کمیته انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''کمیته انقلاب اسلامی،''' نهاد امنیتی که برای مبارزه با ضد [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] و مفاسد اجتماعی و برقراری نظم، امنیت و قانون در جمهوری اسلامی تشکیل شد. بعدها این کمیته با نام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی (ناجا) گسترش یافت. در 23 بهمن 1357ش به فرمان [[امام خمینی|آیتالله خمینی(ره)]] کمیته انقلاب اسلامی از نیروهای مسلحیای که حفاظت جان رهبر را در زمان ورود به ایران<ref>رفیقدوست، محسن. '''''خاطرات'''''. تدوین داود قاسمپور، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1383ش، ص131- 137.</ref> برعهده داشتند، در ساختمان بهارستان، [[مجلس شورای ملی]]، تشکیل شد. آیتالله مهدویکنی به سرپرستی کمیته انقلاب منصوب شد و برقراری نظام، و امنیت در جامعه، گردآوری سلاحها، مبارزه با بازماندگانِ وابسته به [[سلسله پهلوی]]، جلوگیری از خرابکاری جزء وظایف این کمیته قرار گرفت<ref>آیتالله خمینی، سید روحالله. '''''صحیفه نور'''''. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1361ش، ج5، ص73- 75.</ref>. | ||
پس از تسخیر سفارت آمریکا (13 آبان 1358ش) و تشکیل دولت محمدعلی رجایی، کمیته زیر نظر وزارت کشور قرار گرفت. در 12 خرداد 1365ش مجلس شورای اسلامی اساسنامه این کمیته را با این ویژگیها تصویب کرد: نهادی انتظامی و زیر نظر وزارت کشور، پاسداری از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] و دستاوردهای آن در چهارچوب انقلاب، همکاری با ژاندارمری در حفظ امنیت در مرزها، همکاری با ارتش، سپاه و وزارت اطلاعات، تعلیم و تربیت نیروهای عقیدتی سیاسی برای شناسایی و مبارزه با گروههای خرابکار. فرماندهی کمیته توسط وزیر کشور و تأیید رهبری منصوب شد<ref> [سازمان تبلیغات اسلامی]. '''''مقالات و سخنرانیهای اولین کنگره بزرگ نهادهای انقلاب اسلامی'''''. تهیه و تنظیم دبیرخانه کنگره نهادهای انقلاب اسلامی، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، 1369ش، ص312، 321.</ref>. در 1369، با تصویب مجلس شورای اسلامی، این نهاد با دو نهاد شهربانی و ژاندارمری ادغام شد که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران<sup>*</sup> (ناجا) نامیده شد. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[امام خمینی]] | |||
* [[مجلس شورای ملی]] | |||
* [[انقلاب اسلامی ایران]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اکبر قاسمی | اکبر قاسمی | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲
کمیته انقلاب اسلامی، نهاد امنیتی که برای مبارزه با ضد انقلاب و مفاسد اجتماعی و برقراری نظم، امنیت و قانون در جمهوری اسلامی تشکیل شد. بعدها این کمیته با نام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی (ناجا) گسترش یافت. در 23 بهمن 1357ش به فرمان آیتالله خمینی(ره) کمیته انقلاب اسلامی از نیروهای مسلحیای که حفاظت جان رهبر را در زمان ورود به ایران[۱] برعهده داشتند، در ساختمان بهارستان، مجلس شورای ملی، تشکیل شد. آیتالله مهدویکنی به سرپرستی کمیته انقلاب منصوب شد و برقراری نظام، و امنیت در جامعه، گردآوری سلاحها، مبارزه با بازماندگانِ وابسته به سلسله پهلوی، جلوگیری از خرابکاری جزء وظایف این کمیته قرار گرفت[۲].
پس از تسخیر سفارت آمریکا (13 آبان 1358ش) و تشکیل دولت محمدعلی رجایی، کمیته زیر نظر وزارت کشور قرار گرفت. در 12 خرداد 1365ش مجلس شورای اسلامی اساسنامه این کمیته را با این ویژگیها تصویب کرد: نهادی انتظامی و زیر نظر وزارت کشور، پاسداری از انقلاب اسلامی و دستاوردهای آن در چهارچوب انقلاب، همکاری با ژاندارمری در حفظ امنیت در مرزها، همکاری با ارتش، سپاه و وزارت اطلاعات، تعلیم و تربیت نیروهای عقیدتی سیاسی برای شناسایی و مبارزه با گروههای خرابکار. فرماندهی کمیته توسط وزیر کشور و تأیید رهبری منصوب شد[۳]. در 1369، با تصویب مجلس شورای اسلامی، این نهاد با دو نهاد شهربانی و ژاندارمری ادغام شد که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران* (ناجا) نامیده شد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ رفیقدوست، محسن. خاطرات. تدوین داود قاسمپور، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1383ش، ص131- 137.
- ↑ آیتالله خمینی، سید روحالله. صحیفه نور. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1361ش، ج5، ص73- 75.
- ↑ [سازمان تبلیغات اسلامی]. مقالات و سخنرانیهای اولین کنگره بزرگ نهادهای انقلاب اسلامی. تهیه و تنظیم دبیرخانه کنگره نهادهای انقلاب اسلامی، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، 1369ش، ص312، 321.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اکبر قاسمی