پرش به محتوا

پیام نوین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''پيام نوين،''' مجلة ادبي، علمي و فرهنگي كه پس از تعطيلي نشرية پيام نو و پس از چند سال به جاي آن از 1337 به مديريت دكتر محسن هشترودي انتشار مي‌يافت و سرپرستي آن به عهدة ضياءالله فروشاني بود. [سلطاني، ص 33]. صاحب امتياز مجله در اين دوره دكتر مهدي بياني...» ایجاد کرد
 
Mina (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''پيام نوين،''' مجلة ادبي، علمي و فرهنگي كه پس از تعطيلي نشرية پيام نو و پس از چند سال به جاي آن از 1337 به مديريت دكتر محسن هشترودي انتشار مي‌يافت و سرپرستي آن به عهدة ضياءالله فروشاني بود. [سلطاني، ص 33]. صاحب امتياز مجله در اين دوره دكتر مهدي بياني بود و مدير آن پس از مدتي روح‌الله خالقي گرديد.
[[پرونده:پیام-نوین-قمر.jpg|بندانگشتی|پیام نوین برگرفته از وبسایت آژنگ نیوز قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.azhangnews.ir/product/%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D9%86%D9%88%DB%8C%D9%86/]]
'''[[پیام نوین]]،''' مجله ادبی، علمی و فرهنگی که پس از تعطیلی نشریه [[پیام نو]] و پس از چند سال به جای آن از 1337 به مدیریت دکتر محسن هشترودی انتشار می‌یافت و سرپرستی آن به عهده ضیاءالله فروشانی بود<ref>سلطانی، پوری. '''''راهنمای مجله‌های ایران'''''. تهران: مؤسسه تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی، 1354، ص33.</ref>. صاحب امتیاز مجله در این دوره دکتر مهدی بیانی بود و مدیر آن پس از مدتی روح‌الله خالقی گردید.


اولين شمارة پيام نوين در مهر 1337ش انتشار يافت. در سرمقالة اين شماره به مجلة پيام نو و اهميت آن اشاره شده و از متوقف شدن آن اظهار تأسف كرده است. از دورة اول 12 شماره منتشر شد و در آن اشخاص دانشمندي چون سعيد نفيسي، روح‌الله خالقي، رهي معيري، م. 1. به آذين، حبيب يغمائي، سياوش كسرائي، فروغ فرخ‌زاد، دكتر مهدي بياني و افراد ديگر مقالات و سروده‌هاي خود را به چاپ رساندند. دورة دوم پيام نوين از مهر 1338ش آغاز و 12 شماره منتشر شد. در اين دوره هم مقالات مهمي به چاپ رسيد. از جمله مجموعه نوشته‌هاي استاريكف ايران‌شناس روس دربارة فردوسي در شماره‌هاي اين سال به طبع رسيده است.
اولین شماره [[پیام نوین]] در مهر 1337ش انتشار یافت. در سرمقاله این شماره به مجله [[پیام نو|پیام]] نو و اهمیت آن اشاره شده و از متوقف شدن آن اظهار تأسف کرده است. از دوره اول 12 شماره منتشر شد و در آن اشخاص دانشمندی چون سعید نفیسی، روح‌الله خالقی، رهی معیری، م. 1. به آذین، [[حبیب یغمایی|حبیب یغمائی]]، سیاوش کسرائی، فروغ فرخ‌زاد، دکتر مهدی بیانی و افراد دیگر مقالات و سروده‌های خود را به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رساندند. دوره دوم [[پیام نوین]] از [[مهر]] 1338ش آغاز و 12 شماره منتشر شد. در این دوره هم مقالات مهمی به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رسید. از جمله مجموعه نوشته‌های استاریکف [[ایران|ایران‌]]<nowiki/>شناس روس درباره فردوسی در شماره‌های این سال به طبع رسیده است.


مجلة پيام نوين چندين سال به طور مرتب منتشر مي‌گرديد. موضوعات مندرج در آن به جز مقالات افراد ياد شده حاوي متن سخنراني‌هاي كساني بود كه در انجمن روابط فرهنگي ايران و شوروي به ايراد سخن مي‌پرداختند و به همين گونه شرح مراسم ادبي و فرهنگي كه در انجمن مذكور منعقد مي‌گرديده به طور كامل همراه با متن سخنان دانشمندان شركت كننده در مجله به طبع رسيده است. پس از درگذشت روح‌الله خالقي كه در حقيقت مديريت و سردبيري پيام نوين را عهده‌دار بود، در شمارة نهم دورة هفتم مجله وظايف وي بر عهدة محمود اعتمادزاده [به آذين] مترجم نامي گذاشته شد. [پيام نوين، س 10، ش 8، ص 15 و 16].  
مجله پیام نوین چندین سال به طور مرتب منتشر می‌گردید. موضوعات مندرج در آن به جز مقالات افراد یاد شده حاوی متن سخنرانی‌های کسانی بود که در انجمن روابط فرهنگی [[ایران]] و شوروی به ایراد سخن می‌پرداختند و به همین گونه شرح مراسم ادبی و فرهنگی که در انجمن مذکور منعقد می‌گردیده به طور کامل همراه با متن سخنان دانشمندان شرکت کننده در مجله به طبع رسیده است. پس از درگذشت روح‌الله خالقی که در حقیقت مدیریت و سردبیری [[پیام نوین]] را عهده‌دار بود، در شماره نهم دوره هفتم مجله وظایف وی بر عهده محمود اعتمادزاده [به آذین] مترجم نامی گذاشته شد. <ref name=":0">عبدربانی، دکتر م. هـ: '''''سخنی با خوانندگان پیام نوین'''''. مجله پیام نوین، سال 10 ش8 [بهمن ـ اسفند 1352] س 10، ش 8، ص 15 و 16 ص 20-23</ref>.  


مجلة پيام نوين در دوره‌هاي بعد با فترت‌هاي مختلف يكساله يا بيشتر انتشار يافته است. به ويژه پس از درگذشت دكتر مهدي بياني صاحب امتياز اين نشريه در 1346، تا چند سال انتشار پيام نوين دچار وقفه گرديد. و پس ازآن مجدداً انتشار يافت. [عبد رباني، ص 20-23].
مجله [[پیام نوین]] در دوره‌های بعد با فترت‌های مختلف یکساله یا بیشتر انتشار یافته است. به ویژه پس از درگذشت دکتر مهدی بیانی صاحب امتیاز این نشریه در 1346، تا چند سال انتشار [[پیام نوین]] دچار وقفه گردید. و پس ازآن مجدداً انتشار یافت.<ref name=":0" />.


انتشار مجلة پيام نوين تا وقوع انقلاب اسلامي كمابيش و اغلب به طور نامرتب ادامه يافت. آخرين شمارة آن در فروردين ـ ارديبهشت 1357ش منتشر شد و از آن پس با نشر 118 شماره و 12 دوره به كلي متوقف ماند.  
انتشار مجله [[پیام نوین]] تا وقوع [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] کمابیش و اغلب به طور نامرتب ادامه یافت. آخرین شماره آن در فروردین ـ اردیبهشت 1357ش منتشر شد و از آن پس با نشر 118 شماره و 12 دوره به کلی متوقف ماند.  


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


عبدرباني، دكتر م. هـ: '''''سخني با خوانندگان پيام نوين'''''. مجلة پيام نوين، سال 10 ش8 [بهمن ـ اسفند 1352]، ص14 – 23؛ سلطاني، پوري. '''''راهنماي مجله‌هاي ايران'''''. تهران: مؤسسة تحقيقات و برنامه‌ريزي علمي و آموزشي، 1354، ص33.
* [[حبیب یغمایی|حبیب یغمائی]]
* [[پیام نو]]
* [[چاپ و چاپخانه|چاپ]]
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]
* [[ایران|ایران‌]]


== '''مآخذ''' ==
<references />
== نویسنده ==
سیدعلی آل داود
سیدعلی آل داود
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۰

پیام نوین برگرفته از وبسایت آژنگ نیوز قابل بازیابی ازhttps://www.azhangnews.ir/product/%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D9%86%D9%88%DB%8C%D9%86/

پیام نوین، مجله ادبی، علمی و فرهنگی که پس از تعطیلی نشریه پیام نو و پس از چند سال به جای آن از 1337 به مدیریت دکتر محسن هشترودی انتشار می‌یافت و سرپرستی آن به عهده ضیاءالله فروشانی بود[۱]. صاحب امتیاز مجله در این دوره دکتر مهدی بیانی بود و مدیر آن پس از مدتی روح‌الله خالقی گردید.

اولین شماره پیام نوین در مهر 1337ش انتشار یافت. در سرمقاله این شماره به مجله پیام نو و اهمیت آن اشاره شده و از متوقف شدن آن اظهار تأسف کرده است. از دوره اول 12 شماره منتشر شد و در آن اشخاص دانشمندی چون سعید نفیسی، روح‌الله خالقی، رهی معیری، م. 1. به آذین، حبیب یغمائی، سیاوش کسرائی، فروغ فرخ‌زاد، دکتر مهدی بیانی و افراد دیگر مقالات و سروده‌های خود را به چاپ رساندند. دوره دوم پیام نوین از مهر 1338ش آغاز و 12 شماره منتشر شد. در این دوره هم مقالات مهمی به چاپ رسید. از جمله مجموعه نوشته‌های استاریکف ایران‌شناس روس درباره فردوسی در شماره‌های این سال به طبع رسیده است.

مجله پیام نوین چندین سال به طور مرتب منتشر می‌گردید. موضوعات مندرج در آن به جز مقالات افراد یاد شده حاوی متن سخنرانی‌های کسانی بود که در انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی به ایراد سخن می‌پرداختند و به همین گونه شرح مراسم ادبی و فرهنگی که در انجمن مذکور منعقد می‌گردیده به طور کامل همراه با متن سخنان دانشمندان شرکت کننده در مجله به طبع رسیده است. پس از درگذشت روح‌الله خالقی که در حقیقت مدیریت و سردبیری پیام نوین را عهده‌دار بود، در شماره نهم دوره هفتم مجله وظایف وی بر عهده محمود اعتمادزاده [به آذین] مترجم نامی گذاشته شد. [۲].

مجله پیام نوین در دوره‌های بعد با فترت‌های مختلف یکساله یا بیشتر انتشار یافته است. به ویژه پس از درگذشت دکتر مهدی بیانی صاحب امتیاز این نشریه در 1346، تا چند سال انتشار پیام نوین دچار وقفه گردید. و پس ازآن مجدداً انتشار یافت.[۲].

انتشار مجله پیام نوین تا وقوع انقلاب اسلامی کمابیش و اغلب به طور نامرتب ادامه یافت. آخرین شماره آن در فروردین ـ اردیبهشت 1357ش منتشر شد و از آن پس با نشر 118 شماره و 12 دوره به کلی متوقف ماند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سلطانی، پوری. راهنمای مجله‌های ایران. تهران: مؤسسه تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی، 1354، ص33.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ عبدربانی، دکتر م. هـ: سخنی با خوانندگان پیام نوین. مجله پیام نوین، سال 10 ش8 [بهمن ـ اسفند 1352] س 10، ش 8، ص 15 و 16 ص 20-23

نویسنده

سیدعلی آل داود