه دست راستی تبدیل و مخالف سیاست شوروی در ایران شد[۷]. روزنامه کیهان را می‌توان دارای چند دوره مشخص دانست که نخستین آن از بدو انتشار تا 1332 و دوره دوم از نیمه دوم 1332 تا 1357، ادامه داشت[۸]. مقالات سیاسی روزانه کیهان مستند و لحن آن‌ها صریح و روشن بود که بیشتر آن‌ها را عبدالرحمان فرامرزی می‌نوشت. در دهه 53- 1343، روزنامه کیهان به تدریج به گسترش تجهیزات و تأسیسات فنی مؤسسه خود پرداخت و با استفاده از ابزار و لوازم مدرن چاپ و آموزش و تربیت خبرنگار و نویسنده براساس اصول حرفه‌ای، موفق به تحکیم موقعیت خود گردید و بر تعداد نشریات خود افزود. کیهان پس از آن‌که توانست به عنوان روزنامه‌ای نیرومند موقعیت خود را استوار کند، در راه اطلاعات گام نهاد و به دنبال برپایی یک شبکه پخش و توزیع سراسری در تمام ایران به انتشار نشریات دیگری چون: کیهان بچه‌ها، کتاب هفته‌، کیهان فرانسه (که زمان انتشار آن طولانی نبود)، کیهان انگلیسی، کیهان ورزشی و کیهان هوایی پرداخت[۹]. همچنین این روزنامه به منظور بالا بردن تیراژ خود و جذب خواننده بیشتر، به برگزاری مسابقاتی چون دوچرخه‌سواری، اتومبیلرانی و امثال آن پرداخت و با استفاده از دانش و فن روز در بازاریابی توانست تا حدود زیادی بر نارسایی‌های موجود غلبه نماید[۱۰]. بدین ترتیب این روزنامه تا پیش از انقلاب ایران توانست به یکی از دو روزنامه مهم ایران تبدیل و به تعبیری به یکی از غول‌های مطبوعاتی کشور تبدیل شود و در کنار روزنامه اطلاعات دومین روزنامه‌ای است که مدت زمان زیادی انتشار آن دوام داشته و هنوز هم انتشار می‌یابد.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. صدری‌طباطبائی‌نائینی، سیدمحمد. راهنمای مطبوعات ایران (1304 تا 1357). جلد اول، چاپ 1378، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها، ص 590
  2. ابوترابیان، حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.
  3. مؤسسه اطلاعات.
  4. ابوترابیان حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.
  5. برزین، مسعود. شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.
  6. ابوترابیان حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.
  7. ابوترابیان حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 136.
  8. برزین مسعود. شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.
  9. صالحیار، غلامحسین. چشم‌انداز جهانی و ... ویژگی‌های ایرانی مطبوعات. اسفند 2535، وزارت اطلاعات و جهانگردی، ادراه کل انتشارات، ص 175.
  10. برزین، مسعود. مطبوعات ایران 53- 1343. چاپ 1354، انتشارات کتابخانه بهجت، ص 51.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

مسعود عرفانیان