پرش به محتوا

بندهش: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''بندهش یا بندهشن[1]'''، كتابی بسیار مهم دربارة دین و تاریخ [[زرتشتی، دین|زرتشتی]] به زبان پهلوی.  
'''[[بندهش]] یا بندهشن( bondahišn)'''، کتابی بسیار مهم درباره دین و تاریخ [[زرتشتی، دین|زرتشتی]] به زبان پهلوی. نام کتاب از دو بخش bun به معنی بن و آغاز و dahisn برابر با دهش فارسی به معنی آفرینش ترکیب یافته است،<ref>بهار، مهرداد. '''''مقدمه بندهش.''''' ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5.</ref> و بر روی هم [[آفرینش(دردین زرتشت)|آفرینش]] آغازین معنا می‌دهد<ref>De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, '''''The Cambridge history of Iran'''''. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, P. 1191.</ref>.  


نام كتاب از دو بخش bun به معنی بن و آغاز و dahisn برابر با دهش فارسی به معنی آفرینش تركیب یافته است،<sup>1</sup> و بر روی هم آفرینش آغازین معنا می‌دهد.<sup>2</sup>
تمام مسائل مطرح شده در کتاب مربوط به [[آفرینش(دردین زرتشت)|آفرینش]] نیست. بخش عمده‌ای از آن در مورد پایان جهان و مسائلی همچون [[اخترشناسی|ستاره‌شناسی]]، [[جانورشناسی]] و گیاه شناسی و جغرافیاست<ref>عفیفی، رحیم. '''''اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی'''''. تهران: 1374، ص 458.</ref><ref>بهار، مهرداد. '''''مقدمه بندهش.''''' ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 11-13.</ref>.


تمام مسائل مطرح شده در كتاب مربوط به آفرینش نیست. بخش عمده‌ای از آن در مورد پایان جهان و مسائلی همچون ستاره‌شناسی، جانورشناسی و گیاه شناسی و جغرافیاست.<sup>3</sup>
مطالب ''بندهش'' در مجموع، گردآوری و تألیف از منابع مختلف و تدوین‌کننده نهایی آن موبدی به نام فرنبغ بوده است که در قرن 3ق / 9م می‌زیست<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141.</ref><ref>بهار، مهرداد. '''''مقدمه بندهش.''''' ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6 و 13.</ref><ref>'''''دانشنامه جهان اسلام'''''. ج 4، تهران: 1377، ص 306-307.</ref><ref>عفیفی، رحیم. '''''اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی'''''. تهران: 1374، ص 459ک.</ref><ref>De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, '''''The Cambridge history of Iran'''''.  ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, .Vol. III(2), P. 1192.</ref>. نام اصلی کتاب که در آغاز یکی از نسخه‌ها آمده ''زندآگاهی'' بوده است که احتمالاً به معنی اطلاعات مبتنی بر زند می‌باشد و نشان می‌دهد که اساس کار مؤلف یا گردآورنده، ترجمه و تفسیرهایی از ''[[اوستا]]'' و احتمالاً بخشی مفقود شده از ''[[اوستا]]'' به نام ''دامداد نسک'' بوده است. تدوین کننده کتاب به جز تفسیر ''[[اوستا]]'' منابع دیگری هم داشته و از دانش‌های متداول در بین [[مزدکی، آئین|مزدائیان]] سود جسته است<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.</ref><ref>'''''دانشنامه جهان اسلام'''''. همان. ج 4، ص 307.</ref><ref>تاوادیا، ج. '''''زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه'''''. ترجمه س نجم‌آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 94.</ref><ref>بهار، مهرداد. '''''مقدمه بندهش.''''' ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5-6.


مطالب ''بندهش'' در مجموع، گردآوری و تألیف از منابع مختلف و تدوین‌كنندة نهایی آن موبدی به نام فرنبغ بوده است كه در قرن 3ق / 9م می‌زیست.<sup>4</sup> نام اصلی كتاب كه در آغاز یكی از نسخه‌ها آمده ''زندآگاهی'' بوده است كه احتمالاً به معنی اطلاعات مبتنی بر زند می‌باشد و نشان می‌دهد كه اساس كار مؤلف یا گردآورنده، ترجمه و تفسیرهایی از ''اوستا'' و احتمالاً بخشی مفقود شده از ''اوستا'' به نام ''دامداد نسك'' بوده است. تدوین كنندة كتاب به جز تفسیر ''اوستا'' منابع دیگری هم داشته و از دانش‌های متداول در بین مزدائیان سود جسته است.<sup>5</sup>  
De Menasce. Ibid. Vol. III(2), P. 1191.</ref><ref>De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, '''''The Cambridge history of Iran'''''. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983,Vol. III(2), P. 1191, </ref>. مطالب کتاب را می‌توان به 3 بخش تقسیم کرد:


مطالب كتاب را می‌توان به 3 بخش تقسیم كرد: 1- چگونگی هستی اورمزد و دشمنی اهریمن با او، 2-  آفرینش مادی و این جهانی از آغاز تا انجام، 3- تاریخ و پیوند كیانیان و زیست‌گاه‌های آنان.<sup>6</sup>
# چگونگی هستی اورمزد و دشمنی اهریمن با او؛
#  آفرینش مادی و این جهانی از آغاز تا انجام؛
# تاریخ و پیوند کیانیان و زیست‌گاه‌های آنان<ref>'''''دانشنامه جهان اسلام'''''. ج 4، ص 306.</ref><ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.</ref>.


از بندهش دو تحریر در دست است: 1- تحریر مختصر به نام ''بندهش هندی،''<sup>7</sup> كه نسخه‌های آن در هند كتابت شده و دارای 13000 واژه است.<sup>8</sup> 2- ''بندهش بزرگ'' یا ''ایرانی''، كه نسخه‌های موجود آن در ایران كتابت شده است. از این تحریر 3 نسخه در دست است كه یكی از آن‌ها در تاریخ 975 یزدگردی<sup>*</sup> (1606م) و دیگری احتمالاً در حدود 900 یزدگردی (1531م) و نسخة سوم در 946 یزدگردی (1577م) به كتابت در آمده است. ''بندهش ایرانی'' حدود 30 تا 35 هزار واژه دارد. این دو تحریر مكمل یكدیگرند.<sup>(9)</sup>
از [[بندهش]] دو تحریر در دست است:


نخستین بار ''بندهش هندی'' را انكتیل دو پرون به زبان‌های اروپایی ترجمه كرد. كار او با ترجمه و همراه زند اوستا منتشر شد. پس از او ایران شناسان دیگر نیز به ترجمة كامل یا بخشی از این كتاب دست زدند.<sup>(10)</sup>  
# تحریر مختصر به نام ''بندهش هندی،''<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.</ref><ref>بهار، مهرداد. '''''مقدمه بندهش.''''' ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6.</ref> که نسخه‌های آن در هند کتابت شده و دارای 13000 واژه است<ref>West, E.W., '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Philologic, Strassburg, P. 94.</ref>؛
# ''[[بندهش]] بزرگ'' یا ''ایرانی''، که نسخه‌های موجود آن در ایران کتابت شده است.


'''مآخذ:'''  
از این تحریر 3 نسخه در دست است که یکی از آن‌ها در تاریخ 975 [[یزدگرد سوم|یزدگردی<sup>*</sup>]] (1606م) و دیگری احتمالاً در حدود 900 یزدگردی (1531م) و نسخه سوم در 946 یزدگردی (1577م) به کتابت در آمده است. ''بندهش ایرانی'' حدود 30 تا 35 هزار واژه دارد. این دو تحریر مکمل یکدیگرند<ref>تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.</ref><ref>بهار، مهرداد. '''''مقدمه بندهش.''''' ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6-7 و 15.</ref>.


1-    بهار، مهرداد. '''''مقدمة بندهش.''''' ترجمة مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5.
نخستین بار ''[[بندهش]] هندی'' را انکتیل دو پرون به زبان‌های اروپایی ترجمه کرد. کار او با ترجمه و همراه زند [[اوستا]] منتشر شد. پس از او ایران شناسان دیگر نیز به ترجمه کامل یا بخشی از این کتاب دست زدند<ref>Mackenzie, D.N. "Bundahišn", '''''Encyclopaedia Iranica.''''' 1990, Vol IV, PP. 547-548.</ref>.


2-             De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, '''''The Cambridge history of Iran'''''. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, P. 1191.
== نیز نگاه کنید به ==


3-    عفیفی، رحیم. '''''اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی'''''. تهران: 1374، ص 458؛ بهار. همان. ص 11-13.
* [[اوستا]]
* [[زرتشت]]
* [[زرتشتی، دین]]
* [[آفرینش(دردین زرتشت)]]


4-    تفضلی، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141؛ بهار. همان. ص 6 و 13؛ '''''دانشنامة جهان اسلام'''''. ج 4، تهران: 1377، ص 306-307؛ عفیفی. همان. ص 459؛ De Menasce, ibid, Vol. III(2), P. 1192.
== '''مآخذ''' ==
 
<references />


5-    تفضلی. همان. ص 141 و 143؛ '''''دانشنامة جهان اسلام'''''. همان. ج 4، ص 307؛ تاوادیا، ج. '''''زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه'''''. ترجمة س نجم‌آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 94؛ بهار. همان. ص 5-6؛ De Menasce. Ibid. Vol. III(2), P. 1191.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


6-    '''''دانشنامة جهان اسلام'''''. ج 4، ص 306؛ تفضلی. همان‌جا.
== پیوند به بیرون ==
بندهش، سایت [https://fa.wikifeqh.ir ویکی شیعه]، قابل بازیابی از [https://fa.wikifeqh.ir/بندهش بندهش/https://fa.wikifeqh.ir]


7-    تفضلی. همان. ص 144؛ بهار. همان. ص 6.
== نویسنده مقاله ==
 
نامعلوم
8-             West, E.W., '''''Pahlavi Literature'''''. Grundriss der Iranischen Philologic, Strassburg, P. 94.
[[رده:ادیان و مذاهب]]
 
[[رده:ادیان]]
9-  تفضلی. همان‌جا؛ بهار. همان. ص 6-7 و 15؛ نیز:
 
Mackenzie, D.N. "Bundahišn", '''''Encyclopaedia Iranica.''''' 1990, Vol IV, PP. 547-548.
----[1]. bondahišn

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۸

بندهش یا بندهشن( bondahišn)، کتابی بسیار مهم درباره دین و تاریخ زرتشتی به زبان پهلوی. نام کتاب از دو بخش bun به معنی بن و آغاز و dahisn برابر با دهش فارسی به معنی آفرینش ترکیب یافته است،[۱] و بر روی هم آفرینش آغازین معنا می‌دهد[۲].

تمام مسائل مطرح شده در کتاب مربوط به آفرینش نیست. بخش عمده‌ای از آن در مورد پایان جهان و مسائلی همچون ستاره‌شناسی، جانورشناسی و گیاه شناسی و جغرافیاست[۳][۴].

مطالب بندهش در مجموع، گردآوری و تألیف از منابع مختلف و تدوین‌کننده نهایی آن موبدی به نام فرنبغ بوده است که در قرن 3ق / 9م می‌زیست[۵][۶][۷][۸][۹]. نام اصلی کتاب که در آغاز یکی از نسخه‌ها آمده زندآگاهی بوده است که احتمالاً به معنی اطلاعات مبتنی بر زند می‌باشد و نشان می‌دهد که اساس کار مؤلف یا گردآورنده، ترجمه و تفسیرهایی از اوستا و احتمالاً بخشی مفقود شده از اوستا به نام دامداد نسک بوده است. تدوین کننده کتاب به جز تفسیر اوستا منابع دیگری هم داشته و از دانش‌های متداول در بین مزدائیان سود جسته است[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳][۱۴]. مطالب کتاب را می‌توان به 3 بخش تقسیم کرد:

  1. چگونگی هستی اورمزد و دشمنی اهریمن با او؛
  2.  آفرینش مادی و این جهانی از آغاز تا انجام؛
  3. تاریخ و پیوند کیانیان و زیست‌گاه‌های آنان[۱۵][۱۶].

از بندهش دو تحریر در دست است:

  1. تحریر مختصر به نام بندهش هندی،[۱۷][۱۸] که نسخه‌های آن در هند کتابت شده و دارای 13000 واژه است[۱۹]؛
  2. بندهش بزرگ یا ایرانی، که نسخه‌های موجود آن در ایران کتابت شده است.

از این تحریر 3 نسخه در دست است که یکی از آن‌ها در تاریخ 975 یزدگردی* (1606م) و دیگری احتمالاً در حدود 900 یزدگردی (1531م) و نسخه سوم در 946 یزدگردی (1577م) به کتابت در آمده است. بندهش ایرانی حدود 30 تا 35 هزار واژه دارد. این دو تحریر مکمل یکدیگرند[۲۰][۲۱].

نخستین بار بندهش هندی را انکتیل دو پرون به زبان‌های اروپایی ترجمه کرد. کار او با ترجمه و همراه زند اوستا منتشر شد. پس از او ایران شناسان دیگر نیز به ترجمه کامل یا بخشی از این کتاب دست زدند[۲۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

 

  1. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5.
  2. De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, P. 1191.
  3. عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی. تهران: 1374، ص 458.
  4. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 11-13.
  5. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141.
  6. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6 و 13.
  7. دانشنامه جهان اسلام. ج 4، تهران: 1377، ص 306-307.
  8. عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی. تهران: 1374، ص 459ک.
  9. De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, .Vol. III(2), P. 1192.
  10. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.
  11. دانشنامه جهان اسلام. همان. ج 4، ص 307.
  12. تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س نجم‌آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 94.
  13. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5-6. De Menasce. Ibid. Vol. III(2), P. 1191.
  14. De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983,Vol. III(2), P. 1191,
  15. دانشنامه جهان اسلام. ج 4، ص 306.
  16. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.
  17. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.
  18. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6.
  19. West, E.W., Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Philologic, Strassburg, P. 94.
  20. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.
  21. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6-7 و 15.
  22. Mackenzie, D.N. "Bundahišn", Encyclopaedia Iranica. 1990, Vol IV, PP. 547-548.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

بندهش، سایت ویکی شیعه، قابل بازیابی از بندهش/https://fa.wikifeqh.ir

نویسنده مقاله

نامعلوم