لاهیجان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''لاهيجان'''، نام شهرستان و شهري در بخش خاوري استان گيلان، در شمال ايران. '''شهرستان لاهيجان،''' برابر آخرين تغييرات تقسيمات كشوري در 1383ش، داراي 2 شهر، 2 بخش و 7 دهستان است.<sup>1</sup> اين شهرستان كه از شمال و شمال غربي با درياي خزر و شهرستان آستانة اشرف...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:لاهیجان.jpg|بندانگشتی|لاهیجان، برگرفته از سایت سفر مارکت، قابل بازیابی از<nowiki/>https://safarmarket.com/]] | |||
لاهیجان، نام شهرستان و شهری در بخش خاوری [[استان گیلان]]، در شمال [[کشور ایران|ایران]]. | |||
شهرستان لاهیجان، برابر آخرین تغییرات تقسیمات کشوری در 1383ش، دارای 2 شهر، 2 بخش و 7 دهستان است<ref>دفتر تقسیمات کشوری'''''. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.</ref>. این شهرستان که از شمال و شمال غربی با [[دریاچه خزر|دریای خزر]] و شهرستان آستانه اشرفیه، از غرب با شهرستان رشت و از جنوب و شرق با شهرستانهای سیاهکل و لنگرود همسایه است<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''نقشه تقسیمات کشوری'''''. تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1383.</ref>. | |||
شهرستان لاهیجان مختصات جغرافیایی "00 '00 ْ50 طول شرقی و "00 '12 ْ37 عرض شمالی و با ارتفاع 2 متر از سطح دریا، از جنوب به [[البرز|کوههای البرز]] و از شمال به جلگه [[استان گیلان|گیلان]] و سواحل [[دریاچه خزر|دریای خزر]] محدود است<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایرهالمعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1146.</ref>.فاصله آن تا مرکز استان (رشت)، حدود 50، تا [[استان تهران|تهران]] حدود 380 و تا دریا حدود 30 کم است<ref>سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جادههای ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 11 و 134.</ref>. به دلیل بارندگی مناسب، دارای کشاورزی پررونق و به ویژه در تولید چای مشهور است. حاجی محمد میرزا ملقب به کاشفالسلطنه، پس از بازگشت از سفر هند، نخستین بار در [[کشور ایران|ایران]] (1279ش)، کشت چای را در لاهیجان رایج کرد. امروز در محل آرامگاه او در این شهر «موزه چای ایران» برپاست<ref name=":0">سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان گیلان.''''' تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1383، ص 61.</ref>. بنای این شهر را با لقبهای دارالاماره، دارالامان، [[لاهیجان]] المبارک و... به عنوان یکی از شهرهای قدیمی [[استان گیلان|گیلان]]، به لاهیج بن سام بن نوح نسبت میدهند. [[حمدالله مستوفی]] در قرن هشتم ق از اهمیت لاهیجان و انواع محصولات کشاورزی آن یاد کرده است<ref>مستوفی، حمدالله. '''''نزهه القلوب'''''. به کوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 163.</ref>. بقعه چهار پادشاه، آرامگاه شیخ زاهد و بقعه میر شمسالدین و برخی دیگر از آثار تاریخی و طبیعی، از جاذبههای شهری است که در طول حیات تاریخی خود، مصائب ناشی از زلزلههای پر تلفات، قتل و غارت و آتشسوزیهای بسیاری را متحمل شده است<ref name=":0" />. شهر لاهیجان در سرشماری 1375ش دارای 53122 تن جمعیت بوده که طبق برآوردها، به 61633 تن در 1384ش رسیده است<ref>مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور بر اساس محدوده سال 1380'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 201 و203.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان گیلان]] | |||
* [[دریاچه خزر]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
غلامحسین تکمیل همایون | غلامحسین تکمیل همایون | ||
[[رده:جغرافیا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۵
لاهیجان، نام شهرستان و شهری در بخش خاوری استان گیلان، در شمال ایران.
شهرستان لاهیجان، برابر آخرین تغییرات تقسیمات کشوری در 1383ش، دارای 2 شهر، 2 بخش و 7 دهستان است[۱]. این شهرستان که از شمال و شمال غربی با دریای خزر و شهرستان آستانه اشرفیه، از غرب با شهرستان رشت و از جنوب و شرق با شهرستانهای سیاهکل و لنگرود همسایه است[۲].
شهرستان لاهیجان مختصات جغرافیایی "00 '00 ْ50 طول شرقی و "00 '12 ْ37 عرض شمالی و با ارتفاع 2 متر از سطح دریا، از جنوب به کوههای البرز و از شمال به جلگه گیلان و سواحل دریای خزر محدود است[۳].فاصله آن تا مرکز استان (رشت)، حدود 50، تا تهران حدود 380 و تا دریا حدود 30 کم است[۴]. به دلیل بارندگی مناسب، دارای کشاورزی پررونق و به ویژه در تولید چای مشهور است. حاجی محمد میرزا ملقب به کاشفالسلطنه، پس از بازگشت از سفر هند، نخستین بار در ایران (1279ش)، کشت چای را در لاهیجان رایج کرد. امروز در محل آرامگاه او در این شهر «موزه چای ایران» برپاست[۵]. بنای این شهر را با لقبهای دارالاماره، دارالامان، لاهیجان المبارک و... به عنوان یکی از شهرهای قدیمی گیلان، به لاهیج بن سام بن نوح نسبت میدهند. حمدالله مستوفی در قرن هشتم ق از اهمیت لاهیجان و انواع محصولات کشاورزی آن یاد کرده است[۶]. بقعه چهار پادشاه، آرامگاه شیخ زاهد و بقعه میر شمسالدین و برخی دیگر از آثار تاریخی و طبیعی، از جاذبههای شهری است که در طول حیات تاریخی خود، مصائب ناشی از زلزلههای پر تلفات، قتل و غارت و آتشسوزیهای بسیاری را متحمل شده است[۵]. شهر لاهیجان در سرشماری 1375ش دارای 53122 تن جمعیت بوده که طبق برآوردها، به 61633 تن در 1384ش رسیده است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. نقشه تقسیمات کشوری. تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1383.
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1146.
- ↑ سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 11 و 134.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی. جغرافیای استان گیلان. تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1383، ص 61.
- ↑ مستوفی، حمدالله. نزهه القلوب. به کوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 163.
- ↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور بر اساس محدوده سال 1380. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 201 و203.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلامحسین تکمیل همایون